Naar de onderkant van de pagina
Goed uiteinde allemaal en een gelukkig  en gezond 2012!
31 december 2011: 'Le jour de l'an.' 
Ik mag graag kleding kopen bij Marks en Spencer in Engeland, via hun website. Dat klinkt als 'doe maar duur', maar is het tegendeel. Bij M&S betaal je nooit meer dan 7,50 GBP voor het bezorgen, hoe groot je bestelling ook is. Het bestelde komt meestal binnen 3 dagen aan. Ze hebben om de haverklap aanbiedingen van 25% korting, waardoor je de bezorgkosten alweer compenseert. 
Ik ben weg van de zgn cashmillon truitjes, turtleneck, overal onder te dragen, superzacht en heel goed wasbaar, niet meteen vol pillen. Normaal 12,50, maar in een aantal kleuren, w.o. prachtig paars, zijn ze deze week b.v. maar 8. Deze heet 'Ink', vind maar eens zo'n kleur. Het vestje is natuurlijk heel andere koek (Asarti, Breestraat, Leiden).

M&S is ook fantastisch voor handdoeken, T-shirts (meestal Fair Trade, allerlei verschillende soorten halslijn) en heren zomerpyjama's. Gek genoeg hebben ze geen tricot winter uitvoering van de laatste. 
Nog leuker is - vind ik -  naar Engeland gaan en zelf rondsnuffelen; voor mij is het er een soort paradijs, hoewel ik meestal een hekel heb aan winkelen: te veel mensen en dan die vervelende muziek overal, bah! 

30 december Vanmorgen is Monique gekomen. Een heuse poetsdame, gekregen via Marian L. Monique komt ongeveer tot mijn middel en haar lust en leven is schoonmaken. Ze slaapt 's nachts van 1 tot 5, doet dan haar eigen huis en gaat vervolgens uit werken bij vnl Hollandse gezinnen hier in de buurt. Ze komt met tassen vol 'produits' en is trouwens net zo oud als ik!!!
Ze heeft direct al indruk gemaakt door het voor elkaar te krijgen om een van mijn mooiste turkooizen flessen van binnen schoon te krijgen. Ik had het al geprobeerd met o.a. azijn, maar er zat nog altijd aanslag in. Zij heeft hem schoon gekregen en wil niet vertellen waarmee. Misschien wel apenpis of zo?

Omdat we hier maar met z'n tweetjes zijn en we het toch een beetje gezellig willen hebben we vandaag oliebollen gebakken. Grappige huis-, tuin- en keukenmisbaksels met allerlei rare pieken eraan. Ik stop ze altijd vol fruit. 

29 december Met engelengeduld is Ko doende oude 'Burgerpuzzels' te restaureren. Ze stonden een jaar of 20 -25 geleden eerst alleen met Kerstmis, later ook vaker, in de Elsevier en leverden dagenlang puzzelplezier op. Ze zijn n.l. behoorlijk moeilijk. De meeste zijn bewaard gebleven, maar er is in geschreven en gekruist. Ko herstelt ze zo goed als kan en zal ze t.z.t. toegankelijk maken op een site.
Met een tekenprogramma haalt hij eerst gemakkelijke vlakken weg, zoals hierboven: het te verwijderen gebied is omkaderd en wordt in één handeling wit, foto rechtsboven. Daarna wordt met een fijn virtueel pennetje - zie rechts - al het overbodig zwart verwijderd. 
27 december Wat ons betreft de eerste nacht met vorst. Aan de overkant een wit waasje over de helling. Toch nog steeds blad aan Mirjams 'murier-platane' en een wolkendek is onderweg en ligt, op dit ogenblik al voorbij ons huis het dal in. 

26 december Gisteren had Mary ons uitgenodigd voor een potje kaarten en een kerstdiner. Ongelukkigerwijs kreeg ik net tevoren een flinke kou en was tamelijk ziek, maar je kunt het niet voor drie andere mensen verstieren ...  Jammer, want Mary had er veel werk van gemaakt. Compleet met 'crackers', die grote dingen op tafel, en malle hoedjes. 
Julie, de andere gast, is schrijfster. Van zwarte thrillers, voor zover ik weet. Wij lezen helaas weinig Frans.

Grappig: Mary had me verteld dat het zwembad vol kikkervisjes zat. Vreemd, al was het in oktober behoorlijk warm en waren de kikkers of padden daardoor misschien van slag geraakt. Ze deed er emmers chloor in om de arme beestjes te vermoorden, maar ze waren nog steeds niet allemaal dood ... Dat wilde ik wel eens zien. Haha: muggenlarven! 

Daisy wil graag in dat kleine plekje zon in de kamer haar dagelijkse borstelbeurt ontvangen en dat leverde dit leuke plaatje vol lijnenspel op.

24 december Met Kerstmis is het weer hier beter dan met Pasen. Dat is de gangbare opvatting, die maar al te vaak klopt. Het blad is nog niet eens van de bomen en nog volop madeliefjes in de berm. Wat heet: meizoentjes, haha! Wat meer wind dan gisteren, iets kouder ook en Ko hannest nog steeds met de antenne. 
23 december Er is iets veranderd bij de Franse TV, waar we trouwens niet erg vaak naar kijken. Maar er moest iets anders met de antennes. Ko het dak op, antennes veranderd. Toen er veel wind kwam ging er iets mis met die antennes en kregen we storingen op de TV. Opnieuw iets doen daarboven. Daar waren weer nieuwe onderdelen voor nodig en die koop je in Béziers. 

In Béziers had ik thee nodig, voor mijn eigen speciale combinatie van Auchan - en Cotterly citroen. Zondag gaan we eten/bridgen bij Mary en hadden al superlekkere chocola ingeslagen toen ze ons woensdag vertelde dat ze van de chocola af was, maar helemaal dol op kaas. Onze favoriete kaas heet 'Pié d'Angloys' ooit ontdekt door Gita, en niet in de buurt te koop. Wel bij Auchan. Auchan is gigantisch, een paar rolschaatsen zou goed van pas komen. 
Gisteren was het er gigantisch als altijd en bovendien stervensdruk, je kon er bijna niet lopen, duizenden kerstinkopers! Waar waren we aan begonnen? Maar dan komt er een onverwachte meevaller: ze hadden alle kassa's geopend, een stuk of twintig, schat ik, en eenmaal voorzien van kaas en thee, stonden we zo weer buiten. Bij Castorama (voor de antenneonderdelen) was het juist rustig. Ik heb lekker op een bankje zitten breien terwijl Ko zijn spullen bij elkaar zocht.

Vandaag is het stralend weer; een vrijwel strakblauwe lucht (met wat sluierbewolking zou Helga zeggen) geen wind en nu - bijna 1 uur - al 16°. Als Ko klaar is op dat dak gaan we wandelen! We halen de 20 wel vandaag.

22 december Het antwoord komt (allicht) van Cor: een 'rotisseur' is een braadmeester en dat is een officiële term in de keukenwereld! Ik zag pas later vandaag, dat hij er nog een lijstje van termen had bijgedaan. Zo is een 'poissonnier' een persoon die verantwoordelijk is voor de warme vis (al lijkt het gevaarlijk op iemand die vergif uitdeelt) en een 'casserolier' de pannenwasser!

Deze sprinkhaan zit beneden op een kastdeurtje te overwinteren. Als je goed kijkt zie je dat zijn voorste poot eindigt in een soort handje met 3 vingers. De foto is op ongeveer ware grootte.

21 december Niet veel nieuws. Deze was ik even vergeten. Zondag moesten we naar Montpellier - bridgen natuurlijk - en reden achter de auto van de mensen die op de markt kippen van het spit verkopen. Er staat altijd een enorme rij voor en als je er langs loopt krijg je gelijk honger! Ik koop wel eens een kalkoenhammetje, lekker hoor! 

Wij hebben in de auto zitten bedenken hoe je 'rotisseur' zou moeten vertalen en kwamen er niet uit. (Ieder zijn beroep, het onze is ...?)

Vanmiddag bridge in Narbonne met een aangekleed glaasje champagne toe. Gezellig wel. Toen we naar huis reden, uur of 8, was het 16°. Veel wind. 

17 december Bij de 'Mairie' in Pierrerue staat een goeiig kerstboompje. Grappiger nog: een regenboog, gedeeltelijk tegen een blauwe lucht.

Een groepje Nederlanders bridget in de buurt een keer per maand bij iemand thuis. Een paar heeft opgezegd en wij werden uitgenodigd om vandaag mee te doen. Was heel gezellig. Leuke mensen ontmoet, die we nog niet eerder zijn tegengekomen. Voor herhaling vatbaar (pas in februari).

16 december We moesten gisteren wat boodschappen doen in Béziers, GIFI (plastic dozen), Castorama (plank), Auchan (technische zaken, o.a. iets van internet) en zoiets combineren we altijd met bridgen (ging van geen meter). Rond 1 uur wilden we even wat eten en dat doen we dan in de buurt van Auchan, waar een heel complex van andere winkels en zo bij hoort. 
In de etalage van de kledingzaak tegenover Auchan zagen we een ludieke kerstboom, zie foto. 
Nu moeten we dit jaar hier blijven en kerstspullen hebben we hier niet. Waarom zouden we dan niet eens een leuke boom in elkaar fröbelen? Bij Auchan gelijk een spuitbus goudverf en lampjes aangeschaft en gisteren heeft Ko een standaard met een 'stam' gemaakt. Probleempje: waar haal je een beetje rechte takken vandaan?

Nu liep ik vanmorgen wat te klussen in de tuin en ergerde me voor de zoveelste keer aan een liguster. Weliswaar speciaal voor hier gekocht, het zou een boom worden met extra groot blad. Maar de bloemen, die er pas na een jaar of 6 aan kwamen, hadden niet die  juist zo aantrekkelijke, typische geur van de bloemen van een ordinaire ligusterheg. Die geur noem ik voor mezelf 'the essence of summer' en dat kan ik niet goed weergeven in het Nederlands. 


Bovendien is er hier een of ander insect dat hapjes uit de rand van de bladeren neemt, waardoor ze niet bepaald fraai zijn. 

Het is niet zo koud vandaag - de berichten voorspellen anders niet veel goeds -, er is geen wind en met dat dikke vest aan is het goed buiten werken. Dus die boom er maar eens uit. Zo gezegd, zo gedaan. Het onderste stuk mag Ko met zijn motorzaag doen ...

Mooie rechte takken ... Ik krijg een goed idee! Na een tijdje knippen en zagen had ik een flinke bos rechte takken.

Die worden van takjes en blad ontdaan, zo nodig wat korter geknipt of gezaagd en daarna onder het balkon voor de garage gelegd, want het is inmiddels gaan regenen. Later worden ze op maat gemaakt, 

 

vast gespijkerd en goud gespoten. Dan moet het een tijdje drogen ... Kan ik intussen mooi een engel in elkaar flansen!

 

Kijk, nu hebben we een aparte boom, compleet met engel. Wel een beetje weinig lampjes .


Inmiddels is buiten het voorspelde boze weer gearriveerd. De wind buldert en het regent. Dat is hier een ongewone combinatie: als de tramontane rondwaart is het meestal koud en zonnig. Een enkele keer is er forse wind met regen, zoals vorige maand, en dan blijft er NIETS droog.
Gisterenavond bedacht ik ineens, dat het misschien wel lekker zou zijn als je in winterslaap kon gaan in november. Wakker worden half maart of zo? 10 kilo lichter?  Kerst, Oud- en Nieuw missen, zelf een jaartje ouder, dat zou me niet zo veel kunnen schelen, maar tussen 25 januari en half februari zijn een zoon van Ko, een dochter van mij, een kleinzoon van Ko, een toekomstig kleinkind van mij en 3 van onze 4 liefste vrienden jarig .... En wie moet de poes eten geven ? 
15 december De wind buldert om het huis met vanmorgen, ondanks de blauwe lucht, piepkleine sneeuwvlokjes inde lucht. 

Dan grijp je al gauw naar een warm, wollen vest. Vervolgens ga je dingen doen, krijg je het warm en het vest belandt op de bank.

Tot groot genoegen van Daisy, want een vest op de bank ligt lekkerder dan een verwarmde mand. Of misschien ook wel niet, maar het is weer eens iets anders ...
13 december Mijn oudste dochter, Tonkie, is van de paarden. Daar maakt ze lange, uitputtende tochten mee, bij voorkeur in Duitsland.

 'Endurance' heet de sport. Haar grootste plezier is om haar IJlanders zó te trainen dat ze het tussen alle andere paarden (volbloeden) prima doen.
Maar Skritla is na de wedstrijd toch wel zo moe, dat ze in haar pyjama een lekker dutje in de wei doet.
12 december Met het opruimen van het 'kantoor' kwam er een CD tevoorschijn met foto's van een vakantie in Zuid-Afrika, in 2005. Het was niet dè vakantie van ons leven en daarom hebben we er geen apart boek van gemaakt indertijd, maar na enig zoeken vond ik foto's en verhaal in een van de laatste familie-albums. Vervolgens hebben we ons beziggehouden met het reconstrueren van de reis, het scannen (Ko) van de foto's en de bestaande summiere website flink uit te breiden.
11 december Fantastisch weer, zon, geen wind, iets van 15°, heerlijk voor een wandeling door de vignes. Zo'n stokoude wijnstruik - vaak wel 80 jaar of zo - ziet er prachtig en geheimzinnig uit. 




En overal in de buurt zie je 'capitelles', hutjes van gestapelde stenen waar vroeger de rondtrekkende schaapherders overnachtten. (links)
Onze buurman Cor (ja diegene, die alles altijd weet of opzoekt) heeft maanden gewerkt aan een object tegen de muur van het verhoogde zwembad. Eerst samen met een (inmiddels helaas overleden) vriendin en  vervolgens alleen en dat zal lang niet altijd meegevallen zijn. 

Hij is een meester in pottenbakken; de raderen van het horloge zijn bedekt met scherven van door hemzelf gebakken en geglazuurd aardewerk, in o.a. goud en brons. T.z.t. komt er nog een hagedis. Het thema is TIJD. Spannend zijn de fossielen hier en daar. Op het kleine bordje rechts staat: 'Fragile'.  

Het is nu al erg mooi en nog niet eens helemaal af.

 

9 december Nuttig hoor, schoonmaken/opruimen. Vandaag kregen boeken- en muziekkast een beurt en de planken met video's en CD's. We hebben een paar maanden geleden de boekenkast al 'opgeschoond', alle Engelse boeken weg die we vast niet nog eens gingen lezen en dat was een kast vol (5 kratjes) die zó naar de charitatieve rommelmarkt van de Engelse club gingen (waar wij weer 10 andere boeken kochten).
Uit het muziekkastje kwamen ook onverwachte zaken tevoorschijn, zoals medische foto's, die je hier altijd meekrijgt. Naar de borstenknijpkar moet je de vroegere foto's meenemen en ik herinner me dat ik me een vorige keer suf gezocht heb, maar ze niet gevonden had; dan krijg je in die kar ook nog eens op je duvel!! Ze zeggen dat je ze bij je beha's moet bewaren en dat is wel een handige tip. 
Ook bij de CD's verrassingen. Lastige, zoals CD's met -tig foto's van A&A's baby's, alsof je die ooit nog bekijkt; 2 requiems van Verdi, waar ik nooit naar luister, maar ook b.v. vergeten strijkkwartetten van ene Fibich, wonderschoon!
Het is nog steeds niet klaar. Er is nog één hoekje met een 5 etages tellend poppenhuis, waar ik al een paar jaar niet mee heb gedaan ... En de serre, met nog een poppenhuis en veel vuil, want daar staan natuurlijk 's winters de planten.  
8 december De zolder heeft een beurt gehad (gedeeltelijk) en de bijkeuken is schoon. Vandaag is de beurt aan de nachtmerrie, het 'kantoor'. We hebben samen de hele dag gewerkt en het enige dat klaar is is die grote kast tegen de achterwand plus de computertafel. 



We hebben elk zo onze eigen troep, ik heb allerlei handwerkspullen, wol, lapjes e.d.
Ko is van de kabeltjes en computerspullen en daarnaast hebben we onze eigen verzamelingen: ik poppen/poppenhuis en Ko een flinke verzameling zwarte tassen en tasjes

We doen dat zo om de 2 jaar, en elke keer moeten alle computers en kabels worden verwijderd. Na het schoonmaken moet alles weer aan elkaar gebreid worden en steeds houd ik kabels over. Misschien begin ik wel een kabeltjes-museum.

'HO - Otto'

7 december Tussen de bedrijven door werken we aan een Kerst-Rebus-Cryptogram. 1994, zoals altijd verrekte moeilijk. We missen Frans en Gita, met wie we dit soort puzzels dikwijls gemaakt hebben. Door hardop denken kom je met z'n vieren vaak op oplossingen. 
We weten nu b.v. dat de rebus links 'Bismarck' moet opleveren, maar hoe maak je dat ervan? Behalve dan dat Bismarck Otto van zijn voornaam heette? 
Een vierkantje met 4-5 erin moet 'carrière' worden. Een vierkantje kan 'carré' zijn - met het accent de verkeerde kant op -  maar waar staat 4-5 voor? Help, Frans! Help, Gita!
6 december Gisteren hebben we met vrienden en bekenden hier een beetje sinterklaas gevierd. Ko had geïnspireerd  allerlei rijmen voor iedereen gemaakt en de gasten bleken onverwachte voorraden kruidnootjes en zelfs een banketstaaf bij zich te hebben. Zelf hadden we in september al chocoladeletters aangeschaft. Erg gezellig. Vandaag is het ineens koud met iets dat verdacht veel op tramontane lijkt.
Gisteren kwam trouwens ook de lang verbeide rode pot. Uit Amerika, ik moest fors aan douane betalen (voor het eerst!). Helaas, hij is niet antiek - dat had ik trouwens ook niet verwacht - maar ook niet geglazuurd, maar geverfd en meende dat al meteen te zien. Cor (weet erg veel van aardewerk e.d.) was juist hier toen ik hem ging uitpakken, en dus kreeg ik meteen college: nep, niet geglazuurd, deksel hoort er niet bij ... 
Evenzogoed vind ik hem erg mooi en apart. Ik kijk veel bij Chinees aardewerk op e-Bay en zie ongeveer nooit rood bij het aanbod. 

Dit is 'm nog eens

4 december Sinterklaasverrassing: een wandelende tak op het raam van de serre. Het is hier nog lang geen winter! 
Zij zit met zijn kop naar beneden en twee van haar 6 poten langs die kop gestrekt. Ik schrijf expres 'zij' en 'haar', want de wandelende takken hier zijn vrijwel zonder uitzondering dames, die, zonder assistentie van heren, uitsluitend dochters krijgen: parthenogenese

3 december Het gebeurt niet vaak: schoonmaakneigingen! 

De zolder, waar je maar aan één kant kunt staan, hebben we ooit, praktisch!, met boekenkasten langs de wanden geïsoleerd. Maar meestal smijten we iets dat naar boven moet, om mee naar Nederland te nemen, bankpapieren, rommelmarktmateriaal, gewoon maar even ergens op de grond ...

Opruimen dus. En een klein beetje opruimen schept altijd onverwacht veel ruimte. Kunnen we die weer volstouwen.


2 december Vroeger zei ik tegen mijn kinderen: 'Als de blaadjes van de bomen zijn, dan komt Sinterklaas'. Ik moet eraan denken als ik de boom in de tuin van een buurvrouw zie, nog volop in blad. 

Het is nog steeds lekker weer en de nachten zijn nog niet kouder geweest dan een graad of 7, schat ik. Van mij mag het de hele winter zo doorgaan.

Vanmorgen vond ik in de tuin een dode merel. Dat vind ik echt erg, merels zijn hier schaars. Als het echt koud is komen ze wel eens op de appeltjes in het boompje van buurvrouw Mirjam af. Ik heb er zelfs wel eens een lijster bij gezien, maar het is alles bij elkaar toch een zeldzame gebeurtenis.

Later in de middag kwam Mirjam hier met een ander dood vogeltje, een zwartkopje potverdorie. En Ko had een dooie accu, in het rode autootje!

1 december Op weg naar Béziers om een uur of 2 zaten we weer eens achter het Engelse bestelwagentje met herdershond. Gek hoor! Bij Cazouls gaat de bestuurder of - ster linksaf naar de supermarkt...
30 november Hoi, november zowat voorbij.1

Evenzogoed is het nog steeds mooi weer, vanmiddag iets van 18°. Tijdens een rondje om de heuvel (met Ko!) had ik zó een boeketje bij elkaar. Nog 5 vlinders gezien, één atalanta.
 

29 november De regen is weer terug, maar mottig. 

Geen wind, best lekker om even een flinke wandeling te maken. Gelukkig heeft Cor vaak zin en bovendien een hond: Bardot is haar naam. 

Er zijn prachtige wandelingen te maken in deze omgeving. Vanmiddag tussen Cessenon en Cazedarnes, echt mooi, wel modderig. Astertjes langs het pad.

Stond de camera weer eens op de macrostand. Stomme ik!

28 november. Niks bijzonders te melden hier. Gisteren hebben we een potje gekaart + eten met M&J, die hier in de buurt wonen. Je bent bevoorrecht als je als echtpaar allebei van bridgen houdt en bovendien samen kunt spelen zonder veel gekrakeel. 
Vanmiddag speelden we in Narbonne, we moesten Mary nodig even zien en zo konden we het nuttige met het aangename verenigen. Als het goed is liggen nu alle partnerschappen voor de competitie van dit jaar verder vast. We spelen met 4 verschillende nevenparen!
Ik kreeg een moeilijk biedbare hand: 6 schoppen, 6 harten en A. en besloot 2 te openen, het sterkste bod. Ko antwoordde 2 en dat betekent dat hij A heeft, maar dat was ik even vergeten ....
AHB974
HV10873
-
A
... Ik dacht dus dat hij 5 had en zodoende kwamen we in 6 terecht, wat zonder veel moeite te maken was. Veel andere paren waren in 6 down gegaan. Waar een vergissing (af en toe) goed voor kan zijn. 
De bridgeclub in Narbonne heeft meer geld dan die in Béziers. De club huist in een eigen gebouw en beschikt over een schudmachine, waarvoor de spellen door een computer gegenereerd worden. Het 'board', zeg maar 'etui' of 'doos' waarin de spellen worden rondgedeeld, kan opengeklapt worden en zo schuif je hem in de machine. Die floept in razend tempo de juiste kaarten -voorzien van een streepjescode- in de juiste vakjes. Inmiddels zijn de machines alweer beter en kunnen ze de kaarten gewoon lezen: zelfs geen streepjescode meer nodig! 
Bij computerspellen heb je meestal iets meer kans op rare verdelingen, zoals de 661 hierboven (4333 of 4423 komt het meest voor) dan bij handgeschudde spellen. Ko noemt een 4711 een 'Eau-de-Cologne'hand.

De club in Narbonne gebruikt ook 'bridgemates'; dat zijn machientjes, op elke tafel één, waarop de resultaten ingetikt worden, zodat ze direct naar de centrale computer gaan. De uitslag is direct na afloop van de wedstrijd bekend. In Engeland zagen we nog verdere voortschrijding van de digitalisering in Exeter: daar hing een groot computerscherm in de zaal waarop je tijdens het spelen zelf kon zien hoe je er voorstond! 
25 november Poes Daisy lijdt aan colitis, een soort chronische darmontsteking, zoiets als de ziekte van Crohn. Ze heeft er al meer dan een jaar last van, het is erg moeilijk te behandelen. Eergisteren b.v. had ze een slechte dag, lusteloos, diarree, lastig voor ons. Ze wil niet meer in haar luxe, verwarmde mand, maar wel non-stop op schoot. Treurig. Vandaag maakt ze het weer tamelijk goed, geen gekerm tijdens bezoek aan de bak en normale productie. Altijd moeilijk om te weten hoe je dergelijke zaken aan moet pakken.
24 november Gisteren ineens terug van lang weggeweest: een stralend blauwe lucht. En dat niet alleen, 's middags 20° of zo. Vandaag ziet het er al net zo veelbelovend uit. 


Ik heb al 3 verschillende soorten vlinders gezien en een ervan, een kleine vos, kwam op de rand van het balkon zitten een meter van de gevel-versiering-kleine-vos. Stom genoeg had ik mijn camera op de macro- stand, maar je kunt hem zien zitten op het hoekje daar!
22 november Volgens het weerbericht is het eindelijk afgelopen met de regen. 

Adri de Groot, van 'Vogeldagboek', stuurde me gisteren deze geweldige foto van een mannetjes kuifeendje in de mist. Zie 5 november voor het vrouwtje. Ik kan 'Vogeldagboek' echt aanbevelen, prachtige foto's!

http://www.vogeldagboek.nl/

20 november Bridge! Vanmiddag speelden we de 'Molière' in Pézenas. Meestal is het heel gezellig, maar vandaag waren er niet veel bekenden. Voor het eerst dat ik weet paste Ko op mijn opening van 3SA. Dat is 'gambling' en belooft een 7 kaart in een lage kleur met AHV in top, niks ernaast. Partner kan meestal zien welke kleur dat is en kan alleen passen als hij alle andere kleuren kan opvangen, 2 vaste slagen meebrengt en uiteraard minstens één kaart in die lange kleur van jou. De 9 slagen lagen inderdaad voor het oprapen, maar in een parenwedstrijd moet je voor de overslagen gaan, niks voor mij ... maar het lukte wel. Leuk! 
Als partner die opvang niet heeft en niet kan zien wat de lage kleur is biedt zij/hij 4 en dat kun je kan zo nodig corrigeren naar 4.
Bovendien scoorde Ko in het laatste spel nog een top tegen een mevrouw die we geen van beiden aardig vinden. Zo eentje, die je geen blik waardig keurt. Toch hebben we al ik weet niet hoe vaak tegen haar gespeeld!
17 november Als we gaan bridgen heb ik meestal iets te eten bij me, b.v een muesli-reep, voor rond 4 uur, en een sudoku voor het geval we een 'stilzit' hebben (oneven aantal paren) of als de OW paren de spellen aan het begin van een officieel toernooi moeten steken, zoals vandaag. Dan hebben de NZ paren 20 minuten niks te doen ...

Ik zat dus tijdens het sorteren van de spellen van 'Trophée du Voyage' te puzzelen op mijn voddige papiertje toen M. Escudier (vóór zijn pensioen met hart en ziel leraar wiskunde) naast me kwam staan en me vertelde dat ene meneer Euler, een Zwitser, dit magisch vierkant had berekend en wel als amusement voor Catherina de Grote van Rusland. Hij vertelde ook, dat de Japanners het nog niet zo lang geleden als amusement voor in de trein en zo hadden ontwikkeld en dat is omdat de Japanners, bij gebrek aan woorden met letters, geen kruiswoordraadsels of cryptogrammen kunnen maken. Hun karakters zijn pictogrammen voor begrippen. Grappig, maar logisch! Het kan trouwens best dat ik het helemaal mis heb, maar zo heb ik het begrepen.

Die arme meneer Lapeyre miste ook deze keer 7SA, maar nu was het de schuld van zijn partner. 7SA komt in het wild nauwelijks voor, maar in een toernooi met enige regelmaat. 

16 november De helft van november zit er alweer op ... Het blijft donker, maar nu wel even droog. Ko heeft het pad achter het huis - we komen er vrijwel nooit - vrijgemaakt, want het was er helemaal volgegroeid met pistache. Nu nog even naar de déchetterie. Dan kan ook het rode autootje een eindje rijden, want morgen moet de goede auto naar de garage voor een beurtje, en wij met die rooie naar Béziers voor een toernooitje. Als het licht het tenminste nog doet ...

Het aardige van Frankrijk is dat je auto voor de klussen de keuring doorkomt als er geen essentiële mankementen aan zijn.

15 november Het regent nog steeds. Vanavond gaan we gezellig Indisch eten met de buren, hier. De sajoer, roedjak, toetje, e.d  zijn klaar, het vlees voor de saté staat in de marinade. Nu nog wat sausjes maken voor saté. Conimex heeft zijn ketjapsaus uit de collectie gehaald, Joost mag weten waarom, maar het is niet lastig. Pindasaus vind ik zelf nooit zo bie. 
Was erg gezellig met iedereen en lekker, veel te veel gegeten. En dan brengen ze ook nog heerlijke dingetjes voor ons mee ...
Poes was 'm gesmeerd met al die drukte en C&M waren letterlijk het hek nog niet uit of ze was weer thuis. De ketjapsaus schijnt nog te bestaan plus een nog wat pittiger variant. Gelukkig, want ik vind hem lekkerder dan wat ik er zelf van had gemaakt. Volgend jaar maar weer eens op zoek.
13 november Zojuist hebben we - het is net middernacht geweest -  gewaarschuwd door vriendin Gita, zitten kijken naar de Engelse variatie op de dodenherdenking zoals hier in Frankrijk, maar gevierd in het weekend het dichtst bij 11 november: Poppyday. 

Wij kijken veel naar Engelse T.V. en zagen vanavond b.v. bij 'Strictly come dancing' dat alle aanwezigen een klaproos op hun kleding (avondtoilet) droegen.

De herdenking was in The Royal Albert Hall en op een bepaald moment kwam een regen van rode blaadjes naar beneden tijdens 2 minuten stilte. De 'Poppies' verwijzen naar een gedicht van John McCrae, Canadees militair arts tijdens de 1e wereldoorlog in de loopgraven in Vlaanderen. Zie hiernaast.                                                                 

De klaproosjes worden in allerlei uitvoeringen verkocht t.b.v. The Royal British Legion, een charitatieve instelling die zich inzet voor oorlogsslachtoffers en/of hun nabestaanden.


In Flanders fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
 
 John McCrae, 1872-1918

 

12 november Nog steeds regen, met af en toe een paar uurtjes of een dag droog en zelfs af en toe zon. Zo is het al sinds 24/10. Albert - zie verderop - vertelde ons dat zo veel regen in het najaar belooft dat het verder tot Pasen droog blijft. Ben benieuwd.
In Béziers werd vanmiddag dames-paren-competitie gespeeld. Helaas is het me nooit gelukt daarvoor een adequate partner te vinden. 
Er zijn wel altijd mensen nodig voor de koffie en zo. Bij LBC hebben Ko en ik regelmatig een 'bardienst' gedraaid, dus waarom hier niet. In Leiderdorp trok ik schoenen waarop ik flink lang kon staan/lopen en was ik bek-af als het klaar was. Hier maak je een aantal kopjes koffie, je trekt een enkel flesje water uit de koelkast, heel af en toe zorg je voor iets anders, thee, fris o.i.d., je wast de vaat en voor de rest zit je je te vervelen. Dat weet je na één keer en daarna heb je een boek en een sudoku bij je. 
We zijn niet eens lid in Béziers (wel in Narbonne), maar in Béziers zijn we altijd uitermate gastvrij ontvangen en zijn we helemaal ingeburgerd. Dus doen we graag een keertje bardienst.
Albert, een bijzonder vriendelijke, tamelijk bejaarde heer, kwam kibitzen. Links achterin Madame Spizanie. Ze is niet in de buurt van de bar geweest en ik heb haar juwelen van de dag dus ook niet kunnen bewonderen.
11 - 11- 11 Vandaag nationale feestdag in Frankrijk. Oorspronkelijk de herdenking van de vele doden in WO1, later ook van WO2 (veel minder) en andere militaire conflicten. Toespraken bij monumenten en muziekcorpsen (of wat daarvoor doorgaat ...)

8 november Het blijft maar regenen, nu is het mot-, alles nat, het ziet er behoorlijk armoedig uit. Gelukkig hebben we niet te maken met zo veel ellende als meer naar het oosten, waar de boel onder water staat. 

We gaan maar weer aan een legpuzzel.

Deze met al die postzegels is een ouwetje, van '76 of nog ouder; de stukjes liggen ook behoorlijk los. Hij heet 'Briefmarken' en de meeste zegels zijn Deutsche Bundespost; b.v. een exemplaar met een plaatje van Hitler en nog ergens een swastika, beetje fout wel. 

Een bekende Amerikaanse toont het vrijheidsbeeld met er omheen 'In God we trust', waar je vrijwel automatisch aan toevoegt: 'Others pay cash!
Aan de binnenkant van de deksel schrijven we meestal wie hem wanneer gemaakt heeft. Hiervan is één stukje een tijdje weg geweest. Nu weer compleet!
7 november Een potje gekaart en lekker gegeten bij J&M. Zij wonen in een huis dat bijzonder smaakvol is ingericht. Aantrekkelijke kunst o.a. aan de muren, mooi van proporties, niet te vol, gezellig. Ik ben altijd weg van de vondst van de citroengele muur, een kleur die hier en daar wordt herhaald. Het geeft die kamer is heel aparts. Wat mij betreft het best ingerichte huis dat ik ken! 
Ze hebben ook nog een erg lieve hond, Urban. Geslaagde middag/avond.
6 november Van buurman Cor kreeg ik een nieuw soort groente, maar mijn korte-termijn-geheugen begint het af te laten weten, want ik weet nu al niet meer hoe hij heet. Hij schijnt net zo veelzijdig te zijn als een koolrabi en dat klinkt prima. Internet maar weer: légumes peu connues ...  Hebbes: Chayote!

Iets lastiger te schillen dan een koolrabi, iets minder uitgesproken smaak, maar gebakken met een uitje, knoflook, tomaat, wat rozemarijn, basilicumpasta, peper en zout heel goed te eten. Was lekker bij de worstjes die ik al op het menu had staan. 

5 november Op 1 november schreef ik iets over mijn hekel aan november, maar dat er in Nederland kuifeendjes op open water verschijnen en dat dat, samen met de mandarijntjes, een soort troost biedt in een voor mijn gevoel vervelende tijd. 

Er is een meneer, Adri de Groot, die prachtige vogelfoto's publiceert op www. vogeldagboek en als je je erop abonneert krijg je elke week twee keer de meest waanzinnige vogelfoto's toegestuurd. Deze foto kreeg ik vandaag: een wijfje kuifeend, die haar tong uitsteekt naar ...? November? Wat een leuke foto!!
De mannetjes zijn zwart met een plek wit opzij. 

Ook gisteren weer veel regen.

 

We hadden weer een competitiedag, ver weg in Cabestany, voor ons bijna 2 uur rijden. Dit keer speelden we met Mary uit ons vroegere team en een Franse meneer en het ging goed. We hebben allebei een keer een slem geboden, dat de tegenpartij niet had bereikt. Het was knap vermoeiend, want we moesten tegen alle andere teams (9), elk 6 spellen, veel uitslaan (resultaten vergelijken) en wisselen. We gingen om 11 uur van huis en waren om 11 uur terug, pff! Volgende keer is pas in februari ... 

Onderweg kwamen we een ander leuk eendje tegen. Ko noemde hem direct canard à l'orange. 

En maar regenen.

4 november Om de boos-weer-maar-verder-prima dag van gisteren nog mooier te maken werden we landelijk 5 in het Roy René toernooi van de 1ste donderdagmiddag van de maand. 2269 paren ...
Sneu voor de tegenpartij was een spel waarin M. Lapeyre, een vriendelijke oude baas, 2SA opende. Ik had een 6kaart en een 4kaart met wat punten erin en we waren niet kwetsbaar, dus ik doubleer; dat belooft beide hoge kleuren. Links van mij past en Ko biedt 3 (hij had er 5 mee en we hebben allebei een singleton, ik , hij ) en daar blijft het bij: -1 en dat is 50 voor de tegenpartij. Maar voor hen zat er 7SA in en meer kun je niet krijgen. Had de arme meneer Lapeyre een aas niet gezien. 27 punten had hij en die krijg je echt bijna nooit!

Bovendien waren we 's avonds bij C&M uitgenodigd, vlakbij, maar zulk smerig weer dat we er met de auto heengegaan zijn en nog behoorlijk nat binnenkwamen. We hebben een partij verrukkelijk gegeten ... daar kan geen restaurant tegenop! Ik had een foto gemaakt van het voorafje, iets zaligs met avocado en garnalen, maar heb hem per ongeluk uitgeveegd, stom!

3 november Boos weer: harde wind en regen, maar niet koud.

Mijn dag kan al niet meer stuk, want na járen speuren heb ik de pot van mijn dromen gevonden. Vuurrood glazuur is schaars bij Chinese*) potten en ik wist dat dit soort bestond, maar gisteren zag ik er eindelijk een op eBay Amerika. Probleem: de auctie eindigde vannacht om 4 uur. 
Nou ben ik bereid om de wekker te zetten als ik iets echt graag wil, maar je moet goed helder zijn om op het juiste moment het juiste bedrag te bieden. Ik heb best wat ervaring inmiddels. Dit zijn de stappen: wat heb ik ervoor over? hoeveel is dat in dollars? hoeveel is dan mijn maximumbedrag als de verzendkosten er vanaf zijn? Je wacht tot de laatste 40 seconden (hartkloppingen zijn niet te vermijden), je voert je maximum in en hoopt dat het goed gaat. 
De verkoper van deze pot  wees me echter op het bestaan van esnipe.com die in de laatste paar seconden voor je biedt tegen betaling van 1% van je aankoopbedrag. En dat is gelukt!
Eén keer werd er een klein flesje van dit patroon verkocht in Frankrijk door een Engelsman. Dat ging voor zoiets als 50€ weg en ik viste naast het net met mijn 25€ bod. Ik heb het er nu een stuk beter afgebracht en de pot is een stuk mooier ook. Hoop ik dan maar, want ik moet nog wel een paar weken wachten.

*) Buurman Cor zegt dat vuurrood niet wordt gebruikt in de Chinese pottenbakkerij. Alle kleuren, zegt hij, hebben een speciale betekenis. Hij denkt dat de pot daarom Japans moet zijn. Er staan geen karakters op; ik weet niet hoe ik dat moet verifiëren.

1 november en dat klinkt niet lekker. Ik heb een reuzenhekel aan november. December is gelukkig een gezellige maand, hoewel we er dit jaar niet veel van zullen merken. Ik heb wel met een vooruitziende blik in september chocoladeletters gekocht ... 
We blijven een beetje noodgedwongen hier met kerst en de jaarwisseling (eind januari o.i.d. naar Nederland voor de geboorte van kleinkind nr 2) en bovendien zijn onze gezellige Nederlandse buren allemaal weg. Maar als december - meestal snel - voorbij is worden de dagen weer langer en gaan we weer naar het voorjaar toe.  Dus even de tanden op elkaar en november ondergaan. 
In Nederland verschijnen er buiten kuifeendjes op open water en die heerlijke, kleine mandarijntjes in de supermarkten. Dat maakt e.e.a. weer een beetje goed!

1 november is hier alles dicht. Iedereen gaat met grote, dure! (20€) bolchrysanten naar het kerkhof, terwijl het pas morgen Allerzielen is. Gelukkig bedenkt de bridgeclub in Narbonne dat als het kerkhof 's morgens wordt bezocht er 's middags een kaartje kan worden gelegd. Om de een of andere reden kun je op dinsdag nooit ergens bridgen, vandaag dus wel.

Af en toe komt Caramel op bezoek. Daisy kan hem natuurlijk niet uitstaan en hij is een tikkeltje bijterig, maar verder wel een heel leuk katje. Hij is van niets of niemand bang en wil hier erg graag naar binnen. 

Ik hoorde net de regen aankomen, zoals in de tropen. In de buurt zit een boomkikkertje, dat dan steevast begint te kwaken, leuk!

30 oktober De nacht een uurtje langer, daar kunnen we allemaal van genieten ... 

De competitie ging van een meter en is verder voor ons afgelopen (open viertallen). 
Antoine had zijn auto geparkeerd onder de platanen van het plein. Daar komen 's nachts duizenden spreeuwen slapen, je hoort ze altijd in de winter, als het donker is aan het eind van de middag.  Vandaag was dat voor het eerst; de spreeuwen waren al gearriveerd en hadden zoiets als 'Paintball' (shitball?) gespeeld met die auto. 

De oplossing van het bridgeprobleem van de 27ste? Je komt in je hand met een hoge schoppen en dan moet je H en A spelen en nogmaals ruiten en daarop gooi je de andere hoge schoppen in je hand weg. Als de tegenpartij schoppen speelt is V je binnenkomer voor de drie vrijgespeelde ruiten en anders maak je je contract via de kaarten in je hand.

29 oktober Vanuit de bridgeclub in Béziers, op de 1ste verdieping van een mooi, oud huis, kijk je beneden op 'les Allées', met de bekende platanen en hier en daar een verkoper van tassen, riemen en/of zonnebrillen. 
Niet zo goed gespeeld vandaag, morgen de 2e helft.. 
28 oktober Door de hevige regenval van gisteren en vannacht zijn er flinke stenen naar beneden gekomen langs de trap naast de keuken. Een pot met planten is meegesleurd.

Je kunt in het klein zien wat er gebeurt in sommige landen als er een modderstroom op gang komt ...

27 oktober Dit doen we anders nooit, niet aan tafel eten. Maar Ko had ontdekt dat er wereldkampioenschappen bridge werden gespeeld en we konden het op de computer volgen. Dit was een finale viertallen, Nederland tegen Amerika en vooralsnog staat Nederland aan de leiding ...

Het is hier trouwens echt pestweer, met veel regen. Regen was welkom, maar het heeft net al 3 dagen geregend!

De zomerkleding is weer verbannen naar de gangkast en in de kledingkast (heerlijk, geen deur ervoor) weer de donkere kleurtjes voor de komende winter ... bah! Pas in mei of zo weer te strijken, je moet het maar van de positieve kant bekijken.

Gisteren had ik iets raars: mijn oudste zus, 85, bejaardenhuis, had een paar weken geleden bij een bezoekje laten weten dat ze zo gehoopt had met haar verjaardag een CD te krijgen - nee dus - van een opera van Shostakovich, Lady McBeth en nog wat. Zo oud als ze is, ze weet wat ze wil!
Terug in Frankrijk ben ik gaan zoeken op internet en vond de opera in kwestie nergens anders dan bij Amazon in Amerika. Makkelijk zat, besteld, betaald en op laten sturen naar het bejaardenhuis.
Nu krijg je van Amazon na verloop van tijd het verzoek om je bestelling te evalueren en dat doe ik altijd trouw, maar ik had van mijn zus nog niets gehoord en daarom belde ik haar op om te vragen wat ze van de opera vond. Ze begreep er niets van! Ze had inderdaad een pakje aangeboden gekregen uit Amerika, geen idee van wie natuurlijk, en of ze maar 20€ wilde betalen en dat wilde ze niet voor een pakje van onbekende afzender met onbekende inhoud. Dat heb je zo met verrassingen ... Ze weigerde het pakketje en dat was dat.
Niks voor mij om het erbij te laten zitten, dus ik mail naar Amazon, die, begrijpelijk, niets voor me konden doen. Sommige landen heffen belasting op pakketjes stond er in de e-mail, maar daar had ik persoonlijk nog nooit last van gehad.
Maar buurman Cor, die immers altijd alles weet, vertelde ons bij het kopje thee om 10 uur 's morgens, dat speciaal pakketjes van Amazon in Nederland eigenlijk geblokkeerd worden (vanuit Nederland zou het niet mogelijk zijn bij Amazon U.S.A. te bestellen (nooit geprobeerd)) of anders belast. Omdat CD's en b.v. boeken Bij Amazon in Amerika veel goedkoper zijn dan in Nederland. Het laatste, m.n. van de boeken, wist ik wel, maar van de speciale belasting in Nederland was ik niet op de hoogte. Ik ben benieuwd of het pakketje ooit nog ergens te vinden is, want 20€ is minder dan opnieuw bestellen en naar Frankrijk laten sturen, waar geen tax wordt geheven. 

Een prachtige figuur bij een spel van Roy René Masters gisteren; slechts 2 kleuren zijn belangrijk: Ko moet 3SA spelen en heeft in zijn hand AH en Hx. Op tafel ligt Vx en Axxxxx en niets in de2 andere kleuren. Normaliter geef je in een 2-6 combinatie een slag weg om van de lengte te kunnen profiteren, maar hoe kom je bij de rest van de ruiten? Uitkomst x ... Ko kon het niet verzinnen, ik natuurlijk ook niet (Ko is een betere strateeg dan ik, allicht met zijn achtergrond!).
Neem de uitkomst in de hand, speel H en A en gooi op een 3e ruiten (voor de tegenpartij) H weg. dan heb je een oversteek gecreëerd.

26 oktober Gisteren aten we bij A&W. Die hebben er bijna een traditie van gemaakt om rond deze tijd van het jaar met al hun vrienden - in groepjes - een keer Hollands te eten. We werden getrakteerd op verrukkelijke boerenkool met worst en spek, voorafgegaan door iets lekkers en beëindigd met alweer iets lekkers. 
Een keertje deden ze het met alle vrienden tegelijk, iets van 30 mensen aan de boeren- en de zuurkool en het was 30°! Ik vergeet het nooit, wij waren toen nog betrekkelijk nieuw hier.

Een van de gasten was Ted, die ons vertelde hoe de werkbelasting van een TV-persoon eruit kan zien. Daar wil je NIET meer ruilen!

Onder de tafel zat Ollie. Wat een wereldhondje is ze toch.

 

25 oktober Het heeft behoorlijk geregend. Mooi zo. 

Je verwacht krokussen in het voorjaar, maar ik heb er net zo veel in het najaar. Dit is mijn favoriet, hij blijft ook in de regen overeind. Bijen zijn er bijna altijd, behalve als het flink regent of als het vriest. 

Een dezer dagen gaat de rozemarijn weer bloeien, dat doet ie 2 keer per jaar, en dan gonzen de struiken.

23 oktober Behalve de meneer van Exotique, die nu alweer een jaar met pensioen is, vind ik de mensen van de markt meestal niet bijzonder vriendelijk. Ik heb een jaar of 6 groenten en fruit gekocht bij dezelfde, ruim voorziene kraam, maar na al die jaren kon er nog steeds geen 'Bonjour' vanaf en ben ik elders gaan kopen. 
Vanmorgen had alleen fruit nodig en stopte al bij de 2e verkoper. Daar trof ik nou 's een alleraardigste baas. Ik kocht wat appels voor Ko en een paar mandarijntjes en toen zei hij: 'Deze peertjes zijn ook erg lekker,  uit Zwitserland, 'Bonne Louise'' en direct voegde mijn brein er ergens uit mijn tenen 'davransjee' aan toe. 
Toen ik klein was hadden we thuis een vruchtenkwartetspel en bij de peren heette er een 'Bonne Louise d'Avranche'. Eentje was William ..., 's kijken of ze nog boven komen. 
Ja, eentje was een juttepeer (na een half uurtje); en misschien 'Commice de Doyenne'?

Cor stuurde me net een link naar een website n.a.v. de foto van de boom met de appeltjes: Malus sylvestris, de oerouder van onze appels. Kijk bij hoogstamboomgaard.be/oorsprong. Heel leuk om te lezen!

22 oktober Buurman Cor houdt van wandelen en hij heeft een hond, dus hij moet ook vaak.. Ko is geen wandelaar en daarom loop ik met enige regelmaat een flink eind met Cor in onze prachtige omgeving. Zoals gisteren. Ergens kwamen we langs een boom vol kleine appeltjes, die me totaal onbekend was. En ook leuk: slakjes in een kale venkelstengel. Cor vertelde een grappig verhaal over die slakjes: Italianen schijnen ze graag te eten. Op een keer zat hij in de trein van Milaan naar Nederland met een meneer met een zak vol van die slakjes. Voor familie in Nederland? Maar de zak was opengegaan en de meneer in slaap gevallen ...
Het is erg droog, een beetje regen zou welkom zijn. En die kwam vandaag, hoihoi.

21 oktober Bij ontbijt/lunch zitten we graag te puzzelen. 's Zaterdags komt de nieuwe lichting van cryptogrammen en sudoku's e.d. binnen, maar meestal zijn we er uiterlijk dinsdag mee klaar. Ko heeft afgelopen woensdag maar weer eens een paar oude 'Burger'puzzels opgehaald, rebuscryptogrammen, gemaakt door ene Piet Burger, inmiddels helaas overleden. Ko heeft nog een hele stapel in een map, lang geleden al eens gemaakt, ook al lang vergeten. 

Ter illustratie van de kronkels die je in je gedachten maakt om ze op te lossen: 13 horizontaal. Ko verzon wegenwacht (de afkorting) en ik 'barensnood' (> weeën), allebei kloppend met die ene N, maar allebei fout want op de een na laatste plek komt een D ... Het werd trouwens 'steunfonds'. 

Gisteren speelden we nieuw soort toernooi, 'Trophée du Voyage';  in het midden van het boekje met de spelbesprekingen een massa aanbiedingen van bridgereizen, eentje naar Lapland (Laponie) in de winter, brrr. We spelen graag dat soort toernooien. Iemand had ons verteld dat de biedingen niet moeilijk waren (was ook zo, op één na), maar dat het ging om de overslagen en daar zijn wij niet goed in. We haalden dan ook maar 47%, een slechte score.

Laatste tafel tegen Mme Navarro, een uiterst verzorgde dame van in de 80, die er zeker niet ouder uitziet dan ik, eerder jonger. Zij heeft een jaar geleden een zoon verloren en begint regelmatig te huilen. Kassian! 
O jé, zegt ze altijd tegen ons 'ik ben bang voor jullie! (in het Frans dan) om vervolgens dik van ons te winnen. Ik moet er altijd erg om lachen. Ook gisteren werden we in de 3 spelletjes tegen haar en een ander bejaard mevrouwtje flink ingemaakt, haha!  

19 oktober Ons lunchgesprek gaat vaak zo: 'Bridgen?' 'OK. Ik moet naar Leader Price'. Waar de boodschappen gedaan moeten worden is bepalend voor de keuze van de bridgelocatie. Vandaag werd het Béziers vanwege L.P., al is het niveau van de woensdagmiddag niet erg hoog.
De eerste tafel had Ko 2 keer een 2 opening, het sterkste bod om mee te openen, minstens 23 punten. Het komt soms maandenlang niet langs.  

Merkwaardig genoeg was het een meneer die vroeg of ik mijn truitje zelf gebreid had! Jazeker, zelf gebreid.

Onderweg naar huis zagen we een bijzonder nummerbord: 97 3, uit Guyana. Dat ligt N.B. naast Suriname!

18 oktober Poes ligt weer in haar verwarmde mand. Ze maakt het niet zo goed, eet slecht. Het is nog maar 15° buiten en we beginnen aan verwarming te denken. 
De roodborstjes zingen. Om de een of andere reden zingen die in het najaar, een zacht en ietwat treurig liedje. Ik ga maar eens onovertroffen, warme chocolademelk maken. 
16 oktober Bridgeverhaal. We hadden gisteren de eerste competitie van het seizoen. Met Mike en Mary is het voorgoed voorbij (later in het seizoen gaan we met Mary een andere competitie spelen) en daarom speelden we met nieuwe partners: Lynette en Antoine, die we trouwens ook al jaren kennen, op de foto genietend van een heerlijke chocolade cake die Lynette voor de gelegenheid had gebakken. Een lange dag - ¼ v. 11 weg, en ¼ v. 11 terug - in de buurt van Perpignan. 
Ko en ik vinden viertallen erg leuk. Je speelt een aantal ronden, ditmaal 5, elk tegen een ander team. B.v , zoals gisteren, per zitting 10 spellen, die halverwege gewisseld worden. Wij meestal als oost-west, ons 'nevenpaar' als noord-zuid aan de andere tafel. Na afloop vergelijk je de resultaten. 
Als de ene tafel 3SA + 1 maakt en de andere 4, dan maakt die 10 punten in viertallen niets uit. Maar als de ene partij 3 speelt en de andere tafel speelt 4, maar gaat een down, dan krijgt de partij die 3 gespeeld heeft een goede score (140 + 50). Als de ene tafel die 3 + 1 (170) maakt en aan de andere wordt 4 (manchebod, krijg je een bonus voor) geboden en gemaakt (420), dan is de goede score voor de andere tafel, n.l. het verschil: 250. Die grote getallen worden omgezet in zgn impen, dat rekent wat makkelijker. Je moet precies bieden, vooral je contract maken en als het even kan de manche bieden om de bonuspunten daarvan niet mis te lopen. 
Je resultaten bepalen tegen wie je moet spelen. We speelden de laatste ronde aan tafel 1, als 2e op de lijst tegen het hoogst geplaatste team; zij wonnen met 8 tegen 6 impen ...
Er waren geen erg opwindende spellen bij deze keer. Over 2 weken de volgende ronde.
12 oktober We reden vandaag naar Narbonne om te kaarten. 31° was het en vlak voor Cruzy hoorde ik een cigale!!! Bizar zeg. Slecht gespeeld trouwens. Zaterdag begint voor ons de competitie. We spelen met Antoine en Lynette en we moeten ver weg, bijna in Spanje ...
Ko heeft iemand op internet ontdekt die helemaal bezeten is van kentekenplaten. Daar kunnen we alles opzoeken: licenseplatemania.
11 oktober Vlotte reis, nauwelijks vrachtverkeer, wel lichte regen. Allebei de Corsicanen gezien. Gisteren alweer gebridged in Béziers. Het is hier hartstikke droog en lekker warm.
Ik heb iets verkeerds gedaan met uploaden en nu is alles van deze site over de laatste 2½ week weg. Ik ga proberen om het te reconstrueren, want, zoals Ko zegt:  Gelukkig hebben we de foto's nog (op datum).
8 oktober Het is uit met het mooie weer, dus gaan we morgen weer naar huis. Op de valreep komen Tinka en Robert nog even eten en dat is natuurlijk erg gezellig. 
7 oktober Nog een dag naar het westen. Druk programma: bridgewinkel (boekjes voor Berry afleveren, kalenders kopen); Joke en Joop (hogedrukspuit retour, koffie drinken en bijkletsen); Ranzijn (bollen, kijken bij de uitverkoop); Winkelhof (boeken, batterij horloge Ko, broodje kroket); Leiden (Wibra, bandje horloge Erna, deksel theepot, boeken); Frans en Gita (theedrinken, bijkletsen, boeken); en tenslotte de kers op de taart: bezoek aan Boskoop.

Op weg daarheen kwamen we langs de molen in Zoeterwoude-Rijndijk, waarvan ik al vaak een foto heb gemaakt. De laatste keer onder een dikke laag sneeuw. Met die herfstlucht erachter ook weer fraai, al was fotograferen vanuit de auto bij een stoplicht niet echt makkelijk! 
Bij Hertog zocht ik ceratostigma, een kruipertje met blauwe bloemen, dat het in Frankrijk erg goed doet en in Nederland redelijk, en eventueel nog wat vaste planten, maar er was niet veel meer. De meneer van Hertog ken ik al járen; het was leuk hem even te spreken. 
Met Pieter Zwijnenburg had ik al gemaild. Er moesten struiken komen ter vervanging van al het dode spul, geschikt voor zandgrond en bestand tegen verwaarlozing. Ik kreeg een paar dingen die ik niet kende, spannend. Maar ook een nieuwe krentenboom - nou ja, ...boom? je moet wel 2 keer kijken, maar deze overleeft w.s. wel - en een soort kamperfoelie die tegen de omstandigheden van Voorthuizen bestand moet wezen. 
Boskoop blijft een soort paradijs. Ik kwam 40 jaar geleden al bij de vader van Zwijnenburg. Dat mocht vroeger alleen in October ... 

 

6 oktober Ko had voor deze dag kaartjes voor een dansmusical in Deventer. Daddy Cool, met muziek van Boney M, niet dat de muziek me bekend was op 'The rivers in Babylon' na. Het was een gezellige voorstelling met veel dansen. Vooral de slotscène, waarbij het toegestaan was te fotograferen, was erg leuk. De danser rechts kende ik van 'So you think you can dance',  volgens mij van huis uit een balletdanser. 
De schouwburg bevond zich in een modern gedeelte van de stad en men had er een aardige aanpak: gastvrouwen en -heren, die je de weg wezen, tafels vol drankjes in de pauze en disco toe, als je daar zin in had. Geslaagde avond.


5 oktober Het blijft maar geweldig weer. Poes raakt ervan in de rui. Of zou het de nieuwe borstel zijn?  
In de tuin vordert het werk. Ik heb voor een half jaar minstens lichaamsbeweging gehad: 12 zakken grint over het pad en stenen sjouwen, kruiwagens vol onkruid, dode struiken, slierten klimop, wijnbes en braam naar de afvalstraat. Het kruien doet Ko, trouwens. Wat een zegen dat die groenbak tegenwoordig permanent beschikbaar is. Vroeger stond er maar 2 keer per jaar een container voor tuinafval, in april en in het najaar, en vaak waren we er dan niet. 


Vriendin Anne v. B. zit in Australië. Af en toe stuurt zij een mail met haar belevenissen.

Ik ben niet erg jaloers van aard, maar nu voel ik het wel af en toe kriebelen.

Vooral als ze van dit soort foto's opstuurt ...

4 oktober In de keuken moet er ook iets gebeuren. Ko zit niet lekker op de stoel met de plastic bedrading. Naar de logeerkamer dan maar en iets anders zoeken. 

Op MP (alweer) vinden we een bedrijf in Nijkerk dat 2e hands- en nieuwe kantoormeubelen verkoopt (Bèta, heet het). Op de houten stoel zit Ko wel lekker en de rode vind ik erg leuk, lekker zitten komt voor mij eigenlijk op de 2e plaats ... Maar ik heb er twijfels over. Die van Ko bestaat met oranje of rode buizen, 75€, beetje veel. 

Bij dat bedrijf hadden ze ook heel aantrekkelijke tafels. Onthouden!

3 oktober De achtergevel is ontzettend smerig en krijgt een goede beurt met de geleende hogedrukspuit. Het ziet er een stuk beter uit.

Ook ligt aan de achterkant een stuk tuin braak, vol met onkruid natuurlijk en de tegels die er ooit geweest moeten zijn zijn nergens te vinden op een paar na. Geen nood. Omdat je in Nederland moet betalen als je je overbodige tegels naar de stort brengt kun je ze via MP overal voor niets vinden. Wij vonden er genoeg in Ede. Wel zelf halen en ondanks de handschoenen kapotte vinders en zere ruggen.
Vanavond hutspot! Je blijft je leven lang Leidse!

2 oktober Uitgebreide dag in het westen. Eerst even bij Joke en Joop langs om een hogedrukspuit te lenen. Daarna naar Marten, verhuisd en nieuwe vriendin. Leuk mens trouwens. 

Ik blijf me erover verbazen dat de kinderen zichzelf zo enorm goed bezig kunnen houden. Kobus kan eindeloos helemaal verdiept zijn in zijn spel. 
Sara, inmiddels bijna 5, kan nog amper lopen en praat niet, maar weet de knoppen van de TV e.d. feilloos te bedienen. Ze is dol op eten en is van elastiek: ze kan zich letterlijk helemaal dubbelvouwen.

Het leven met een behoorlijk gehandicapt kind moet niet makkelijk zijn voor Marten, maar ik heb hem nog nooit horen klagen. 

 

Daarna naar Amsterdam. Picknicken in het parkje aan het eind van de straat waar Claire en Bondy wonen. Want het is nog steeds laveloos weer. Jacob kan inmiddels goed lopen en is nog altijd even vrolijk. 

Hieronder legt hij zijn vader uit hoe een Blackberry werkt!

Mijn buurman hier, Cor, weet vast wie de schepper is van het gebouw aan de A-10 waar we op weg naar Voorthuizen vaak langs rijden. Ik vind het erg mooi (hij niet, hoorde ik later).

1 oktober Het gas is hier erg heet: propaan. Altijd tobben met een gietijzeren verdeelplaatje en dan nog een vlamverdeler? erop om te zorgen dat e.e.a. niet aanbrandt. Ik zou graag inductie hebben, maar w.s. hebben we er niet genoeg vermogen voor. En nu even ook niet genoeg geld. 

Op de markt 3 bossen bloemen voor 5€. Kom er maar eens om in Frankrijk. Bovendien het onvolprezen vissers volkoren brood (Ko heeft er 9 besteld voor volgende week, ze laten zich prima invriezen) en een bakje kibbeling, vet, dat wel, maar zo lekker!

30 september Nog steeds prachtig, warm weer. Dat komt erg goed uit, want in de tuin is er vreselijk veel te doen. 

Schuin tegenover ons staat er een ceder in een van de veldjes die leegstaan. 
Veel caravans, die daar stonden (niet allemaal) zijn verwijderd, maar er komt niets voor in de plaats. Ik ga er regelmatig planten roven, bergenia b.v., want er kijkt geen mens naar om ... 
Maar die ceder dus ziet er uit de verte uit alsof er allemaal paddenstoelen op groeien. Het zijn de resten van de kegels als je het van dichtbij bekijkt. Helaas wordt dit niet door eekhoorntjes gedaan, want die hebben we, jammer genoeg, niet.

28 september Dezelfde achterburen hadden moeite met het parkeren van hun auto en dus was er een verzoek om een stuk van de schutting weg te halen. Het mocht van de VVE, op zo'n park moet je overal toestemming voor vragen. Het viel helemaal niet mee, maar uiteindelijk stond het oorspronkelijk voorste stuk in het midden en het middenstuk ergens bij ons. Aan de voet stond Geranium maccrorhizum, een makkelijk soort met harig, geurig blad en die kon ik best elders gebruiken. Ik hoop dat ze het verplanten overleven. 

Het was niet alleen de 28ste vandaag, maar het was ook 28°, ongelofelijk!

27 september Onze achterburen zijn nog hier. Over een weekje gaan ze terug naar Zuid-Afrika. Vanmiddag hebben we een kaartje gelegd en daarna zijn we lekker gaan eten bij de onvolprezen Chinees in Garderen (Camposing)
26 september Ko had met stofzuigen altijd last van de grote plant die in de hoek van de kamer stond. Die is dus nu weg. Ik mis hem wel, want hij stond daar goed. Gelukkig kun je met een bos grote bloemen op een tafeltje een soortgelijk effect bereiken. En de bloemen zijn hier zo heerlijk goedkoop!

Het kleedje op het art-deco kastje was niet van mij. Ander kleedje nodig! 

Via MP wel een leukerdje gevonden, komt uit Frankrijk, haha!

 


24 september LBC, de Leiderdorpse bridgeclub waar we jaren lid van zijn geweest en Ko bovendien erg actief, vierde vandaag zijn 70jarig bestaan in Luxor in Leiden. We waren welkom!

Ontvangst met koffie en taart (Tom-Pouce?, lekker kliederen) en veel bekenden. Daarna een wedstrijd van 20 handen o.l.v. Kees Varkevisser, die we ook al jaren niet gezien hadden, leuk! We waren nog 4 ook, lang niet slecht, van een kleine honderd paren onder wie heel goede spelers.


Toen wat instructie voor gevorderden, interessant, maar niet zo makkelijk te verstaan en de voorbeeldspellen waren niet goed te lezen.

Daarna een gezellige maaltijd, zoals bekend van Luxor. Wij zijn er al een paar keer geweest, heel geschikt en betaalbaar als je met een flinke groep bent. Keus genoeg voor iedereen.

De familie de Vrind, een familie van rasechte kaarters, ook de aangetrouwde leden!, zorgde voor een klein cabaret. Een groep actieve leden binnen de club!

Tenslotte kon er gedanst worden, maar wij ouwetjes waren al moe en moesten nog een uurtje rijden, dus voor ons was het genoeg. Einde van een prima dagje.

 


23 september Lange reis en druk, veel vrachtverkeer. Maar in Nederland is het stralend weer, is dat even boffen! De eerste dag is altijd voor bijkomen en boodschappen doen (bitterkoekjespudding) en - wat mij betreft - in de tuin aan de gang. 

Tonkie had me verteld dat de via internet bestelde quilt voor onze slaapkamer erg lelijk was, maar het valt erg mee, toch?

21 september Het is stralend weer en in Nederland schijnt het ongeveer non-stop te regenen. Toch gaan we morgen weer op reis. De kratjes staan alweer klaar, de mand waar de mondvoorraad in gaat en een jas die naar de stomerij moet, wat restjes witte katoen. Pannenlappen breien of aan iemand slijten op een rommelmarkt? Gita en ik hebben plannen in die richting, altijd leuk.
19 september De komende weken zullen we wel niet veel bridgen, behalve dan de lustrum-drive van LBC. Vanmiddag zijn we dus nog maar een keertje gaan spelen, dat valt meestal goed te combineren met boodschappen doen. We zitten zelden oost-west, maar vandaag wel en alle kaarten zaten bij noord-zuid. Moeilijk om je aandacht erbij te houden als je alleen maar zit te verdedigen. Evenzogoed waren we 2.
Een mooie score haalden we met een ludieke actie van Ko, die 3 opende, kwetsbaar. Daarmee belooft hij 7 slagen met klaveren als troef. Rechts doubleert, ik pas maar eens eventjes, links 3, Ko past, rechts past, ik 4, want ik heb 11 punten, waaronder HBx en (bijna) niks in de schoppen. Dat Ko die heeft kan ik natuurlijk niet weten. Het wordt gedoubleerd en Ko maakt 't contract waarmee we een superscore halen. 
Ko
  AV108
  A
  8
  9765432

N
W - O
Z

Erna
 B6
 VB6
 H9765
 HB8
Noord, die doubleerde, dacht met AV achter Ko's klaveren te zitten, maar Ko heeft een 7-kaart van de 9, haha! Zijn punten zaten in o.a. 2 azen van een ander kleurtje.
18 september Zoetjesaan begint het seizoen weer: vandaag was er weer een 'Molière' in Pézenas. Wedstrijdje met drankje/hapje na afloop. Er waren niet erg veel bekenden - Francoise, de Allo-Allo's, van den Bulke (is een Fransman) en zijn vrouw, die steeds meer gaat bibberen, en dat was het wel ongeveer - en we werden 6e, niet slecht. Het leukst was een spel tegen sterke, maar ietwat onplezierige tegenspelers: 2 SA gedoubleerd en gemaakt door Ko, lekker puh!
15 oktober eerste competitie. Die spelen we met Antoine en Lynette. Ons oorspronkelijk viertal is definitief verleden tijd, helaas. Later spelen we een andere competitie met Mary en een Franse partner en nog weer een andere met de Boutsicas.

Het was trouwens ineens heel koud vandaag, 17° en vestje aan!


17 september Joke en Joop zijn vanmorgen weer vertrokken: de laatste gasten van het seizoen. Voor we zelf naar Nederland gaan moeten we nog even het zwembad afdekken en zo. 

We zijn gisteren uitgebreid wezen dineren in 'Table de Roueire' tussen Capestang en Creissan. Een bijzondere ambiance. 
Het eten is heel lekker en er wordt heel veel werk van gemaakt. Ik ben dol op toetjes en bekijk dus altijd eerst de laatste afdeling van de menukaart en pas de rest daarbij aan (geen voorafje!). Mijn oog was gevallen op een gekruide gelei van rosé met rode en gele frambozen en allerlei kleine hapjes eromheen, geserveerd op een leitje! 
Die gelei moet je ook zelf heel goed kunnen maken, maar gele frambozen zag ik gisteren pas voor de 3e keer in mijn leven; toevallig vorig jaar de 2e keer, ook met hen: in Krakau!

Het restaurant bevindt zich beneden en om het te bereiken kom je langs deze gigantische wijnvaten. Er kan wel 5000 liter in zo'n vat. In het midden ervan zit vaak een soort kippenhokje. Geen idee waar het voor dient.

 



15 september 
Vandaag gingen we naar Collioure, een leuk oud plaatsje aan zee, vlak bij Spanje. Als er maar bootjes zijn is Joop al blij. Joke wil graag een kerk. Die bekeken we hier, tegen de vuurtoren aangebouwd, maar het altaarstuk met veel goud en, naar zeggen, veel fraai houtsnijwerk, viel niet goed te bekijken en zeker niet te fotograferen: het was er erg donker!
Foto voor Gita: in een etalage van iemand, die veel keramiek maakte of alleen maar verkocht, veel variaties op het thema Lieveheersbeestje. 
Vervolgens naar Port Vendres, waar Joop naar hartenlust bootjes kon kijken en ik jaloers was op de enorme struiken oranje lantana.
Toen gingen we nog even naar Banyuls, een lommerrijke boulevard, pétanquespelers - ze moesten een licentie hebben om daar te spelen! -, een churros-verkoper, mmm! en een aankondiging van een vreemd broodje. Broodje frites?

         

14 september Nu Joop er is kan er nog wel wat débrousaille gedaan worden. De twee stoerlingen zagen nog twee bomen om en ruimen ook nog alles op. Het wordt wat kaal op de heuvel, maar de boswachter kan tevreden zijn. 

Daarna zijn we gaan lunchen bij La Batelière in Capestang, een van onze favoriete restaurantjes.

Ik ben meer van de katten, maar ik ken ook leuke honden en soms kom je er eentje tegen waarvan je direct gecharmeerd bent. Dit maffe beest hieronder lag op het heetst van de dag, pal in de zon, midden op een voetgangersloopje, in diepe slaap.

En hieronder Jeska, die in Nîmes bij de arena op haar baasje zat te wachten. Wat een enig beest. 

12 september Gisteren zijn Joke en Joop gekomen, gezellig! Ze brachten o.a. een nieuw kastje mee ter vervaging van het exemplaar dat door de bliksem is getroffen. De telefoon doet het dus weer!
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Nîmes. Weet je dat daar de 'denim' oorspronkelijk vandaan komt? De Nîmes!
Om de een of andere reden speelt een krokodil een opvallende rol in de cultuur van de stad. Je vindt 'm overal die krokodil. Van links naar rechts, boven beginnen: bovenkant van een paaltje; sierspijker in het wegdek van een voetgangersgebied, ongeveer 4 cm groot; deur van de Mairie (hier staat ook COL NEM, afkorting van colonia Nemausis en Nemausis is later Nimes geworden); vloer van een winkelcentrum; vrijwel lege vijver met fontein; etalage van een schoenmaker! (mijn moeder noemde een schoen die zo kapot ging een 'krokodillenbek'); gekeken langs een zuil van de Grieks aandoende tempel; als uithangbord van een winkel. 
E.e.a. heeft iets te maken met een verovering op Egypte: veteranen van de Romeinse legioenen onder Julius Caesar in Egypte hadden gediend kregen na 15 jaar trouwe dienst een stukje land in de buurt van Nimes cadeau! 

Het was warm en af en toe streken we even neer op een van de talloze terrasjes. Hier dronken we cola, uit een heel mooi colaglas en een prachtig flesje. 

We mochten geen van beide meenemen, ook niet tegen betaling! Helaas is het glas niet zo goed gelukt op de foto, het was een echt Coca-Cola glas met de zelfde ribbels als de fles en het logo erop. 

   

We bekeken de kathedraal, wel mooi, niet spectaculair. Het wijwatervat bij het binnentreden van de kerk was een echt doopvontschelp, er waren er twee. Die zijn inmiddels al járen beschermd. Dit exemplaar moet stokoud geweest zijn. 
Ik zoek in elke kerk Antonius op, bij Antonius hangt altijd een kistje o.i.d. met gleuf waarin je een gift voor de armen kunt deponeren; ook dat hoort bij kerkbezoek, maar hier was het kistje stevig dichtgeplakt! Bedoeld voor : Niks eruit!, maar er kon dus ook niks in.
In de hal kon je foto's bekijken van het fries aan de buitenkant, met Bijbelse taferelen; helemaal links onderin zie je Cain Abel om zeep helpen met een mes in zijn nek en in het midden een afbeelding van een dronken Noach, waarvan de naaktheid wordt bedekt door een van zijn zoons. Noach had een prachtige kop (ondersteund door zijn arm/hand) waar de vermoeidheid vanaf straalde. Dat kon je natuurlijk alleen maar zien op de foto's in de hal, want het fries zelf was wel 10 meter van de grond.
We bekeken de Grieks aandoende tempel, niet lang geleden gerestaureerd (ik vond hem ongerestaureerd mooier, op foto's) herbergde een 3D bioscoop. Hij wordt 'Maison Carrée' genoemd. Het park vond ik niks; gelukkig staat Joop op de foto in die massa beton en lelijk beelden.

Op de terugweg kwamen we door Cessenon, waar de Coöperative op volle toeren draaide. Er stond een heel stel tractoren met achter elke een bak vol druiven. Die druiven worden in een geul gekiept en in die geul gaat dan een schoep draaien. Ko heeft het gefilmd.
filmpje
11 september Nieuwsgierig geworden door dat 2e couplet van het Engels volkslied heb ik even gekeken bij Google. Voor de koningin heeft het 6 coupletten en voor een koning 8! Het laatste couplet gaat over ene Marshall Wade en heeft iets met Schotten te maken! 
Dit couplet werd gezongen bij 'The last night of the Proms'. 

Thy choicest gifts to store
On her be pleased to store
Long may she reign.
May she defend our laws
and ever give us cause
To sing with heart and voice:
God save the Queen

Weer wat geleerd. Onze vriendin Mary heeft veel bewondering voor haar koningin en wel om haar enorme plichtsbesef.

Het wordt buiten herfstig, maar het weer is ook vandaag Nigeriaans, warm en vochtig. Vuurdoornbessen en pluizen van wilde clematis.
10 september We gaan nogal eens om een uur of half twee naar Béziers. We hebben al zeker drie keer in de buurt van Cazouls achter dit typisch Franse bestelwagentje - een petite utilitaire - met een Engels nummerbord gereden. Er zit o.a. een herdershond in.

De bestuurder of -ster denkt nu vast dat hij/zij door ons gestalkt - Nederlands woord? hinderlijk gevolgd? - wordt. Maar wat denken wij? Is er een woord voor altijd maar voorafgegaan worden door dezelfde persoon of dezelfde auto? 

De mini-amaryllis op ong. ware grootte.

Nu is het 'Last night of the Proms' en begint Jerusalem.
Daarna een verrassing: een heel zacht door het koor gezongen National Anthem, met een tweede couplet: helemaal nieuw voor me!
Ik had in Engeland moeten wonen.
9 september Hele kleine dingen kunnen me een hele dag een een goed humeur helpen. Poes, zoals bekend tobberig met haar ingewanden, kan beter brokjes zonder gluten eten. Vind ze maar eens! Van de dierenarts hier kreeg ik Royal Canin Sensitivity, helaas met vis, bestaat niet met vlees, en Diasy vindt ze niet om te vreten ... Gelukkig is de zak nu bijna leeg. Je kunt namelijk geen proefpakketje krijgen van zoiets, nee, gelijk 2 kilo! Hartstikke duur, ook nog 's. 
Ik heb uitgebreid staan overleggen met de assistente van de dierenarts, dik boek met mogelijkheden, maar geen glutenvrije brokjes met vlees. Maar wel op het Internet: APPLAUS!!! 
Daisy vindt ze heerlijk! En ze zijn nog goedkoper ook.

Via I.B.S., een club van bollenliefhebbers wereldwijd, heb ik een paar jaar geleden bollen gekregen die voor het eerst bloeien. Het zijn een soort miniatuur amaryllissen, de bloemetjes zijn niet groter dan 3½ cm , geweldig! Ze hebben een lastige Latijnse naam, maar heten in Texas, waar het onkruid schijnt te wezen rainlilies. Klein, fijn en rood. T.z.t. foto. Van een medelid van de club hoorde ik later dat ze ook hurricane lilies worden genoemd. Klinkt interessanter.

De 2e uitzending van dat nieuwe programma met Wibi S. viel tegen. De kandidaten kwamen amper aan bod en als ze speelden - Chopin -  werd erdoorheen gekletst. De presentator was prominenter en vaker in beeld dan zij!

7 september De eerste van onze buren zijn weer hier. Gelukkig, komt er weer wat leven in de brouwerij. Cor had kranten voor Ko, een spitskooltje voor mij - lief hè? - en een stapeltje tijdschriften zoals 'Vriendin'. Daarin kwam ik deze  leuke constructie tegen: 'Dat was voor mij de druppel waardoor ik eindelijk de knoop kon doorhakken ...' Soortgelijke mengsels: 'Daar kraait geen hond naar', afkomstig van Peter V., hebben we erin gehouden evenals 'Dat hangt allemaal met elkaar in verband', herkomst onbekend. 

In de auto heen en weer naar Béziers luisterden we naar het 3e pianoconcert van Rachmaninoff. Ko heeft zo'n machientje met van alles, je weet nooit wat er langskomt, Rach dus deze keer. Het begint heel onschuldig, barst los in geweld, heeft geen duidelijke onderdelen en eindigt lakoniek met pap-padejam, uit! Het schijnt razend moeilijk te zijn en er komen veel galopperende paarden in voor. 
Lang, lang geleden had Wibi S. een van zijn briljante invallen: hij speelde dit concert thuis, samen met zijn broer, Ardjoeno heet die, geloof ik, zo'n naam van een Indische prins uit een sprookje. Wibi de pianopartij, de broer de orkestpartij op de piano, twee vleugels tegen elkaar. Paar weken later nog een keer in Utrecht in de concertzaal, broer dirigent van het orkest. Ik heb er goede herinneringen aan, want zo'n soort concert is Wibi op het lijf geschreven.
Hij komt op mij over als een combinatie van een virtuoos talent en een groot kind, maar het is zijn enthousiasme voor muziek waardoor hij zo sympathiek wordt! Als hij piano speelt ontroert hij me helaas niet, vaak bombastisch. Ik heb hem nog nooit een heel subtiel, zacht stuk horen spelen, Debussy of zo. Zelfs geen ballade van Chopin. Veel Liszt, geen Gnomenreigen ... 
Hij heeft wel heel originele ideeën. Zoals de concerten voor 80 gasten in Jisp, met na afloop gelegenheid tot vragen stellen. Echt hartstikke leuk. Daar serveerde men in de pauze kleine soesjes bij de koffie, wat een vondst!

6 september Nu volgt er een heleboel bridge. Roy René, zó werkt het.
De clubs die meedoen krijgen een pakje spelverdelingen en een stapel boekjes van BridgePlus, die het organiseert. De spelverdelingen worden bij 't begin van de wedstrijd samen met de 'borden' rondgedeeld. De Wedstrijdleider vertelt je dat je b.v. aan tafel 5 als NZ begint en samen met het paar dat OW5 is, zoek je met de gegeven verdelingen bv de spellen 13, 14 en 15 uit en stopt de kaarten in de vakjes van het bijbehorende bord. Na het 'steken'  en goed nakijken van de kaarten worden de 'handen' (een 'hand' is een ander woord voor het pakketje van 13 kaarten dat elke speler krijgt) door een ander nogmaals gecontroleerd en worden de borden naar tafel 4 gebracht. De OW spelers vertrekken en gaan spelen aan tafel 6. De paren 5 gaan de spellen 13, 14 en 15 uiteraard niet spelen, want ze hebben de verdelingen gezien. Wij krijgen daarna spel 16, 17 en 18 van tafel 6 en paar 4 komt tegen ons spelen.
Zo ziet een bord er uit, maar hier in Frankrijk natuurlijk met kaarten van de Franse bridgebond en niet van van der Poel verzekeringen ... (Hoe lang zouden we die al hebben? Dat kantoor bestaat al lang niet meer!)
Op spel 13 is zuid de gever (begint met bieden) en is iedereen kwetsbaar (rood); als je niet kwetsbaar bent is de sticker groen. Rood levert meer op, maar als je rood bent is 'down' duurder.  Elk spel 13 is zo, je hebt er niets over te vertellen. Bij een volgend spel is het weer anders. 
Als wij NZ zitten moet ik -  ik ben, als we NZ zijn, altijd zuid en zuid schrijft - de resultaten noteren op een briefje dat achterin het bord zit. Hoe verder de wedstrijd vordert hoe beter je kunt zien hoe het gaat, want op dat briefje achterin staan ook de resultaten van anderen.  Ko houdt op zijn persoonlijke briefje bij wat wij op welk spel gedaan hebben. 

Links persoonlijk briefje met resultaten, let op spel 8, zij: 5  (5c) plus 1; hieronder spel 8 in het boekje. Het zou een goed resultaat voor ons moeten zijn, maar was het niet. OW hadden 6 moeten bieden en maken. Door tussenbieden hebben we het bieden verstoord, goeie actie, maar het levert geen goed resultaat op. In een sterk veld biedt iedereen 6 (en maakt dat ook, niet eens moeilijk). Voorkomen daarvan zou ons een goed resultaat moeten geven, maar in een zwak veld biedt men 4 of 5 of gaat down in 6 ...

Wanneer de wedstrijd afgelopen is gaan alle briefjes naar de computer en worden de uitslagen daar ingevoerd. Intussen liggen de boekjes op de bar en kun je één of meer exemplaren gaan halen. Ik haal er altijd twee. In die boekjes staat een bespreking van elk spel, de kaartverdeling, het biedverloop volgens het Franse systeem en wat het resultaat had moeten zijn, plus een analyse van hoe het spel had moeten verlopen. Gezien er in elk spel van Roy René een 'leermoment' zit zijn we erg op de boekjes gesteld.

Als we in Béziers spelen, een niet erg sterk veld, gebeurt het vaak, dat wij geboden en gespeeld hebben, zoals het had moeten gaan volgens de ontwerpers van Roy René; of dat we de bieding van de tegenpartij succesvol verstoord hebben en toch geen goed resultaat boeken. Zie hierboven.

De resultaten van de club worden naar Parijs gestuurd en meestal is er 's avonds al een landelijke uitslag, die je op internet kunt vinden. Roy René wordt 6 keer per maand gespeeld op verschillende momenten. In Béziers op de 1ste donderdag en de 4e woensdag van de maand, in Narbonne op een vrijdagavond.
Meestal bespreken we de spellen 's avonds thuis. Ko stopt ze daarna in zijn computer waarin hij duizenden spellen met commentaar heeft staan, waarvan we er regelmatig samen een aantal tegen 'Jack' (bridgecomputerprogramma, al 7 keer wereldkampioen voor computerbridge!) spelen. Ik breng later altijd een exemplaar van elk toernooiboekje dat ik kan vinden bij Berry Westra (ook al oud-wereldkampioen). In Hazerswoude is een bridgewinkel waar hij mee te maken heeft. Hij 'spaart' alle spellen, mogelijkerwijs o.a. voor zijn fantastische kalenders. Als ik iets vraag over een spel op de kalender krijg ik dan ook altijd antwoord van de grote meester zelf, leuk!

Berry Westra is een begrip voor Nederlandse bridgers. Hij is niet alleen ooit wereldkampioen geweest, maar heeft zijn bekendheid vooral te danken aan het feit dat hij een heleboel uitstekende boeken over bridge heeft geschreven. Tegenwoordig leert elke beginner in Nederland het spel volgens zijn methode. Daarnaast verzorgt hij jaarlijks een scheurkalender met voor elke dag een probleem, heel leerzaam. En verder is hij erg aardig.

5 september De laatste keer dat we speelden eindigden we met 41% helemaal onderaan; vandaag in Narbonne bovenaan met 66%. Persoonlijk vond ik dit het mooiste spel. Ko opende een 1, mijn rechterbuur bood 1SA, ik 2 Ha, vervolgens 2SA en 3Sa door de tegenpartij. Omdat we niet kwetsbaar waren en ik H met een singleton had maakte ik er maar 4 van. Ik zag ze 3SA wel maken dus kon het niet al te duur worden, als we maar niet niet meer 2 down zouden gaan. Natuurlijk werd het werd gedubbeld. Haha: Ko maakte het contract, hoewel we samen maar 17 punten punten hadden. 
Even later opende onze eigen viertallen-partner Mary kwetsbaar 3 tegen ons, nogal onbesuisd, niks voor haar. Ko doubleerde en ik heb het doublet ingelaten : 5 down voor een 'vermogen'.
In een parenwedstrijd is een 0 een 0 en maakt het niet uit of je die voor -50 krijgt of voor -1400. Ook daarom vind ik viertallen leuker.



Ko

VB4
AV
AB
B87642

Erna

AH2 
1096532 
A93

Noord
West  --  Oost
Zuid

1093 
H97
H109875 
7

   

8764
B8 
V643
HV10

  

En zo gingen er nog een paar dingen goed. Zo zie je maar: het is leuker om te winnen in een sterker veld (Narbonne) dan om laatste te worden in een veel zwakker veld (Béziers) 

KoNoordErnaZuid
11SA22SA
pas3SA4pas
pasdoublA.P.
4 september 'So you think you can dance' is vorige week weer begonnen. Vanavond was de tweede auditieronde en daar was Sedric bij, hoihoi! In het voorjaar was hij de laatste kandidaat in de Dance Battle, toen elke choreograaf haar/zijn team al had samengesteld op die Belgische mevrouw na en die kon haar pupil ...? niet teleurstellen. Sedric viste naast het net en ALLE choreografen zaten met tranen in hun ogen. Deze jongeman danst werkelijk de sterren van de hemel. Geweldig dat hij de komende weken mee gaat doen.
3 september Na de eerste flinke bui van de nazomer komt er nog van alles in bloei. Nr 1 die zich aanmeldt ziet er uit als een gele krokus, maar is een sternbergia. Helaas duurt de bloei maar kort, een week of 2 en het is weer voorbij. Hier in de buurt zie je ze overal staan, nu nog even niet, maar volgende week; het is een inheemse plant. 

En wat kreeg ik vandaag? Een nieuwe betaalkaart. N.B. in een open envelop, maar correct geadresseerd. Nu moet er eerst een ondertekend papier terug naar de bank in Nederland om te melden dat ik e.e.a. ontvangen heb en dan wordt hij na twee werkdagen  geactiveerd. Al met al heeft het dan 6 weken geduurd.

Wederom warm en vochtig hier. Wel lekker en ik krijg er krullen van.

2 september Wibi Soerjadi heeft een nieuw programma op TV. Hij gaat iets doen met 6 door hem geselecteerde pianisten. De eerste aflevering was gisteren. 
Later, toen ik nog even de slaap niet kon vatten, lag ik erover na te denken en over het feit dat het me verbaasde, dat ik Wibi, een gerenommeerd Liszt liefhebber, nog nooit Gnomenreigen heb horen vertolken. Mijn moeder speelde het en ik ben er altijd dol op geweest, een heel sprookjesachtig stuk.
Nu hebben we tegenwoordig YouTube en als je iets van muziek wilt horen of zo kun je daar uitgebreid terecht. Tig grote namen kun je Gnomenreigen op YT horen spelen, waaronder Rachmaninoff, Claudio Arrau etc. Helaas niet Krystian Zimerman, die ik altijd bewonder in Chopin (Ballades, wow!). Ik heb een stuk of 10 uitvoeringen beluisterd, waaronder een door een meisje van 8. Het meest werd ik geraakt door de mij onbekende George Cziffra. 
1 september Persoonlijke narigheid wordt op onze site niet vermeld. Maar die is er natuurlijk ook met enige regelmaat, zoals een vette aanslag van de Franse belastingen, die gisteren in de bus viel en die op het ogenblik erg slecht uitkomt. Vorig jaar hadden we wel heel weinig betaald en dat zullen ze gemerkt hebben...
Om de dag nog een beetje naarder te maken eindigden we bij de maandelijkse Roy René als laatste en dat is iets wat ons zelden gebeurt. 36% in Béziers, 41% landelijk, oei, oei!
'It never rains but it pours' zeggen de Engelsen en dat deed het gisteren ook: 'Un joli petit orage' zou mijn Franse buurvrouw zeggen. De tuin heeft goed water gehad en dat was hard nodig. 
31 augustus Bewolkt en koel, aan de débrousaille dan maar weer. 
Ko heeft een dennenboom omgezaagd en ik heb onderbegroeiing weggehaald en al het afval moet naar de déchetterie. Wat heerlijk dat je daar alles gratis kunt brengen en dat het ook nog eens dichtbij is! 3 keer rijden met het onvolprezen rode autootje en weg is het weer. 
Tussen de rommel vond ik een stuk schors met aan de binnenkant 2 oötheken - leuk woord hè, zoiets als bibliotheek, maar dan voor eieren! - allang leeg natuurlijk. De grote links, ong. ware grootte,  is van de gewone, grote bidsprinkhaan; het kleintje, voor zover ik weet, van de soort met de veertjes antennes (empuse), niet die van de 28ste. Uit zo'n capsule met eieren kunnen wel 80 kleine bidsprinkhaantjes tevoorschijn komen, maar ik heb het pas één keer gezien en dat was in Nigeria, héél lang geleden.

28 augustus Dit jaar is het lang te koel geweest en of het daaraan ligt weet ik niet: ik heb nog nauwelijks mijn bijna favoriete beest hier gezien: de bidsprinkhaan. Er zat er een keer een boven toen de Poolse meiden er waren. Veel gegil, zo'n grote, groene griezel ...

Gisteravond zat er een leukerdje buiten op de deur naar de zomerkeuken. Dit is een soort die je heel weinig ziet: Ameles decolor = kleurloze bidsprinkhaan? Heel lichtbruin en ongeveer 3 cm. Deze op de foto is een volwassen mannetje. met vleugels en ware grootte. Ze zijn vaak moeilijk te zien en nog moeilijker te fotograferen, want ze zijn wat springerig van aard. 
Ik weer blij!

27 augustus Het is een tijdje enorm warm geweest. Niet dat de temperatuur zo enorm hoog was, nooit meer dan 30 of zo, maar de vochtigheid was 60+%. Heel raar en on-Zuid-Frans. Gisteren begon het te waaien en ging de temperatuur in een korte tijd wel 10 graden omlaag. Dat is in ieder geval wat slapen betreft lekkerder.
Verder is iedereen weg en gebeurt er niks!
24 augustus Bij het oppotten van de oxalis zag ik dat het wel weer flink vuil was bij die kasten beneden. Ko heeft NB alle deurtjes onlangs gerepareerd, mag ik wel eens opruimen. Heel veel spinnenwebben ... Ik ben niet bang voor spinnen en weet ook dat spinrag een heel bijzonder en sterk product is waarvan men het fijne nog niet weet, maar wie heeft er nou geen hekel aan het spul ergens tegen zich aan krijgen?
Het is niet bijzonder warm vandaag, 25° denk ik, maar de luchtvochtigheid is hoog, bizar. Het lijkt wel Nigeria. Toen ik klaar was kon ik gelijk nog een keer onder de douche en andere kleren aan. 
Mijn potten staan - als ze niet gebruikt worden - ondersteboven om dezelfde reden waarom in alle emmers - onder de goot voor 't geval het regent - een stuk hout staat: er zou een hagedis in terecht kunnen komen ... 

Gisterenavond hoorde ik iemand op de TV zeggen: 'I don't can response' ... 
23 augustus Ko en ik zijn allebei dol op moeilijke puzzels. In het weekend zijn er diverse cryptogrammen en sudoku's beschikbaar, maar meestal zijn ze op maandag op. 
Nu stond er ooit, 20 jaar geleden of zo, 4 keer per jaar een 'rebuscryptogram' in de Elsevier, gemaakt door ene Piet Burger uit Andijk, helaas overleden. Heerlijke puzzels, die we meestal met Frans en Gita maakten. Die van rond Kerst was het lekkerst, heel moeilijk en groot. We deden er vaak meer dan 2 weken over en vonden dan per sessie één woord of zo.
Ko heeft de meeste bewaard in een map en haalt er af en toe een uit. Op foto rechtsonder zie je de rebussen. 10 b.v. is makkelijk: avondmist. 
Het diagram is altijd volmaakt symmetrisch en een lijst van de te vinden woorden staat er 1) cryptisch en 2) niet in de juiste volgorde onder ... Een grote tafel in de keuken is heel plezierig en het zou fijn zijn als Fr&G erbij zaten! 
22 augustus Tijd voor het jaarlijkse eind-augustus-karwei: de oxalissen wakker maken. Ik heb een zwak voor dit kleine bolgewasje (klaverzuring) en heb er een stuk of 10 soorten van. De meeste bloeien in het najaar en vroege winter. Die hebben vanaf april zonder water gestaan en een aantal krijgt nu nieuwe grond en allemaal vanaf vandaag water. Grappig is dat ze het weten: een paar hadden al groeipuntjes!

Daisy, nieuwsgierig zoals katten betaamt *) - komt er gezellig bijzitten en drinkt een slokje uit het gietkannetje.

*) Ik ken maar één spreekwoord in de verleden tijd. Logisch, spreekwoorden constateren en dan gebruik je de o.t.t.. 
Hier is het: Curiosity killed the cat. 

20 augustus Iemand in de buurt heeft een haantje aangeschaft, reuzengezellig. Hij kan niet zo heel mooi kraaien, maar lekker om bij wakker te worden. 
Vandaag voor het eerst gezwommen en de zomer is al zowat voorbij. Het water was 28°, heel goed voor ons ouwetjes. Ko is nu ook bijna 70 ...  Spriet weet direct wat we gaan doen en komt altijd na een tijdje ons gezelschap houden boven, heel grappig!
18 augustus Ik heb 'Specimen Days' uit. Fascinerend boek en onbevredigend. De 3e novelle - verleden, heden toekomst - die zich in een verre toekomst vnl in New York afspeelt, met  een bevolking van mensen, buitenaardse wezens en zeer geavanceerde robots (en enge 'drones', vliegende spionnetjes, zoals de 'snitch' in Harry Potter) heeft een nucleair besmette wereld als decor, maar gaat totaal niet in op b.v. de vraag waar het voedsel vandaan komt. 
16 augustus Toen Nanni hier was had ze een boek bij zich over vrouwen/mannen en de vrouwen werden vergeleken met draken. Ik weet niet meer hoe het heette *) en ik was het niet helemaal eens met wat de schrijfster verzon, maar het was wel interessant. Het laatste gedeelte ging over mannen en en hun liefde voor machines. Daarin werd verwezen naar een S.F. werk waarvan ik dacht: 'Lezen dat boek!'; Michael Cunningham 'Specimen Days'. Ik begrijp er voorlopig niets van. Een jongeman in het boek is een mismaakte en beetje vreemde figuur en citeert steeds ene Walt uit zijn Book:  'A child said: 'What is the grass'?'... (Je krijgt trouwens wel een beetje slaap van dergelijke zware kost)
Ik heb nog wel iets van mijn studie overgehouden en keek in een boek met 'Modern Verse' naar gedichten van Walt Whitman - waar ik ook helemaal niets van begrijp zonder eerst mijn best te doen -, maar tot mijn genoegen kwam ik een gedicht van Thomas Hardy tegen over een zanglijster, hoe die in een winterlandschap ineens begon te zingen (lijsters zingen al vanaf eind januari):
At once a voice arose among
the bleak twigs overhead
in a full-hearted evensong
of joy illimited.
An aged thrush, frail, gaunt and small
in blast-beruffled plume
has chosen thus to fling his soul
upon the growing gloom.

Het gedicht heeft nog 2 strofen ervoor en één erna, maar deze is me uit het hart gegrepen. Ik heb geen idee wat Hardy met 'blast-beruffled' bedoelt, maar vooruit! (Ik zie een vogel voor me die met rommelige veren een bomaanslag heeft overleefd, maar dat zal toch niet?)
*) Lisette Thooft: 'De onverzadigbare vrouw en de afwezige man". De schrijfster stelt in dat boek dat mannen in de oertijd doodsbang voor de onverzadigbare vrouwen waren; die moesten altijd maar kinderen baren. De vrouwen waren indertijd de baas, volgens haar. Maar als je naar onze naaste verwanten, de chimpansees en de gorilla's kijkt, dan zijn daar toch nog altijd de mannetjes de baas en dat doet me ernstig twijfelen aan de waarheid van haar betoog.

In 'Specimen Days' helemaal het begin van de 2e novelle, staat een schitterende beschrijving van jochies van 13:  ...'sad little pockmarked desperadoes halfmad with hormones and loneliness ...'. Zo, die kan schrijven!

14 augustus We hadden aan het eind van de middag onweer met een enorme klap en toe is er iets in de telefoon kapot gegaan. Heb geduld met ons als je wilt bellen, het herstel zal wel even duren.

13 augustus Er staan overal bakjes water voor Daisy, maar ze drinkt liever uit iets dat niet voor haar bedoeld is. Zoals uit een kannetje waar ik planten mee giet, met 1 cm water erin.
12 augustus Het is nu wel lekker Zuid-Frans weer, maar het is wel stil. De gierzwaluwen zijn weg en de cigales - het waren er heel weinig dit jaar, ik denk door de koele zomer - zwijgen alweer. Het is de tijd van de bijeneters, die meestal 's morgens en bijna altijd 's avonds een tijdje boven het dal rondvliegen. Even in het voorjaar en een paar weken in de nazomer. Je kunt ze zelden goed zien, horen des te beter. De groepen worden steeds groter en dan ineens zijn ze weg.

11 augustus Eindelijk is het normaal weer geworden. Blauwe lucht en warm, de ideale temperatuur van 27°.  En het waait niet meer zo achterlijk hard. Als het zo blijft gaan we misschien nog wel eens zwemmen, want daar is het tot nu toe niet van gekomen. 

Poes lijdt aan iets dat w.s. colitis is, een chronische ontsteking aan haar ingewanden, zoiets als de ziekte van Crohn. Ze is een nerveus type, daar kan het van komen. Ik consulteer via e-mail een homeopathische dierenarts in Nederland, grappig! Deze mevrouw heeft haar uiteindelijk ook van de kapotgelikte plekjes op haar schouders afgeholpen en dus ook van die stomme truitjes. 

Jacob wordt zo groot! Hij loopt inmiddels goed. 

9 augustus Het is knap lastig als al je bankkaarten geblokkeerd zijn. Zie 27/7. Het toeval wilde, dat we toevallig ook andere creditcards kregen. Die waren begin juli al aangekondigd, maar de erbij behorende post was een beetje vreemd. Ko kreeg een activeringscode, ik niet. We kregen allebei een pincode, maar na 3 weken waren er nog steeds geen kaarten. De oude waren wel al geblokkeerd. 
Op de dag dat ik naar de bank in Nederland belde omdat ze er nog steeds niet waren - eind juli, ze waren 3 juli verstuurd - werden die ook direct geblokkeerd, om vervolgens een paar uur later in de volgende post te zitten. Deblokkeren is er niet bij, je krijgt andere creditcards! 
Gelukkig kwamen de nieuwe vandaag. Gestuurd naar:
                                                            (Vijn en/of Berg)
                                                            RUE DU CHATEAU
                                                            D-EAU 34360
                                                            FRANCE
Het is eigenlijk een wonder dat het aankomt! Er is uiteraard al vele malen op gewezen dat de adressering niet klopt, maar niets helpt. Ik moet nog 2 kaarten krijgen ...
8 augustus Ko was bij de oogarts vandaag. Daar mag je zonder verwijsbriefje heen; een goed idee, want met een recept van de oogarts krijg je een deel van de eventuele kosten voor bril en/of glazen terug. Ko draag al een tjjdje geen bril meer tijdens het autorijden, maar kan niks lezen zonder zijn Blokkerbrilletje van 1€ ... 
De bijziendheid was inderdaad verdwenen, er zat wel ergens een kronkeltje, astigmatisch of zo, hij moest plus 3 om te lezen en elke dag anderhalve liter water tegen de droge ogen, haha! Drinken.

De opticien had hem graag een nieuw montuur en hele dure glazen verkocht en deed nog een bifocale zonnebril in aanbieding, maar we hebben toevallig de komende jaren even weinig geld, dus dat ging niet door. 
Daarna gingen we bridgen bij de augurkenman - Club Bitterois, dat is het bijvoeglijk naamwoord dat hoort bij Béziers - en deden het goed. We spelen zelden 's avonds, want dan moeten we eigenlijk 's middags aan de warme maaltijd, omdat ze al om 7 u beginnen en het is natuurlijk altijd een eind rijden. Het is daar altijd wel gezellig en er is vaak iets onverwachts te eten. Dit keer had iemand twee kistjes Reine Claudes meegenomen en liep iedereen te pruimen. 

6 augustus Vroeg op voor de rit naar Spanje. Het vliegtuig naar Polen zou op zondagmorgen 7 uur vertrekken vanuit Girona en dan moet je hier om een uur of 4 weg ... Daarom we hadden het volgende verzonnen: zaterdag naar Barcelona en daarna de dames in een hotel op het vliegveld en wij naar huis.
Dit was overigens een 'zwarte zaterdag' = heel druk op de weg. Dat leverde een half uurtje file op tussen Perpignan en de Spaanse grens, maar ook voor ons ongewone nummerborden. Voor ons reden op een moment zowel 22 (Côtes d'Armor), 32 (Gers) als 72 Sarthe) op. Je moet je ergens mee amuseren!

Eerst in Girona bagage weg brengen. 
Jagoda wilde foto's van het voetbal stadion In Barcelona. In onze onnozelheid dachten wij dat het wel het Olympisch stadion zou zijn, maar daar was het volledig uitgestorven; wat zonde van zo'n fraai complex. De bedoeling was: het voetbalstadion van FC Barcelona. En daar was het dus stervensdruk! Je kon een begeleide tour door o.a. stadion maken: fors betalen en lange wachttijden! 
In de bijbehorende winkel met parafernalia was het bomvol met voetbal-gerelateerde memorabilia kopende lieden. Er hing een levensgrote foto van diverse grootheden op dat gebied en je moet daar dus een foto van jezelf of zo (laten) maken vóór die foto. Ik hou niet van winkels met veel mensen, ik kijk graag voetbal als er eens in de 2 jaar iets speciaals op dat gebied is, maar verder vind ik het niks. Duidelijk te zien! Onze vriendinnen hadden mannen en zoons met belangstelling!

Ook op de Ramblas duizenden mensen. Ko en ik deden het zo: over zo veel tijd zien we elkaar weer dáár.  Dat werkt goed. Het wegdek is hier ietsje golvend en af en toe voel je de metro ergens eronder.

Ik wilde graag naar een winkel van ZARA, na gedoe met een aantrekkelijke broek van dit merk, gezien in Libelle, maar nergens te vinden (Nederland, juni). Er was er een vlak bij Plaça de Catalunya. Viel dat even tegen: de kleding ziet er vaak leuk uit en is betaalbaar, maar dikwijls slecht gemaakt. Een T-shirt b.v. met een ribbelboordje, dat zomaar afgeknipt is. Één keer in de was en de rafels hangen erbij! Mooi als je 't een keer allemaal bekeken hebt, kun je het verder vergeten.

Gelukkig vond ik een aardig T-shirt in een paisley-patroon (had die broek ook en ik ben er dol op), prima bij de onlangs voor 5€ aangeschafte blauwe sandaaltjes (een schoenenwinkel in Béziers had alle schoenen in de opruiming voor dat bedrag!). Ko koopt graag schoenen in Spanje.

Bij de Sagrada Familia vonden we vrij makkelijk een parkeerplaats, maar er stond een rij wachtenden van hier tot ginder (2 uur) en de prijzen logen er niet om. 'We zien elkaar dáár over zoveel tijd ...' en dan gaan wij ergens zitten lezen of zo. Eigenlijk meer popcorn eten en duiven voeren ... 
De steigers en hijskranen hebben we maar weggeretoucheerd.

Bij Park Güell konden we geen plek vinden om de auto neer te zetten. Het ligt in een buurt met smalle kronkelstraatjes en de enige parkeerplaats is in de vakantieperiode echt te klein. 
Jammer, want het is de moeite waard.

We besloten om ergens langs de kust, richting Girona, een plek te zoeken waar we nog wat konden eten. Leuke geluidswallen langs een doorgaande weg in Barcelona; ook met blauw, geel en groen glas. 

Wat een ramp, die badplaatsen. In het stampvolle Calella (40+ jaar geleden heb ik er eens met een nog kleine Tonkie gezeten, onherkenbaar!) b.v. hebben we drie kwartier rondgereden en vastgestaan en zijn onverrichter zake verder getrokken. Uiteindelijk vonden we natuurlijk wel wat verderop, in Pineda de Mar. 

Na de maaltijd naar Girona, afscheid genomen van onze 2e familie en rijden maar weer. De weg zat stikvol Duitse bussen! Om ong. ½ 12 waren we thuis, via een hevige regenbui in de buurt van Cruzy.  Het was trouwens voor een dagje Barcelona  lekker weer, 25°,  wel 'n beetje klam.

5 augustus Voor onze Poolse vriendinnen was dit de dag van schoonmaken en inpakken.

Maar ze konden tussendoor nog wel even een taart maken (volgens mij kan zelfs ik deze maken, iets met griesmeel en appels, warm of koud lekker) en een gezichtmassage geven. 

Nu het weer wat warmer is kunnen we 's avonds goed op het balkon zitten. Er zijn gelukkig weinig muggen als het zo droog is.
4 augustus Vertrek om ½ 10 naar de markt in Narbonne, de Poolse dames daar afgezet en vervolgens naar Mary - van het gewezen bridgeteam, nu weer hier in het land - waar iets aan een telefoon en iets aan een computer moest gebeuren. Terug naar de markt, meiden ophalen, lunch in Carrefour, naar Valras-sûr-Plage, meiden daar afgezet, boodschappen gedaan bij Lidl en naar de bridgeclub in Béziers voor Roy René. Ko zei ineens: 'Hé, ik zie een Zeeman' en het was nog zo ook, in Serignan of zo. Raar hoor! Bridgen, terug naar Valras om de meiden weer op te halen en naar huis. Een straf schema en het klopte allemaal!
2 augustus Mijn pillen waren op en ik ging dus even naar St Chinian. Ik ben al geen held achter het stuur, maar de bocht naar rechts aan het einde van ons weggetje is behoorlijk lastig. Van de andere kant kwam vandaag een wit bestelbusje. Het stond eerst te ver naar voren, ging een beetje achteruit, nog te ver, nog een beetje en toen kon ik draaien. Maar het busje stopte naast me, - de hele weg blokkerend - een vriendelijke dame boog zich uit het raam en vroeg mij: 'Êtes vous Erna Berg?' waarop ik 'Oui' antwoordde en zij mij een pakketje overhandigde via het raam. Dat was een cursus Pools, nog maar eens proberen.
Conversatie blijft lastig. Op een gegeven moment was Erna iets met Aniela aan het doen, zodat ik met 2 alleen Pools sprekende zussen op het balkon naar de avondzon zat te kijken. 'Avondrood, koeien in de sloot' zei mijn vader altijd. Probeer dat maar eens in het Pools uit te leggen; dat leek me wel een uitdaging. Met behulp van iPod en online vertaling van Google hield ik het maar op: Zachód słońca, Krów rów. Dat rijmt ook nog en de boodschap kwam na wat heen en weer gepraat  inderdaad over als 'morgen regen' -  jutro deszcz. De regen werd 'Pipi de chat'; 1 minuut en daar houd je alleen een vuile auto aan over (regen met Sahara zand).

30 juli We hebben Poolse golabki ('duifjes') gegeten daarboven, pakketjes van koolbladeren met een vleesvulling. Lekker! 
Mooie taart met perziken toe.

29 juli We wonen hier al bijna 9 jaar en we waren nog nooit in de 'Gorges d'Héric' geweest. Dat is maar een dik half uur rijden! Ongeveer al onze gasten zijn er wel eens geweest ... 

Het is er inderdaad mooi, een weg - geen motorvoertuigen - door een wijde kloof met hoge rotsen en water. Veel families met kinderen die zich prima amuseerden in allerlei kleine poeltjes. Best de moeite waard. En je betaalt alleen voor het parkeren, dus met een mand met broodjes en wat te drinken mee ben je goedkoop een dagje uit.  

Op de terugweg gingen we wijn halen bij de altijd even charmante Madame Jougla, die kort geleden oma was geworden. Reden tot snel even vergelijken natuurlijk. 
Daarna hebben we even staan kijken bij het Jeu de Boules, dat vaak 's middags vlak bij de Mairie wordt gespeeld door echte Pierrerue-ezen. Wij kenden hen niet op de zoon van Odette, een buurvrouw ietsje lager op onze heuvel, na; zij ons natuurlijk wel en ze wisten precies waar we woonden en zo. Ik moet daar altijd wel om lachen.

 

Na het avondeten kwamen de dames ons verwennen. Jagoda gaf mij en Ko een gezichtsbehandeling, compleet met masker en allerlei spannende ingrediënten met vitamine A en E en Q10. We mogen vanavond ons gezicht niet wassen en dan zien we er morgen allebei 10 jaar jonger uit. We vrezen alleen dat we volgende maand toch weer 4 weken ouder zijn dan gisteren. 

Intussen gingen Danka en Aniela in de keuken aan de gang: taart bakken. (Voor Polen is een leven zonder taart ondenkbaar. Kom je bij iemand thuis - met afspraak -  dan staat er taart te wachten.)
Die twee gaan gewoon aan de gang in de keuken en als ze klaar zijn wassen ze alles af, daar hoefje verder niet naar om te kijken. Geweldige meiden zijn het. 

27 juli Vroeg naar Spanje vertrokken om de Pooltjes op te halen. Eerst even boodschappen doen in het goedkope la Jonquera. Daar moest ik pinnen en liet per ongeluk mijn pinpas in de machine zitten. Stom! Snel blokkeren! 
We waren wat laat op het vliegveld, troffen de uitgeladen meiden al buiten aan en konden gelijk terug naar la Jonquera, want ze wilden alle drie goedkope alcohol voor het thuisfront. Ko ging de auto parkeren en ik ging met de dames het belastingvrije alcoholparadijs in. Toen we bij Ko aankwamen was ik mijn portemonnee kwijt. Zoeken, zoeken, zoeken, niks! Nogmaals passen blokkeren en naar de politie. Dat duurde heel lang, mijn Spaans is niet meer wat het geweest is. Toen we eindelijk bij de auto kwamen zat Jagoda (links op de foto) te wachten met een briefje van Aniela (rechts, Danka in het midden) dat zij en Danka bij de supermarkt en omgeving in de vuilnisbakken gingen kijken. Zakkenrollers verwijderen vaak het geld uit een portemonnee en gooien dan de rest in een container. Als getrainde zwervers hebben ze deksels gelicht, maar ook rondgevraagd in de bezochte winkels en op de tweede verdieping van het alcoholparadijs was het raak: iemand van het personeel had hem gevonden, nadat we trouwens al 2 keer waren gaan kijken en vragen. Iedereen blij natuurlijk. 
Antonius helpt altijd. 
24 juli Het is nog altijd geen Zuid-Frans weer. Het zal iets van 23 of 24° zijn en de wind giert om het huis. Zelfs de was van het rek gewaaid in de zomerkeuken, aan de kant van het huis die uit de wind ligt. 

In het dagelijks leven gebeurt er verder niet veel bijzonders, hoewel er vandaag een kersverse 'flambée' langskwam. Een koningspage heet hij in het Nederlands. Ik weet niet eens of ie in Nederland voorkomt, ik geloof het eigenlijk niet. De verbena, waar hij op zit, is een goede vlinderplant en bovendien bloeit hij maanden achter elkaar.

Dit jaar horen we maar weinig cigales, vermoedelijk omdat het te koud is. Ze beginnen zich pas te laten horen bij 25+. Het wordt al stil: de vogels zingen niet meer en de gierzwaluwen gaan een dezer dagen op weg naar warmere streken. In de herfst kunnen we roodborstjes verwachten en die zingen, vreemd genoeg, laat in het jaar.

23 juli Nanni en vriendin zijn gisteren weer naar huis gevlogen. Iedereen vond het heel gezellig. Op de terugweg van het vliegveld in Montpellier konden we nog net een kaartsessie meepikken in Béziers en scoorden een bevredigende 62% waardoor ons in Narbonne gedeukte ego weer wat werd opgekrikt. Maar we waren niet eens 1!
Na even boodschappen doen zijn we gaan eten bij een Japans/Chinees/ Thais restaurant, dat we toevallig uit een ooghoek hadden waargenomen (in de buurt van Géant). Niet om over naar huis te schrijven, maar Ko's, voor hem gewokte, hapje met een Thais 3 streepjes sausje (heet, heter, heetst) was lekker.

Het wachten is op de volgende gasten. Misschien komt Barthe nog met man, dochter en vriendin. De Poolse invasie staat ons volgende week woensdag te wachten. Dat wordt lachen!

Ko heeft eigenlijk geen bril meer nodig voor gewoon kijken en heeft hem nu alleen maar op als hij wil lezen in boek of tijdschrift. Begin augustus heeft hij een afspraak met de oogarts, Tot dat moment ligt het huis vol verschillende types bril, zonne- en lees- en gewoon.

Poes is altijd minder tevreden met onze knieën in de zomer dan in de winter. In haar optie zijn ze dan niet altijd voldoende bedekt. Ko's 3/4 zomerbroek kon er nog net mee door.

20 juli We hebben voor het eerst sinds tijden weer eens in Narbonne gebridged. Verschrikkelijke kaarten! Ik heb zelden (of nog nooit) zó veel spelletjes in een sessie down zien gaan. Het irritantste spel was waarin er voor ons een 6 contract in zat, netjes uitgeboden, door de niet kwetsbare tegenstanders uitgenomen met 6. We kunnen niet anders dan doubleren en het gaat 6! down, maar levert voor hen toch een heel goede score op: 6 = 1430 en 6 * - 6 = 1400. Da's echt balen! We hadden 48% en dat viel gelukkig mee. 
18 juli Het is 1 uur 's morgens, dus al de 18e. We komen net terug van een wonderlijk concert in l'Abbaye de Fontfroide bij Narbonne in de buurt. Heel mooie, oude abdij. Voorafgaande hebben we er met z'n vieren lekker gegeten. 

Het concert behelsde 'Les Cycles de la Vie' gezongen door ene Monserrat Figueras, die ook op de citer speelde, en het ensemble musiceerde olv Jordi Savall met eigenaardige traditionele instrumenten zoals  duduk en ney, santor en morisca, oud, lier, vielle en rebab.  

Mooi was het naar onze smaak niet; liederen? gezongen op enigszins Noord Afrikaanse wijze, maar die ongebruikelijke instrumenten waren wel interessant. 

E.e.a. had met de Sefardisch Joodse cultuur te maken. Het klonk allemaal heel tragisch. 'Kabouter Plop', dik, grote baard en zo, bespeelde allerlei trommels, bellen en dergelijke; leuk om naar te kijken. Het duurde wel erg lang, twee uur. 

Er vlogen vleermuizen door de kapel. Je maakt nog eens wat mee!

In elk geval een mooie ambiance waar ook dikwijls meer toegankelijke muziek wordt gemaakt.

17 juli Vanmiddag kwam de Tour de France door ons eigen Pierrerue, beneden langs de Mairie. Eerst de 'karavaan' met gekke autootjes waar af en toe iets van reclamemateriaal uitgegooid werd. 

Dik een uur later de renners zelf, de kopgroep meer dan een minuut voor het peloton. Gezellig gekeken met Anky, Willem, hun (klein)kinderen, Nanni en Marianka onder het genot van een glaasje.

.
filmpje

14 juli We zijn weer terug uit Engeland. Was leuk en het verhaal is af!

Klik  'Vakantie' of hier om meer te lezen


4 juli Gisteren was het zondag en dan is er in St Chinian altijd markt. Nanni wilde wel even rondkijken. Ko en ik wachtten zolang op het terras van 'Le Balcon', het plaatselijk café. 
Inmiddels zijn de toeristen gearriveerd, dus het was er druk, maar er zat een jongeman in zijn eentje aan een tafeltje. We mochten aanschuiven. Daar bedank je dan voor met een vaag glimlachje en 'merci'. Ko en ik dronken een kopje koffie/capuccino, Wil B. kwam langs en schoof aan. De jongeman had zijn biertje op en verdween met een knikje in onze richting, au revoir en een glimlachje. Er kwamen nog een paar bekenden en tenslotte Nan, nog even wat drinken en dan maar weer naar huis. Maar ... eerst betalen. Bleek dat de jongeman, waarmee we geen woord hadden gewisseld, onze koffie had betaald. En het was geen vergissing! Hij was natuurlijk nergens meer te vinden, maar misschien leest hij deze website? In elk geval: BEDANKT VOOR DE KOFFIE! ERG AARDIG!
1 juli Helaas gaan onze tijdelijke buren hier in Frankrijk morgen weer weg. Eerst naar Nederland, dan naar Zuid-Afrika. Lekker hoor, buren die altijd wel zin hebben in een potje kaarten!

De reis eergisteren verliep soepeltjes en voor Ko aangenamer dan normaal, want zijn zus Nan nam flinke einden rijden voor haar rekening. Zij past op huis, poes en tuin als we volgende week naar Engeland gaan.

Hier is het warm, 30 of zo, met flink wat wind. Er breken wat rustiger tijden aan, ook lekker.

28 juni Het is nog steeds tropisch. Ook heel vochtig, denk ik, Nigeriaweer! We sliepen met allebei de ramen wijd open en ik werd van morgen om even voor ½ 5 wakker van het concert van de merels. Alleen al op het dak van onze achterbuurman waren er twee bezig, geweldig! Na een kwartiertje hielden ze het allemaal voor gezien.
27 juni Hollen of stilstaan in dit land. Het is nu zo smoorheet, dat het woord 'airco' alweer in ons brein rondwaart. Gelukkig voelen wij ons prima bij warmte. Als je er slecht tegen kunt heb je op een gegeven ogenblik het maximum aan kleding uitgetrokken en daar zit je dan. Als je niet goed tegen kou kunt kun je wel steeds meer laagjes over je lijf hangen.   

26 juni Vandaag was het tijd om kleinzoon Louis (8 jaar) iets van de wereld te laten zien, en dus heb ik hem meegenomen naar het doe-museum Nemo in Amsterdam. Nadrukkelijk staat in de folder dat het verboden is om van de dingen af te blijven. Voor kinderen van die leeftijd (en ouder) is er genoeg te zien en te doen. De meeste aantrekkingskracht had voor hem (en voor mij) de Ballen fabriek. Die bestaat uit een grote constructie met buizen en banen waar gekleurde ballen rondgaan. De 'werknemer' moet bestellingen van 6 ballen (op kleur, grootte en gewicht) klaarmaken, die dan in de ballenbaan door een computer worden gecontroleerd. Leuk om te doen.  
Omdat Ko met zijn kleinzoon - heel leuk ventje trouwens - naar Amsterdam ging kon ik mooi even meerijden om een paar uurtjes op mijn kleinzoon te passen, zodat Claire en Bondy even samen weg konden. 

Was dat even leuk: ik heb enorm genoten. Jacob - 14 maanden - greep direct mijn sleutels om ze op de voordeur te gaan proberen; hij reed ook rondjes met zijn blokkenwagen, waarbij hij steeds even uit het zicht verdween, maar daarvóór zijn hand opstak en 'DA' riep, heel schattig.

Maar ik viel echt met mijn neus in de boter, want vandaag had hij ineens in de gaten dat hij kon gaan staan en deed dat met overgave vele malen, armpjes in de lucht en iets dat op 'hoera' leek. En daarna zijn eerste stapjes. Puur toeval dat ik daarbij mocht zijn. Bondy heeft het gefilmd.
Om het half uur kwam hij even een knuffel halen, ook zo lief. Wat een heerlijk ventje!

Op weg naar huis 'n ooievaar gezien in een weiland.

25 juni Vroeg op en weg voor de begrafenis van de moeder van Joop, in de regen, hetgeen wel past bij een begrafenis, maar lekker is het niet. Gevolgd door koffie een broodjes met veel bekenden om ons heen. Dan een paar uur niets te doen, maar Tom en Fiona waren thuis en we hebben even lekker bijgekletst. 
Opnieuw naar de kerk voor de feestelijke dienst van F&G, in onze eigen Meerburg met Jan Schlatmann achter het altaar. Het voelde heel vertrouwd. Vervolgens naar ander bekend terrein: de Eendenkooi, voor het feest en alweer veel bekenden. We hebben een hele tijd met mijn nichtje Brab en haar man zitten praten. Edwin heeft een paar jaar geleden zijn bedrijf aan de wilgen gehangen en werkt nu als docent Engels en vindt dat ook nog een hartstikke leuk. Barbara werkt al jaren als vroedvrouw, maar heeft zich onlangs bekwaamd in het maken van echo's. Ze vertelde dat dat heel moeilijk is. Verder lekker gegeten en een beetje gedanst, allemaal erg gezellig; en daarna naar het volgende feest. Maar eerst een ekster gered, die, verward in een vislijn, van het dak van het gebouwtje naast de Eendenkooi voor haar of zijn leven vocht. De paniek in de ogen van zo'n beest! En wat ben je dan blij dat je iets kunt doen.
Oud collega Wijbe was 60 geworden en vierde dat toevallig ook. In Bilthoven. Ik voelde me een fossiel, met de muziek en manier van dansen, maar het was leuk om W&L even te zien en hun beeldschone oudste dochter. Op het feestje was ook de zoon van onze buren in Frankrijk, met z'n vrouw. Grappig. Om 1/4 voor 2 thuis, bekaf!
24 juni Tot nu toe is het rustig geweest, maar vandaag en de komende dagen zijn druk. Gisteren kwam dochter 1 eten en dat was leuk. 

Vandaag hadden we een dag in het westen op het programma staan. Eerst een boek (over Zuid Afrika) terugbrengen, in de buurt van Hilversum (en een ander mee, iets dergelijks over Congo), daarna naar Leiderdorp, (maar eerst een half uurtje file): Kroketje eten bij ... - Englebert in de Winkelhof - waar ze erg lekker zijn - bezoekje aan de boekwinkel, de kringloopwinkel en de garage en tenslotte gezellig bridgen en eten bij Peter en Irene, die vorig jaar bij ons gelogeerd hebben (en waar het vermiste boek van Barbara Tuchman boven water kwam, Ko blij!); het kaarten wilde wat ons betreft niet erg lukken, maar P&I zijn mensen naar ons hart, ze houden van simpel, bridgen en thrillers. We hebben weer een flink stel nieuwe namen van auteurs genoteerd. Ook hebben ze een leuke kat, pikzwart, maar met witte snorharen, heel apart. Helaas zijn de foto's ervan mislukt. 

Op weg naar huis opnieuw een file, ter hoogte van Zeist wordt de weg gerepareerd. Goed dat we het weten, want morgen moeten we weer die kant op. 

 

23 juni In Amsterdam op bezoek bij Claire en kleinzoon, mooie alliteratie! Jacob kan zich prima in zijn eentje amuseren, wat heerlijk voor Claire. Op een gegeven ogenblik had hij Ko's sleutelbos te pakken en deed eerst een tijdje 'op de grond gooien en weer oprapen' en kroop toen ineens in een noodgang naar de voordeur, waar hij aan de gang ging met sleutels en het laag in hun voordeur geplaatste veiligheidsslot. Leuk hoor!

Later gingen we nog even naar de kinderboerderij en kwamen in de buurt Natasja, Claire's beste vriendin, in kinderen tegen. Een onverwacht genoegen, we hadden haar al lang niet gezien.

22 juni Ko wilde even naar de notaris en ik naar C&A, Putten en Harderwijk. Zaterdag hebben we eerst een begrafenis en later op de dag 2 feesten, alles in het westen. Eigenlijk geen geschikte kleren bij ons ... C&A Harderwijk heeft een grotere heren- dan damesafdeling en Ko slaagde heel goed. Mooi zo. Vlak bij de parkeerplaats 3 schattige pandjes, weduwenwoningen, met stokrozen in alle kleuren in de voortuin. 

Het blijft maar snertweer en in Frankrijk is het 30°, grrr! Vanaf morgen drukke dagen.

21 juni Het stikt hier van de merels. Soms zie je er wel een stuk of 4 tegelijk. Zanglijsters zijn helaas schaars, maar ergens in de buurt hoorde ik er regelmatig eentje zingen, heerlijk geluid. Verdorie, ligt er vandaag een dood in de tuin. 
Af en toe gaan we zomerdrives spelen in Apeldoorn, best gezellig, maar we spelen niet erg goed.
20 juni Als je het niet een probeert weet je ook nooit of je het lekker vindt. Ik kocht bij AH vegetarische shiitake filet voor op de boterham en dat is inderdaad verrassend lekker. Bij Jumbo, die in Voorthuizen in de plaats gekomen is voor Super de Boer, hebben ze een flinke afdeling verantwoord vlees, 'n veel groter assortiment dan bij AH.
18 juni Het valt wel mee met het voorspelde boze weer. We zijn naar de kleren van Máxima gaan kijken in Paleis het Loo. Het mooie verlovingsjurkje, maar de broche die er hier opzat was volgens mij nep, en de prachtige trouwjurk. En aardig wat haute culture, ook leuk om eens van dichtbij te bewonderen. Heel leuk was, dat het gebruikte materiaal werd vermeld, in één outfit zat zelfs papier verwerkt! De leveranciers van schoenen (flinke maat) en tassen werden ook steeds vermeld. Koninklijke 'hoogheid' heeft vast ook met hakken te maken; er waren erbij van minstens 8 cm ... Over een paar weken zijn we in Londen, daar valt de trouwjapon van Kate te bezichtigen.
Het paleis heeft een enge tuin, vol buxushaagjes in krullen en weinig bloemen, dáár we waren zó weer weg.
17 juni Er wordt slecht weer voorspeld en daarom doen we maar gauw wat buitenklussen. Voor op het hoekje is de  bestrating verzakt. Er zit een groot mierennest en ik heb er ook nog wat planten uitgetrokken. Nu moet het nog opgevuld en opnieuw bestraat en dat doet Ko. Gewoon met zijn nieuwe schoenen aan!

Intussen heb ik alle klaprozen, stuk of 30, sommige heel groot! eruit getrokken en nu we - hoera - een permanente groenafval bak hebben kan Ko die straks per kruiwagen afvoeren.
Ik vind klaprozen best leuk, maar hier bloeien ze maar tot hooguit 11 uur 's morgens, knap waardeloos. Ik vraag me af of de klaprozen in Frankrijk een ander soort zijn.

16 juni Gisteren was het lekker weer en kon Ko wat klussen aan het huisje hier. 's Avonds hebben we geprobeerd om wat van de maansverduistering te zien, maar er is hier niet genoeg plat land. Pas om een uur of 11 zagen we een maan zoals laatste kwartier, niks bijzonders, behalve dan dat hij een uur later 'vol' was.
Vandaag giet het, ook goed. Er stond zo'n gratis-gehoortest-wagen bij de Bruna winkel. Ik was ongeveer zoals het hoorde, Ko was te oud, maar dat wisten we al. Hij hoort hoge tonen al lang niet meer. 

Voor mij was een mevrouw die als gehoorleeftijd 61 kreeg en ze was 79, maar ze moest toch maar eens een afspraak maken voor een serieus onderzoek, haha!
15 juni Dees vindt het hier altijd wel leuk. Er zitten massa's vogels in de tuin waar ze achteraan kan (ze vangt er nooit een) en er staat zo'n heerlijke mand waar ze met haar nagels haar gang kan gaan. En omdat ze die mand heeft laat ze het kleed b.v. met rust. 

Ko had schoenen nodig en ik nog een paar andere dingen en daarom gingen we vanmorgen naar Barneveld. Ik ken 2 mensen in Barneveld, neef Jaap en zijn vrouw Ineke en verdraaid, we kwamen haar tegen! Morgen even gezellig thee drinken daar.

14 juni Omdat onze Zuid-Afrikaanse buren in Voorthuizen gezegd hadden dat ze de 13e vroeg wilden gaan slapen, omdat Leo naar Indonesië zou gaan de volgende dag, zijn we gisteren om 1/4 over 7 vertrokken! Alles ging behoorlijk vlot, we waren om 11 uur al in Lyon (daarvoor hadden we twee motorrijders uit Finland gezien) en om een uur of 4 in Luxemburg. Daar trad de eerste stagnatie op, bij de pomp: onbemand (vanwege 2e Pinksterdag?) en voor vele mensen lastig om uit te zoeken hoe ze moesten betalen, dat duurde veel langer dan gebruikelijk. Vlak voor Luik kregen we helaas 40 minuten file gepresenteerd, maar we waren rond 9 uur thuis en nog op tijd om onze buren even te zien. Onderweg heel weinig vrachtauto's, wel weer een auto uit Martinique.
Van de dierenarts heb ik een flesje met feromonen gekregen, een welzijnsgeurtje voor poes. Die was dan ook erg lief onderweg. Ze ligt het liefst tussen ons in.
Ergens op een parkeerplaats lag een puzzelstukje ... Die puzzelaars zoeken zich suf!

12 juni We hebben kort geleden flink opgeruimd in de boekenvoorraad. Daarbij merkten we dat we een paar dingen missen: Millennium, The girl with the dragon tattoo, en deel 3, The girl who kicked the hornett's nest; Guns of August (Tuchman). Laat even weten als je dit leest en je hebt er een of meer toevallig geleend? 
11 juni Het oorspronkelijke plan was: morgen rijden. Maar het is Pinksteren en dan zijn maandag de winkels dicht in Nederland, in Voorthuizen tenminste. Bovendien is dit weekend het jaarlijkse festival in Narbonne en dat is altijd heel gezellig. Goede reden om de plannen te wijzigen, vandaag spelen, morgen inpakken en maandag rijden. 
Er komen uit de wijde omgeving spelers op dit festival af. We spraken met mensen die uit Avignon kwamen en er was een echtpaar uit Engeland, die we er vorig jaar ook al ontmoet hadden. Omdat er prijzengeld te verdienen valt komen er ook behoorlijk veel premier serie spelers op het evenement af.
We deden het goed: 63%, goed voor de 5e plaats in het toernooi, tevens beste paar van de club in Narbonne en beste deuxième serie spelers, maar je krijgt maar één prijs, ook als je die in 3 categorieën verdiend hebt. Goed voor 150€, 40€ eraf (kosten van deelname) en we hebben de brandstof voor de reis naar Nederland verdiend. We kregen enthousiast applaus van de Narbonese medeclubleden, leuk, want het heeft vrij lang geduurd voordat we dáár geaccepteerd werden. Maar stiekem vond ik het meest bevredigend dat we boven Michel autoverkoper zijn geëindigd. Dat is een knappe kerel, die erg goed kan bridgen en zichzelf zeer geslaagd vindt. Ons groet hij alleen als we toevallig aan zijn tafel moeten spelen. 
De airco in de grote tent staat óf te koud en óf niet aan; vestje aan, vestje uit, waardoor je je als vrouw weer een jaar of 50 voelt!
10 juni Hèhè, de puzzel is af. Goed nieuws: het ontbrekende stukje lag op de tegels, die dezelfde kleur hebben. 
9 juni Gisterenmiddag hield de regen op en kregen we wat zon. Goed voor snel even wat werk buiten: de eeuwige débrousaille. Maar het rode autootje moet even een kleine reparatie ondergaan en de garage wacht met zo iets onbelangrijks tot het laatste moment, dus die krijgen we morgen pas terug en dan kunnen de takken weggebracht worden. Er ligt één lading, bezembrem, nu uitgebloeid. 
De puzzel is bijna af. Het laatste gedeelte gaat via de elk-stukje-proberen methode: 200+ witte stukjes en 100+ zwarte stukjes zonder tekening ... Ze worden gesorteerd als spookjes, wielen, sterretjes en stukjes met puntjes, links, rechts of dubbel, en lussen; in de loop van vele puzzeljaren hebben ze namen gekregen! 
Er is verdorie één stukje weg en het zat niet in de oorspronkelijke verpakking in de vuilniszak (gatver!) en ook niet in de volle stofzuigerzak. 

7 juni Het blijft maar regenen en wij blijven maar bridgen! Ko heeft over de Babelpuzzel een op maat gemaakte plaat gelegd en het kleed - ooit door Nel van Klaveren geborduurd t.g.v. Ko's 60ste verjaardag - doet het altijd goed. De namen van degenen die bijgedragen hebben aan de materiaalkosten staan in de rand geborduurd, een echt leuke herinnering! 
4  juni Het regent nog steeds, de kachel is nog aan en wij zitten aan de chocolademelk en de puzzels: een leg- op tafel, die heel langzaam groeit, en de gebruikelijke weekend-crypto's e.d.

De vrienden waar we meestal Oudejaarsavond mee doorbrengen, hetgeen dit jaar niet het geval zal zijn, zijn deze week ergens in de buurt neergestreken (hebben zij even pech met dit superslechte weer!) en morgen gaan we daar een potje kaarten. Wat een zegen als je kunt bridgen. 

3 juni We hebben best veel te doen en daarvan zat het e.e.a. in de plannen van gisteren ... Ko is vandaag naar Béziers en zo, maar heeft mij eerst afgezet bij het postkantoor in St Chinian, zodat ik de dingen dáár kon doen. Apotheek b.v., want ik kan in Nederland niet mijn dagelijkse medicijnen halen. De wandeling terug is goed te doen en ik werd begeleid door mussen, spreeuwen, een Europese kanarie, een zwartkop, nachtegalen, een wielewaal en vlak bij huis onze eigen gekraagde roodstaart. 
Even vóór het tuincentrum stond een mevrouw in nachtpon met een ochtendjas erover haar lindeboom te snoeien. In een dorp zeg je iedereen goeiendag en zo belandde ik in een onverwachte conversatie. Of ik toevallig uit Nederland kwam en hoe het me hier beviel en dat de lindeboom zulke prettige schaduw gaf boven de barbecue, maar dat er ook veel luizen in zaten met de suikerregen als gevolg etc. Ze had een leuke tuin met een beekje, waar ik even naar mocht kijken, kikkers en visjes ...
Het laatste stukje door het bos, omdat ik even langs Chantal moest (zaden, crème, munten, stond er op het lijstje) maar ze was er niet en Onyx, haar silvershaded angora kater zat voor de deur enorm naar mij te blazen. Ik heb hem in onze eerste weken hier, toen we korte tijd naast Chantal, haar man en hun katten woonden, wel eens niet al te zachtzinnig uit de keuken verwijderd. Dat weet hij vast nog! 
Daarna belde de dierenarts en hadden we een interessant gesprek over leukocyten, wormen en feromonen en dat allemaal in het Frans. 
Vanmiddag gaan we bridgen bij de mensen die in het huis van A&W zitten. Zij wonen in Kaapstad en spelen daar bij dezelfde club A&L, onze bridgende buren in Voorthuizen, die gewoonlijk ook in Kaapstad wonen. Zoals ik dikwijls zeg: er valt altijd wat te beleven hier!
2 juni De wind is afgenomen, maar het is nog steeds erg koud. We hebben de verwarming en truien aan en poes heeft haar verwamde mand weer terug, die al weken op zolder stond. De puzzel is erg moeilijk - een stukje in de 4 minuten? - en we hopen dat we hem voor vertrek naar Nederland - over een dag of 10 - af hebben. 
We waren helemaal vergeten dat het vandaag Hemelvaart is en daardoor liepen wat plannen in het honderd: Ko zit al maanden op zijn rijbewijs te wachten en daar wilde hij achteraan, we moeten naar een winkel om iets te ruilen en iets anders te kopen en Roy René is ook altijd op de 1ste donderdag van de maand; het parcours voor vandaag lag dus vast, maar dat ging mooi niet door! Gelukkig werd er in Narbonne gebridged en eten hadden we ook nog.  
1 juni Voor de datum is het miserabel weer: 13 of 14° met harde wind. Wat heb ik hier een hekel aan! Ko heeft net het houtkacheltje aangemaakt, we nemen een beker warme chocola en op tafel ligt een ontzettend moeilijke puzzel van 2000 stukjes van de Toren van Babel,  gekregen van ons 2e Poolse 'kind.' 

Poes is na een dag bij de dierenarts nog één dag beroerd geweest, maar heeft nu weer schone tandjes en ze is ook weer blij. Ik heb de indruk dat de dieetvoeding een gunstig effect heeft. Laten we het hopen.

30 mei Onverwachts zit het dal dicht met laaghangende bewolking. Het motregent, ongezellig en het zet geen zoden aan de dijk wat het gebrek aan water betreft ... Het is ook hier erg droog en in vergelijking met vorig jaar behoorlijk warm. Maar niet vandaag. 
Poes is naar de dierenarts om tandsteen verwijderd te krijgen. Dat gaat onder totale narcose en als ze van de wereld is wordt ze meteen goed nagekeken. De colitis is één ding. tandsteen het tweede, maar ze had ook pijn aan het achterste deel van haar ruggengraat. Haar bloed gaat naar een lab en er wordt een foto van de wervels gemaakt. Ik vond het zielig voor haar dat ik niet kon uitleggen waarom ze geen eten kreeg en waarom ze weer in die akelige doos naar de dokter moest. Vanavond krijg ik haar hoop ik weer thuis, met wat extra informatie. Daisy is 11, dus nog niet erg oud, maar Camilla werd ook maar 11 en Sita 12. Ik hoop dat Daisy langer meegaat! 
27 mei Toen we laatst onverhoeds naar Nederland moesten en de maandag daarna de eerste gasten werden verwacht heeft Sifra het huisje boven schoongemaakt. Dat doen wij anders de week voordat het weer in gebruik genomen wordt, meestal in mei of zo. 

Sifra vond sokjes en een speelgoedmuisje. Ze zijn niet van Jacob, het laatste kleintje dat hier vertoefd heeft. Weet iemand van wie dan wel?

26 mei Nog altijd op zoek naar de ware identiteit van de hapjesvlieg heb ik een tijdje geleden een e-mail geschreven naar een professor entomoloog, die bij Pauw en Witteman was. Ik kreeg de volgende dag antwoord, maar ik geloof niet dat de professor het bij het rechte einde had. Hij dacht aan een daas, maar een daas is vrij groot, zuigt vrij langzaam en is makkelijk dood te slaan. Maar hij had me een Latijnse naam gegeven en daarmee ben ik in Frankrijk op zoek gegaan. Er woont een dergelijke professor in Montpellier, ook hem schreef ik een e-mail, maar zoals je kunt verwachten: geen antwoord. Mijn ervaring met Fransen is dat ze over het algemeen geen brieven e.d. beantwoorden.

Omdat wij altijd maar moeten débrousailleren waren we vanmorgen allebei aan het werk toen het nog niet zo warm was, Ko met de bosmaaier, ik langzaam, maar gestaag met de grote en kleine knippers. En verdraaid, ik word weer gestoken, maar voor het eerst heb ik het beestje gezien: 2 of 3 mm, smal en zwart. In mijn 'Kleine Beestjes' boek lijkt me dat een Culicoïdes pulicaris misschien de boosdoener is. Wat er tegen pleit is dat het hier om eenlingen gaat, niet om wolken ...  Een 2e mogelijkheid is Simulium posticatum.

24 mei T&R zijn weer naar huis, na een week, die wat hun bezoek betrof, veel te snel voorbij was. Vandaag krijgen we 'eters'. Ik ben niet zo van de etentjes, het liefst heb ik dat mensen toevallig binnen komen vallen en dan mee-eten. Want gedachten aan dingen als voorafjes en zo vervullen mij al min of meer bij voorbaat met paniek. Ik doe dus niet aan mooie gedekte tafels en prachtig opgemaakte entrees, niks voor mij. Een toetje maken, ja dat is wat anders ... Een meer-dan-gewoon-maaltijd zonder toetje kan ik me niet voorstellen! Pudding als het even kan! 

Ik waag me ook niet aan een soufflé of aan groot vlees. Bij voorkeur doe ik 'Indisch', ik ben er niet voor niets mee groot geworden. Dit kookboekje was het eerste of het tweede in mijn bezit. Het is een lekker makkelijk werkje: 'Neem een paar eieren; 'gebruik een stukje sereh', van dattum. Het andere heet 'Sneller koken', van Prisma, meer dan 50 jaar geleden en is ook nog altijd in mijn bezit. Samen geven ze een duidelijk beeld van wat je van mij als kokkin mag verwachten, haha! Evenzogoed houd ik erg van lekker eten. Ik heb dan ook vol welbehagen boven de pannen gehangen vanmorgen, vooral als het blaadje djeroek erin gaat. 

Straks gaan we aan de rijst met sajoer, saté, sambal telor, daging smoor en een heleboel kleine dingetjes erbij. Het Maleis komt tijdens het klaarmaken vanzelf naar boven. 
Zelf opscheppen en maar hopen dat iedereen het lekker en gezellig vindt.

Je kunt het geloven of niet, maar ik ben hier vandaag voor het eerst bij een slager geweest. Voor de saté zou ik het liefst geitenvlees hebben, maar dat is naar Franse begrippen wel erg extreem. De slager maakt mooie blokjes doorregen varkensvlees. Doorregen rundvlees was een groter probleem, ik geloof dat je dat tevoren moet bestellen. De slager hier probeert wel met je mee te denken, leuk!
De ingrediënten komen trouwens uit Nederland. Mijn lekkerste kookwinkel? Xotus, bij Delft.
22 mei Avontuurlijke dochter en haar al even sportieve vriend zijn weer terug van hun kanotocht. Ze hebben een paar dagen de tijd genomen voor 67 km peddelen, over de kalme en meer woeste wateren van de rivier de Orb. 's Avonds op de oever een maaltijd maken op een vuurtje tussen de stenen en dan in hangmatten overnachten. 

Ze kwamen zongebruind en enthousiast thuis met een hele serie leuke foto's. Dit zijn er een paar. 

22 mei Volgens mij is dit een haft oftewel een eendagsvliegje. Gewoon een insectje. Maar het beestje zit al bijna een week naast de toiletrol in het kleinste kamertje. Op dezelfde plek. Zij of hij zit daar en zwaait af en toe langzaam het achterlijf, dat getooid is met 2 ongeveer 2 cm lange sprieten heen en weer. Raadselachtig!

Het is hier nu eindelijk echt warm, gisteren was het 28° en te warm om in de zon te werken. T&R komen straks terug. Ik ben benieuwd naar hun ervaringen en hoop op foto's.

18 mei Dochter 2 met vriend zijn hier. Vanavond hebben we een lekkere wandeling door de vignes gemaakt en genoten van het gezang van de talloze nachtegalen. Wat is het hier toch mooi. 
Vlak bij huis vonden we een gierzwaluw op de grond in de Rue des Fleurs. Gelukkig niet dood of gewond, want toen ik hem boven een stuk met gras op mijn hand omhoog en omlaag bewoog kon hij wegvliegen. Van de grond schijnen ze dat niet te kunnen. Ze zijn trouwens groter dan je zou denken, een centimeter of 20 breed. 
Morgen gaan T&R drie dagen lang kanoën over de Orb, 67 km, waarbij ze gewoon langs de rivier in de open lucht overnachten, in hangmatten. Wat avontuurlijk! Ben benieuwd.
16 mei We zijn weer hier, na een rit zonder veel bijzonderheden. We hebben 2B gezien (Corsica) en 97 1 (Gouadeloupe). Onze koffiestop bij Q8 na Luik was niet meer mogelijk: ze zijn er aan het verbouwen en de koffiemachine wordt helaas vervangen, dat had ik vorige keer al gehoord); het was koud, 7° in de Ardennen, 14 in Lyon, 18 hier. Nogal wat regen onderweg, maar niet heftig. Poes gedroeg zich. Zij is, net als wij, totaal uitgeteld na zo'n reis en ligt een uur na aankomst ergens bewusteloos te wezen. 
Het is niet bijzonder warm, graad of 20 met wat wind. Dochter 2 reisde gisteren per vliegtuig naar Montpellier en vanavond gaan we haar met vriend halen in Béziers. Gezellig! Sifra, dochter van kennissen hier, heeft zaterdag het huisje van onder tot boven schoongemaakt. Hartstikke fijn, anders hadden we vandaag gelijk kunnen gaan sloven! We moeten alleen nog even wat aan de achterlichten van de rode auto laten doen.
12 mei Er komt een flinke papierwinkel aan zo'n soort overlijden te pas. Er was niets geregeld. Maar poes wil altijd graag helpen! 

Een complicatie is mijn familie. Ik ben over het algemeen dol op hen, maar ze zijn er ware meesters in om eenvoudige dingen erg ingewikkeld te maken. Gelukkig wees de handleiding, die de mensen van de begrafenisonderneming hadden achtergelaten duidelijk de persoon aan, die het papierwerk van nu af moest gaan doen ...

  Er moeten nog veel spullen worden opgeruimd, de meeste kunnen zó weg. Maar ik kwam o.a. een klein randje tegen, gemaakt van de restjes van een avondjurk van Indiase zijde, die ik 50 jaar geleden had en die met alle spullen in Nigeria verloren is gegaan. Mijn zus kon van alles met de hand maken - een naaimachine had ze niet - ook deze heel lastige te maken puntjes. Misschien kan ik het nog eens in een poppenjurk verwerken.
Als we toch in Amsterdam moeten zijn kunnen we het ook wel zo uitmikken dat het de vrije dag van Claire is en we de kleine Jacob even kunnen zien. Hij wordt een beetje verlegen, maar na een uurtje was hij ontdooid en weer zijn eigen vrolijke zelf. 
11 mei Dagje naar het westen. Er stond natuurlijk een hele rits dingen op het lijstje van af te werken zaken. Boekjes van de Franse competities afleveren bij Berry in Hazerswoude, boeken naar Gita (die niet thuis was) en vervolgens de Winkelhof in Leiderdorp. 'Kerriepinda's halen bij van Leeuwen' was een van de boodschappen, maar die waren uit het assortiment. Jammer! 
Ko moest nog iets over zijn net gekregen Tom-Tom weten bij Hallford of zo en zou ook nog meer kopieën maken van de overlijdens-akte waarvan je er erg veel nodig blijkt te hebben. Dat ging niet zonder problemen. 5 ct per kopie. we hadden er nog maar een paar nodig, maar de kopieermachine accepteerde alles behalve muntjes van 10ct en uiteindelijk moest hij 1€ gebruiken en hebben we 20 kopieën, ietwat overdreven. Maar ja, zelfs de Postcodeloterij verlangt dat je na een overlijden per brief met bijgesloten voormelde akte opzegt. Belachelijk, maar waar. 

Aangename verrassing: mijn heel (v)aardige tandarts in St. Chinian heeft een keer een gouden kroon bij mij verwijderd (en vervangen) en wilde het ding in de prullenbak gooien. Dat leek mij geen goed idee en nam hem (de gouden kroon) mee naar Nederland om te kijken of ik hem bij zo'n goudopkoper kon slijten, maar daar was het nog niet van gekomen. Maandag ook al in de Winkelhof, zag ik daar vanuit mijn ooghoek een soort goudinkoopkraampje? -standje? en toevallig dacht ik er vanmorgen nog net op tijd aan om hem mee te nemen. Tot mijn stomme verbazing kreeg ik er 25€ voor. 
Daarna een kroketje, heel lekker, bij de banketbakker op het hoekje, gezellig bridgen bij LBC en verrukkelijke asperges eten bij Joke en Joop. Morgen staat Amsterdam op het programma.

10 mei Zelfs onderweg zijn er altijd kabeltjes en zo nodig. Ik gebruik zelden een gadget en laad alleen regelmatig mijn veelgebruikte camera op. Naar mijn mobiele telefoon moet ik meestal enorm zoeken, want die gebruik ik eigenlijk alleen als ik in mijn eentje hier ben. 

Ik weet dan ook bijna nooit hoe het ook weer moet en krijg vaak ook nog bij eerste gebruik een melding als 'om een technische storing ...' en dan ben ik al weg. Ik heb een handige Palm, met alle adressen en zo erin, maar die is natuurlijk ook altijd leeg. Die ga ik NU opladen!

Het weer laat het afweten: 14° met motregen. 

9 mei De begrafenis was uiterst sober. Een handjevol familie en dat was het. Het begon te regenen toen we de auto voor aanvang parkeerden, het regende stevig tijdens de korte plechtigheid en de regen stopte toen we opnieuw parkeerden om samen met dochter 2 en haar vriend even iets te gaan eten. 
De avond brachten we gezellig met vrienden in Zoeterwoude door.
8 mei 97 1 is Guadeloupe en 97 2 Martinique. Ik hoop dat ik het goed onthouden heb. 
Wat een heerlijk weer is het hier. Daar kunnen ze in Frankrijk nog wat van leren! Maar het schijnt te gaan regenen ... 
7 mei Wegens 'familieomstandigheden' (= iemand overleden) zitten we plotseling weer in Nederland. Er dreigde grote vakantiedrukte op onze gebruikelijke route via Lyon en daarom hebben we de route over Clermont Ferrand genomen. Omdat het op het eerste stuk soms 1100 meter hoog is kregen we ineens weer zicht op prille lente met nog vrijwel kale bomen en sleutelbloemen, leuk! En het leverde wat andere departementen op om af te strepen, zoals 72- Sarthe -, 79 - Deux Sèvres - en 85 - Vendée -, die we meestal niet zien. Ook zagen we nummers 97, 2 keer met een 1 erachter en een keer met een twee. Ik zal uitvissen waar die vandaan komen.
Bij Parijs was het erg druk en bij Lille ook, maar verder ging het redelijk voorspoedig en poes was rustig.
Het is erg warm in het huisje en omdat het al donker was toen we aankwamen kunnen we alleen ramen openzetten met een hor. Morgen gaan we uitrusten en lekker buiten zitten, maar w.s. ga ik achter het onkruid aan ...
6 mei Bridgeverhaal. Het is met ons soms ook hollen of stilstaan. Woensdag speelden we een toernooi bij de augurkenman, Olivan. Hij heeft ons ooit aan tafel bij een of ander feest een half uur onderhouden met het hoe en waarom van de augurkeninmaak. In elke pot 4 zilveruitjes! Deze meneer doet veel voor de bridgesport en heeft, samen met zijn vrouw Diane, een heel goede arbiter, in Béziers een club opgericht, waar wij wel eens gaan spelen. Dat is meestal 's avonds en een beetje lastig i.v.m het avondeten, derhalve maar af en toe. 
Het toernooi was specifiek van de Languedoc en we speelden buitengewoon slecht: 44% in het veld en 35% regionaal: 2 na laatste van 115 paren. Ai!  
Gisteren gingen we toch maar in Béziers Roy René spelen - dat wordt in heel Frankrijk op de 1ste donderdag van de maand gespeeld - en kwamen ter plekke als eerste onze goede vriend Antoine tegen. Die begon mij meteen te vertellen, dat hij de avond tevoren zich kostelijk vermaakt had met het lezen van onze resultaten van de vorige middag, altijd te bekijken via internet.
Gisteren scoorden we 68% en waren we landelijk 14e, van de bijna 2000 paren die meededen (en een tafel van meer dan 85% tegen Antoine en partner ...). Alles bij elkaar ongeveer 100%, haha!
5 mei Helaas, de vogeltjes zijn aan een rover ten prooi gevallen. Ko heeft de camera een beetje verplaatst en een plankje aan een kant gemonteerd, omdat de lichtinval daar wat lastig was en toen vonden we één los vleugeltje met halfgegroeide slagpennetjes. Ach ... zielig!

 

Een Zuid Franse paardenbloem is wel erg mooi.

4 mei Het nest is leeg. Gisterenavond laat zagen wij het wijfje nog onhandig op zo'n stapel jongen zitten, nu is er niks meer te zien. Ze zijn waarschijnlijk uitgevlogen, hoewel ik buiten niet het typisch tikkend geluid hoor, dat de ouders maken in de buurt van de jongen, die na het uitvliegen her en der verspreid zitten. Ik kan me haast niet voorstellen dat er een rover in het spel is geweest. Katten kunnen er echt niet bij en een ekster zie ik wel eens daar ergens bij het huisje, maar nooit dichtbij. Er zitten wel ergens marters. Ik hoop maar dat alles goed is gegaan ...
3 mei Het zijn er 4 en ze groeien hard! Misschien zelfs wel 5. Ja, 5!
In Nederland blijft het maar mooi weer. Hier is het niet slecht, maar zeker geen zomer: vrij veel bewolking, ongeveer 20 - 22° en wat wind. Prima weer voor débrousaille en daar ben ik/zijn we toch elke niet-bridge dag wel minstens een of anderhalf uur mee bezig.
1 mei Ik heb net een half uurtje naar het nest zitten kijken. Er zijn minstens 3 jongen, die al behoorlijk gegroeid zijn in die ene week. Pa komt aan de achterkant, vaak met een wat groter insect, zoals een langpootmug, en hij neemt een poepje mee als hij vertrekt. Ma komt langs de voorkant en is zojuist wel een minuut of 20 bezig geweest met - denk ik - schoonmaken? Er zal wel ongedierte in en rond het nest zitten, luizen of zo? De jongen zijn een beetje punk, met een kuifje van donshaar!
30 april Er wordt hier jaarlijks een Koninginnedagbijeenkomst georganiseerd. De mensen die dat doen zijn de mensen van wie wij dit huis hebben gekocht. Ze wonen nu in een soort complex, hier een half uur vandaan, waar ze regelmatig iets doen voor de Nederlandse vereniging, zoals laatst de filmmiddag. 
Dit is 'n heel ontspannen samenzijn, met hapjes (haring) en drankjes en een rommelmarkt. Daar heb ik redelijk verkocht, wel voor een euro of 8 of 10, (maar ik vroeg nergens meer voor dan 1 euro en waar ik meer voor vroeg bleef raakte ik niet kwijt.)

Wat een bloemen aan Convolvulus sabatius!

En die taart was redelijk lekker, beetje droog. 
29 april  Ik kan geen taart bakken, dat staat inmiddels wel vast. Maar ik kan het natuurlijk wel blijven proberen. Onlangs was de sappige Nigella op de TV met iets dat verrukkelijk leek: chocolate/pear pudding. Dat moest ik maar eens gaan proberen, maar eerst wat problemen wegpoetsen ... 
Ik had zo snel niet het hele recept kunnen opschrijven en bovendien was het in cups en sticks of butter en dat soort narigheid. Gelukkig hebben we internet!! 
Tweede probleem was dat ik ervan overtuigd was dat de hete luchtoven van mijn combi niet warmer kon dan 175° en het moest op 225°. Iemand vertelde me dat dat niet waar was en nu belette niets me om aan het avontuur te beginnen. 

Nodig: 2 blikken peren op sap, niet op siroop en die hadden ze niet en 2 leek mij ook erg veel, dus ik kocht er maar eentje. Misschien zijn in Engeland de blikken maar de helft van het formaat hier?;1¼ stick ongezouten boter; ¾ cup bloem (+ 1 eetlepel, waarvoor weet ik niet); 1¼ cup suiker; ¼ cup cacao; 1 theelepel bakpoeder (en dat had ik zowaar in huis); ¼ theelepel baking soda; 2 eieren en 2 theelepels vanille essence en zelfs dat had ik, evenals trouwens de baking soda. ik gebruik het nooit, maar ik had het wel ...
Peren laten uitlekken, da's geen probleem. Alle ingrediënten in een foodprocessor: tja, die heb ik niet. Ik heb hem elke Moederdag weer buiten de deur kunnen houden. Dan maar in een kom.  Gelukkig was ik zo verstandig geweest om de boter al vroegtijdig in die kom te doen, zodat die inmiddels zacht was. Met een mixer kreeg ik het hele zaakje ook wel behoorlijk gemengd, maar het was niet eenvoudig om het over de peren uit te smeren, het was heel plakkerig en bovendien vrij weinig. Dat zou helemáál lastig geweest zijn met 2 blikken peren. 

 

Ik ben er eindelijk achter dat de oven op de klok springt als hij warm genoeg is (staat nergens in de handleiding) en ik had hem maar op 200 gezet i.p.v. 225, omdat ik wel eens gehoord heb dat je zo'n combi-oven minder warm moet stoken.  

Het resultaat ziet er goed uit. Ik ben wel vergeten de kom in te vetten (stond in recept, dus mijn schuld). Hoe het gaat smaken wachten we af. 

Buurman Cor heeft verrukkelijke, dikke, witte asperges meegenomen van ergens een boer in Nederland en die gaan we straks genieten! Met taart toe.

27 april 2 nachtpauwogen vandaag op het muurtje voor ons huis.  Omdat het nachtvlinders zijn zie je ze alleen maar dood en verfomfaaid. Deze waren vanmiddag uit hun cocon gekropen. Wow!

De eieren van de roodstaart zijn uitgebroed. De 4 (?) jongen zijn nog niet heel goed te zien en te horen, maar de ouders zijn inmiddels druk met voeren. Te bekijken op http://kovijn.no-ip.org en inloggen met 'gast'; geen wachtwoord nodig. 

26 april Stukje bridge! Gisteren speelden we een Molière, een maandelijks toernooitje in Pézenas. Altijd gezellig en er komen veel sterke spelers op af, zodat de uitdaging groot is. Hapjes na afloop. We waren 8 van de 24, niet erg goed, maar in dit veld ook zeker niet slecht. 
We hadden succes met de Heeman-conventie, waar wij maar een klein stukje van gebruiken. Na een 1SA opening vraagt partner met 2SA of de openaar een zwakke plek in zijn kaart heeft, t.w. maximaal Bx. Als hij die heeft wordt het gemeld met b.v. 3. Als er geen zwakke plek is biedt openaar 3SA. Gaat nu de antwoordende hand verder met b.v. 4 of , dan is er belangstelling voor slam in die kleur. Het komt maar hoogst zelden voor. (Wij gebruiken geen transfers voor de lage kleuren, behalve als we ze alle twee hebben.) Ik bood gisteren in deze situatie 4, in het bezit van een kaart met 6 ruiten van AH, singleton klaveren en 12 punten. Ko bood meteen 6, niet moeilijk te maken. Op nog één paar na was het veld in 3SA blijven steken. 
Slems in een lage kleur zijn lastig te bieden na een SA opening en wij zijn blij met deze conventie. Gewoonlijk heeft de antwoordende hand 10+ punten en een 6+ kaart in een lage kleur. 
Het is vandaag weer lekker, nadat gisteren warm begon en eindigde in onweer en regen. 

De gierzwaluwen zijn weer hier, bij buurman Gilbert zat zojuist een gekraagde roodstaart te zingen en op de valeriaan bij het hek zat een gloednieuwe koninginnenpage. Allemaal dingen om blij mee te zijn.

24 april Ja hoor, het is weer zo ver: in Nederland zomer, hier misère. Daarom niet getreurd, warme trui aan en vanmiddag naar de film georganiseerd door een actief lid van de Nederlandse vereniging. We gaan er zelden heen, maar vanmiddag is er een Nederlandse film met George Clooney. Dat mogen we niet missen.

Vanmorgen hebben we gekeken naar de Paasmis op het St Pietersplein. Ik heb niet zo veel meer met de kerk, maar ik hoor nog altijd graag de oude Latijnse gezangen en vind het Victimae pascali het mooiste Gregoriaanse gezang dat ik ken. Ik kan nog wel eens heimwee hebben naar die missen in het Latijn vroeger, waar ik als 14-, 15 jarige zo graag heen ging. Er was niks anders te doen, TV bestond nog niet en het Latijn was voor mij als gymnasiaste spannend. Ik heb ook genoten later van jaren in het koor zingen. Met Pasen kwam er iets bijzonders op tafel, Krönungsmesse van Mozart of zo, en het Halleluja van Händel als toetje!

Mijn moeder maakte met Pasen chipolatapudding. Ze had zo'n recept van 'men neme 1 liter slagroom en 12 eieren ...' . Wij waren met een groot gezin! Ik moest de bigaraux snijden, plakkende rode en groene gekonfijte kersjes, die vervolgens door de suiker gerold moesten worden. Die pudding zelf maken kost je een uur of 3. 
Helaas mochten we er niet zo veel van eten als we wilden, moeder schepte op, één keer, en, omdat we geen koelkast hadden, gebeurde het regelmatig dat de verrukkelijke pudding de volgende dag al min of meer zuur was. 

23  april We zijn vakantieplannen aan het maken. Een van de ons bekende lezers zin om hier de 2e helft van juni op poes en planten te passen? Poes houdt niet van kleine kinderen en/of honden, en nog van veel meer niet, maar dat doet er hier niet toe.

Als je jarig bent krijg je cadeaus. Leuk hoor!

22 april Meestal zit Ko achter de computer als hij thuis is, maar vanmorgen liep hij ergens naar te zoeken en viel mijn oog op de onderkant van de computertafel!

Er zijn trouwens nog heel wat kabeltjes in voorraad, maar juist op dit moment wordt er gezocht naar eentje die een in onbruik geraakte videorecorder nog voor een keertje kan aansluiten. Om de mooie, sobere, aandachtige  Mattheusuitvoering van Goodwin te bekijken.

Hier koud trouwens,16°, wind, morgen misschien regen.

21 april Op de TV 'The Passion' (waarom het weer Engels moet wezen kan ik maar niet begrijpen). Ik heb altijd  belangstelling voor de Mattheus, de Johannes, Lukas heb ik deze week weer beluisterd, The Crucifixion van Lloyd Webber of van Stainer, het verhaal blijft altijd ontroeren en het is interessant om te zien wat mensen ermee doen.
Deze 'uitvoering' in Gouda is weer heel anders, met elementen van Lloyd Webber en w.s. bestaande liedjes (ik ben niet zo op de hoogte van het Nederlandse repertoire, maar zojuist kwam er een liedje langs met een hoog Marco Borsato gehalte, dus het zal wel.)
Hanna Verboom, die ergens verslag doet van wat dáár gebeurt, als onderdeel van het geheel - er wordt een groot kruis naar de binnenstad gedragen - maakte wel een mooie opmerking: '(Er zijn hier allerlei mensen) niet alleen christenen, maar ook katholieken ...' Nou ja, zo'n geloofwaardige coassistent was ze ook niet. 
Thomas Berge (Petrus)  zong - de verloochening - een lied met een prachtige begeleiding, volgens mij een sopraan sax, wow!
19 april Mary B. Die begin van de maand onverwacht uit Engeland over was en kwam lunchen, bracht voor ons een heel originele puzzel mee. Het is een voorstelling van Aboriginal kunst, veel stippeltjes! Erg leuk en goed te doen.
18 april Dat ging best goed met die wollen dingen, vesten in dit geval. Vanmiddag gaan we maar weer eens bridgen, sur les Allées , altijd gezellig. Kunnen we gelijk de rekening van het lab/vampiers betalen. Na afloop boodschappen doen natuurlijk.
Er kwam van alles uit Nederland: vitrages voor de serre, breikatoen als vervanging van de rampzalige bestelling in Engeland (zie poppen/breien), brood en boeken. Ko had voor mij een nieuw deel van de serie 'De clan van de holenbeer' gekocht, iets met painted caves. Leest altijd lekker weg, hoewel het wel steeds meer van ongeveer hetzelfde is en Ayla irritant goed is in alles. Die eindeloze seksscènes kun je ook altijd heel goed overslaan, maar gelukkig ben ik die tot nu toe niet tegengekomen.  Het is een groot, dik boek en dat moet op tafel liggen omdat het zwaar is. Voor het slapen gaan in bed nog even lezen: minder geschikt. Daar lees ik Oorlog en vrede - oeroude pocket, nog van mijn oudste broer geweest - waarvan men zegt dat het het beste boek ooit geschreven is. Ik vind het tot nu toe maar saai. Gelukkig lees ik het in het Engels en hoef ik me niet te ergeren aan vadertje Nicolajevitsch en zo, waar Nederlandse vertalingen van Russische boeken altijd vol mee staan. Ik hou nog even vol. 

Nou ja! Weer een 9-kaart en alweer ruiten. Dit keer was hij mooi: AVB1098xxx met erbij V in vieren, geen harten of klaveren. Ik opende 5 en mevrouw links doubleerde, Ko paste en rechts bood 5. Wij waren niet kwetsbaar, zij wel, en ik bood daarom 6. Die werden aan mijn linkerkant gedoubleerd en daar bleef het bij. Uitkomst A en Ko opent de dummy; de schat heeft AHx, en één klein ruitje (3 keer harten vrouw en 6 klaveren). A kan ik troeven, ik steek over naar A en speel de 3 van tafel. Weer een verrassing: rechts komt H naar beneden! Daarna speel ik een heleboel ruiten en gooi eerst de harten en daarna klaveren af op tafel. Als ik nog een stuk of 3 ruiten heb, speel ik een kleine schoppen naar de heer en schoppen terug naar de V. Daarna nog 3 keer ruiten en op de laatste ruiten gooit buurvrouw links haar B af, haha! 6 + 1 gedoubleerd: ik had nog 8 over.
4 keer een 9kaart binnen 5 of 6 weken is toch wel bijzonder vreemd.  

17 april Een vriendin schreef me dat ik die wollen truien natuurlijk ook in de wasmachine kon wassen. Ze heeft natuurlijk gelijk, maar ik heb een grote angst voor vervilten om de een of andere reden! 
Aan het eind van de competitie voelde ik een klein schraal plekje in mijn keel, en ja, de volgende dag was ik flink verkouden met zere keel en koorts en alles. Het lijkt soms of je van jezelf nu eindelijk tijd mag hebben om even ziek te zijn. Niet dat het iets voorstelt, het is altijd in twee dagen voorbij. Wel was ik verbaasd dat ik bij de apotheek werkelijk verbluffend goede hoestdrank kreeg: Carbocistéine. Na één dosis was het effect al te merken! Ik vind het erg vies, want het smaakt als de heerlijke karamelsaus die je hier kunt kopen om over ijs e.d. te doen, maar dan net anders, getver. Ko, die nu een zere keel heeft, vindt van niet.
Het uitzicht door het keukenraam is sinds die ellendige kermèseik daar weggehaald is - alweer een jaar of 5, 6 geleden - enorm verbeterd. De witte winde, Convolvulus cneorum, vindt op de een of andere manier genoeg tussen de rotsen om het er prima te doen en zelfs de blauwe daarachter doet het niet slecht. De witte houdt er straks mee op, de blauwe (Conv. sabatius) gaat nog een hele tijd door. Beneden staat hij ook, heel groot, minstens 2 vierkante meter, en daar begint hij net te bloeien, grappig: wèl tegen de rotsen aan, maar nog niet in het 'open veld'.  
16 april Aan het eind van de winter moet er een flinke hoeveelheid handwas gedaan worden. De elektrische dekens zijn al klaar en opgeruimd, maar er liggen nog wel heel wat truien. Ik doe er 2 per keer.

Vandaag een grijze, die ik ga trachten te verkopen, en de paarse wollen, al heel lang in omloop, want vroeger is het een trui van Tonkie geweest en - uitgehaald en opnieuw gebreid - nu al weer een paar jaar een van mij. Toen ik hem op een van de wasrekken legde (dat rek heeft de hele winter buiten gestaan) ontdekte ik aan de bovenste spijl de cocon van een koninginnenpage.

Koninginnepages vliegen in mei en september, maar toevallig heb ik er dit jaar een in maart gezien.

14 april Goed nieuws en slecht nieuws; ik begin maar met het slechte: Gisteren zijn we in onze laatste competitie uitgeschakeld en dat was, in een van de laatste spellen, mijn schuld. Had ik V opgeraapt dan zaten we er nog in. Ik was er even met mijn hoofd niet bij. Nu waren we het hoogst geplaatste uitgeschakelde team en dan is er altijd kans dat je alsnog wordt opgeroepen.
Leuk nieuws is dat er een roodstaartje op het nest in de zomerkeuken zit en dat je dat kunt bekijken via de opgehangen webcam met infrarood licht, dus 's nachts ook. Hoe? Kijk bij 8 april. 
11 april Bijna een jaar alweer en hij wil zelf eten. Maar vlak voor dat de lepel de bestemming bereikt wordt hij steevast omgedraaid. 
10 april Zo dat was Labège, 11e plaats en dat lijkt niet best, maar we waren op de 12e ingeschaald! Het was vermoeiend, 6 'matches' met mi-temps, halverwege wisselen. In 2 dagen 96 spellen gespeeld tegen 12 andere paren. De 'Allo- Allo's'? Die waren een na laatst ...

Het hotel 'Apart City', is een eigenaardig hotel, bedoeld voor mensen die iets moeten doen in Labège, want dat is een gebied voor schone industrie, als ik het goed heb. Een kamer met een keukentje en een doe-het-zelf-ontbijt. We hadden dit keer twee tamelijk rottige en vooral lawaaiige bedden, waarvan één onderschuif-, en maar één handdoek van redelijke afmeting. 
Daar stond tegenover dat in de buurt groene kikkers zaten te kwaken, reuze gezellig, in de vijver op de foto. Dat verwacht je niet in een industrieterrein en dat maakte wat mij betreft veel goed.  
Op de achtergrond het gebouw waar we met ons team zouden gaan eten, maar dat liep mis. Het restaurant had inmiddels een andere naam en de anderen konden het daarom niet vinden. 

8 april Het werd 32° vanmiddag. Zelfs Ko gaat dan naar buiten, en als er iemand gaat zitten is poes direct in de buurt. Dit is haar opperste-geniet- houding.

Het gekke beest op de foto hieronder zat ergens in een tuin. Ik kan in mijn boeken niet vinden wat het is, al denk ik aan een larve van een schietmot of andere familie van kokerjuffers. Aan Naturalis gevraagd of ze me daar verder kunnen helpen. Als Cor hun niet voor is. (Hun! meewerkend voorwerp!)

 

 

We hopen dat bij ons de zwarte roodstaart weer komt nestelen en broeden. We hebben de kraamkamer opgeleukt met een webcam zodat je mee kunt kijken. Voorlopig komt er alleen nog maar af en toe een grote spin langs lopen.

Bekijk het via http://kovijn.no-ip.org

Als je Internet Explorer gebruikt log je in met gast/gast en klik de eerste login knop. Wel moet er de eerste keer een ActiveX component geïnstalleerd worden. Dat kan geen kwaad, volg de instructies op het scherm.
Firefox / Safari gebruikers klikken eerst de 2e Loginknop, loggen daarna in met gast (zonder wachtwoord en kiezen dan Live Video. 

Tussen alle speeldagen door hebben we vandaag eentje vrij. Echt nodig voor allerlei andere zaken. Zo moest ik van de dokter een 'prise de sang' hetgeen hij mij in oktober al bevolen had voor de maand april. 
Daar bel je voor naar de infirmières en de vampiers, zoals wij ze noemen, komen dan thuis je bloed halen. Vandaag verscheen er een meneer vampier en in het Frans heet hij dan ook infirmier.
De reizende verpleegsters (of in dit geval verpleger) sturen een doos vol buisjes met jouw bloed naar een laboratorium in Béziers. Een paar dagen later krijg je dan bericht met uitslagen die je niet begrijpt. Die moet ik naar de dokter brengen - geloof ik -, later in Béziers het laboratorium gaan betalen en daar de papieren van moet je naar de verzekering sturen. 
De verpleegster aan huis is makkelijk, maar de rest is ingewikkelder dan zoiets in Nederland.
7 april Vandaag en gisteren moesten we in Agde spelen. Senioren open. Gisteren hebben we echt vreselijk zitten prutsen, 2 rondes maximaal verloren. Aan het einde van de dag stonden we op de een na onderste plaats. De eerste ronde vanmorgen wonnen we maximaal, meer dan 25 punten kun je in een ronde niet verdienen. De tweede speelden we 19 -11, de 3e 21 - 9  en dat was helaas net niet goed genoeg, ook al hadden we uiteindelijk een meer dan gemiddeld totaal. We kwamen 5½ punt te kort. Jammer van gisteren, we speelden allemaal ver onder ons kunnen en hebben vandaag echt heel goed gepresteerd, maar er was te veel verspeeld. Van alle goede bekenden was er bijna niemand door, ook niet 'Allo - 'Allo. Overmorgen beter!
5 april 25° en de eerste zwaluwen gezien. Mary - met wie we jaren lang in een viertal competitie hebben gespeeld, maar die sinds vorig jaar zomer weer in Engeland woont - kwam onverwacht lunchen, ze was over uit Engeland en ging o.a. met oude bekenden bridgen in Narbonne. 
Waar ik echt om moest lachen was, dat onze poes Daisy direct geweten moest hebben 'dat is dat mens met die hond Daisy' en het huis uitvluchtte. Ze zat weer op de balk in de zomerkeuken, haha. (Zie: 26 juli 2010) En Mary was nog niet weg of ze liep weer vrolijk door de kamer. Het is wel een jaar geleden dat Mike en Mary hier met hun schattige hondje Daisy een dagje kwamen eten en bridgen!

Morgen weer competitie. En overmorgen.

3 april We hebben het niet gered: het veld was te sterk. 10e van de 14 teams, 2 wedstrijden verloren, 1 gelijk spel, 1 gewonnen met 16 -14 (NB van de Allo- Allo's!) en 1 met 18 -12 of zo ... Jammer, maar helaas.
2 april Competitie vandaag en morgen. Dit keer in Narbonne, niet zo ver weg. Woensdag en donderdag in Agde, waar ze lekkere sandwiches hebben. Zaterdag/zondag daarná in Toulouse en dan dinsdag en woensdag weer in Agde. Duim maar voor ons, lieve lezers!
Nou, dat ging niet geweldig. Met schermen en met 'mi-temps': 16 spelletjes per wedstrijd en halverwege wisselen en tegen de andere helft van het team waarmee je in de clinch ligt. Vermoeiend. Verder hebben we tegen de teams 2 en 3 van de lijst gespeeld, premier serie spelers. We staan nu op de 11e plaats, met kleine verschillen, en eigenlijk, als je weet tegen wie we gespeeld hebben, nog niet eens zo slecht. Die 2 wedstrijden hebben we verloren, maar de 3e gewonnen. 
De mevrouw op de foto is reuze aardig; ze komt uit de buurt van Perpignan, had de hele nacht niet geslapen, want die nacht had ze doorgebracht op de eerste hulp (en uren moeten wachten, zoals gebruikelijk) met een gebroken teen. En die deed ook nu flink pijn! Toch kan ze nog lachen.


Ik kreeg alweer een 9-kaart - 3 keer binnen één maand en verder mijn leven lang nog nooit! - dit keer in harten met AH in top en 16 punten. 

Ko opende de bieding met 1. Ik - gedisciplineerd - 1. Ko 1, ik 2. Dit laatste bod is zgn 4e kleur en mancheforcing. Ko 3SA, hij heeft dus iets in de klaveren, ik alleen Hx. Daarna bood ik 6 en dat was het eindbod. Ko had er 0, te verwachten maar ze zaten netjes 2-2 verdeeld en ik maakte er 7, één meer dan de andere tafel, mooi zo! 
Ko
  H742
  -
  AB1082
  A865

N
W - O
Z

Erna
 A
 AH10987652
 V5
 H2
1 April Via email kregen we nog een nagekomen melding uit Zuid-Afrika: ... deurdat die beskuldigde op 18-1-2011 wederegtelijk het voertuig Opel Corsa C777738 het bestuur teen n snelheid hoër als die algemene snelheidsgrens van 60 km per uur wat ten opsigte van daardie pad binne 'n stedelijke gebied gegeld het, te wete, teen n snelheid van nie minder dan 72 km per uur. Te hard gereden, dus 150 Rand (plm €16) betalen. 
30 maart Vannacht droomde ik, dat ik weer werkte op het Alfrink. Ik onderwees, NB luisterende, leerlingen in het maken van bijzinnen met provided that en though ... maar even later was ik buiten en hoewel de bel al gegaan was had ik meer belangstelling voor de interessante vlinders bij een struik, waar ik met schuldgevoel naar bleef kijken! Ik kan me herinneren dat er eens een zwerm sijsjes neerstreek in de elzen naast mijn lokaal: blijf dan maar eens met je hoofd bij de les.

Gisteren zouden de bestelde tegeltjes van Castorama komen, maar vroeg in de middag belden ze op dat het nog een maandje ging duren. Andere tegeltjes dan maar; die waren elders snel gevonden en op voorraad. Omdat we bij het wastafeltje al met dezelfde soort tegeltjes hebben gewerkt, in crème en zand met af en toe een blauwe, doen we hier af en toe een zandkleurige. Als het af is moeten we maar kijken of het er goed uitziet. 
Zo, en dan is het klaar. Met een mooi richeltje om de boel een beetje gezellig te maken. Met een fraaie, antieke spuitfles b.v.

27 maart Het is zo'n vochtige dag, geen wind, iets van 12°, Hartstikke lekker, groeizaam weer. Maar ja, het motregent een beetje en daarom is het uitgestorven op de zondagse markt. 

De reparatie aan het zwembad is gedaan, het kan weer vollopen. Ko heeft gisterenmiddag de kraan opengezet en we krijgen ook een beetje hulp van boven, maar erg vlug gaat het niet: dit is het resultaat na een uur of 20! Er gaat 35000 liter water in.

Er lag alweer een halfverdronken scolopendre in, geen aardige beesten, toch maar gered. Je vindt ze nog al eens onder een steen of een bloempot. Normaliter beginnen ze, als je steen of pot oppakt, enorm te kronkelen en rennen dan, wild bewegend, weg.
Ze kunnen gemeen steken, nooit vastpakken! 

26 maart In deze tijd van het jaar krijgen de wilde asperges nieuwe scheuten. Bij de Fransen zijn die populair. Af en toe vind ik er een op het terrein, maar één scheut is niks. Bij de buren, nu even in Nederland, geef ik de planten in potten water en zag dat er in een hoekje 3 verse scheuten stonden. Gepikt! Nog twee of 3 van eigen terrein en dat is genoeg voor een omeletje met wilde asperge. Niet dat het ergens naar smaakt, maar het ziet er weer eens anders uit.
25 maart Rob komt helpen bij het volgende project: een hangtoilet i.p.v. het lage kreng dat de mensen, die ons huis verbouwden en per ongeluk de w.c. kapot maakten, als vervanging plaatsten. Er zat onderaan een scherp uitstekend schroefje waaraan ik menigmaal mijn hand openhaalde bij de schoonmaak. 

Eerst werkoverleg. De foto is slecht, maar het apparaat stond op de macrostand, want ik loop natuurlijk de hele tijd buiten foto's te maken.

Leegmaken is vrij snel gebeurd. Het ding rechts moet er t.z.t. in ...

Het valt niet mee om met z'n tweeën te werken in zo'n kleine ruimte, maar tegen de avond hangt hij!
24 maart Bij de hevige regen van vorige week werd duidelijk dat het dak in de zomerkeuken - zoals wij hem eufemistisch noemen - niet bepaald waterdicht was. Ik droog er in de zomer de was en een doodenkele keer staat er op de barbecue iets te roosteren, maar er broedt ook regelmatig een roodstaartje. Gezien er bij de roodstaartjes belangstelling voor nestelen aan het groeien is, was dat wel een goede reden om er iets aan te doen. Er waren een stuk of wat pannen kapot. Van het dak, dat ooit boven wat nu de plantenserre is lag (vervangen door lichtdoorlatend plastic) hadden we de pannen bewaard. Het is mooi weer, dat scheelt. En Ko doet niet aan hoogtevrees.
23 maart Ter ere van het mooie weer ben ik met Ankie in de vignes wezen wandelen. A&W hebben Siebe te logeren, een hele leuke, roodbruine hond, - als je goed kijkt zie je hem tussen de wijnstokken - die het goed met hun Ollie kan vinden. Honden moeten uitgelaten worden, dat komt goed uit. De vignes zijn nog kaal; later komen de druiven. Er zijn wel druifjes, want die groeien hier in het wild.

22 maart Toen het zo vreselijk regende (20 cm is er gevallen!) zijn we aan een legpuzzel begonnen: een winterlandschap van Averkamp, gekocht bij het Rijksmuseum in Amsterdam. Hij is moeilijk - dat is niet zo erg - maar de lucht is nauwelijks te doen. We vinden soms 4 of 5 stukjes per dag.

Poes, na een kuur van reguliere medicijnen, die ze verschrikkelijk vond, behandel ik nu met (uit het alternatieve circuit) 'zilverwater', waarvan ik op internet las dat het goed werkt als een antibioticum. Het lijkt inderdaad wat beter te gaan.

20 maart Zo, wij gaan weer naar Toulouse. Vandaag de eerste wedstrijd goed gewonnen, stonden we 5, tweede aardig verloren, stonden we 7, 3e heel goed gewonnen en we eindigden als 4e. En de Allo-Allo's waren 8!!! 
19 maart Vandaag (en morgen) competitie. De 3e ronde van waar we ooit in november mee gestart zijn. Het ging niet geweldig en we staan denk ik 8 of 9, maar er gaan 9 paren door naar Toulouse. Er is nog hoop, morgen nog 3 wedstrijden. We hebben uiteraard weer verloren van de Allo-Allo's! We moeten spelen in Montpellier. vroeg weg, laat thuis.

Vlak bij de bridgeclub kwamen we langs een blauwe deur met deze gedetailleerde klopper, leuk.

Langs de weg zie je wel eens z'n bordje dat wijst op vallende stenen. Het kan dus echt gebeuren: door de aanhoudende regen zijn deze gevaartes vanuit de hoge zijkant op de weg tussen Cébazan en St Chinian terechtgekomen, zonder ongelukken gelukkig, en op de een of andere manier heeft men ze naar een parkeerplaats weten te manoeuvreren.. Er ligt nog een kei achter de achterste, maar we kwamen er in het donker langs. Misschien morgen betere foto's.
18 maart En vandaag hebben ze het voegwerk afgemaakt. Het wachten is nu nog op een reparatie, daarna kan het water er weer in. Dat duurt trouwens een paar dagen.

Er is ook een afvoer naar buiten gemaakt voor de wasemkap in de keuken. De slang van de 'hotte' lag te ontluchten op het onbereikbare vlierinkje boven de keuken. Ko vreesde dat het daar inmiddels een vette boel zou zijn. Een paar dakpannen weg en ze konden erbij en met de viezigheid viel het reuze mee. Nu is er een degelijke ontluchting. Weer een karwei geklaard.

Het weer is beter, de zon schijnt weer, het waait nu alleen, gelukkig niet erg hard, en het is een graad of 17. Mooi!

17 maart Ondanks de nog altijd dreigende lucht kwam Paul vanmorgen in alle vroegte en Ko en hij hebben het zwembad weer leeg gekregen en de tegeltjes van de wanden gevoegd!
Er moest ook nog wat met de ventilatie van de afzuigkap gebeuren en daar moesten ze het dag voor op, waarvan buurvrouw Anky gauw een plaatje maakte!
16 maart Zo veel vocht kan het huis niet aan. In de gang komt het door de muur. Niet eerder gezien. Het regent nog steeds, maar af en toe is het droog.
We gingen in Béziers bridgen, maar kwamen in de file terecht. 'Route barrée, inondation' stond er op de bordjes van de weg die we hadden willen nemen naar de 'nieuwe' bridgeclub. Gezien dit soort borden bestaat hebben ze regelmatig met overstroming te maken in Béziers. We waren nog wel op tijd voor onze vertrouwde club aan de Paul Riquet. Ik kreeg wéér een 9kaart ruiten, bood direct 5 na Ko's 1, doublet bij de tegenpartij, en ging wéér down. Maar er zat 4 voor de vijand in.
15 maart Het giet nog steeds. De Vernazobre in St Chinian stroomt normaliter rechts van het groen, het linkergedeelte staat vrijwel altijd droog. (Op 24 maart de foto genomen van hoe het er normaliter uitziet.)

13 maart Paul komt morgen voor het zwembad, maar het heeft zo geregend - minstens 24 uur achter elkaar en vrij hard - dat er 20cm water in staat en de afvoer is verstopt. (Later werd het trouwens nog veel meer!)

Naar 'Terms of endearment' gekeken; die heb ik geloof ik wel al 10 keer gezien en ik moet er toch weer elke keer van huilen! '... little stroke I picked up in space', mooie laatste woorden.


 11 maart Afschuwelijk nieuws over de aardbeving/tsunami in Japan. Die arme mensen. Het schijn er ook nog erg koud te zijn. Zendai, nooit van gehoord. Erg hè? Er wonen blijkbaar 900.000 mensen, dat is toch een behoorlijk grote stad.
Volgens het nieuws kunnen ze de branden niet 'controleren'. Eigenaardig! Onder controle houden? 

Operatie zwembad vordert gestaag. Het is min of meer schoon. Maandag komt Paul, D.V., want er dreigt regen. Dreigt is hier een beetje raar woord. In een land waar het zo weinig regent is elk beetje welkom, maar maandag komt het toevallig niet zo goed uit.

10 maart Twee competitiedagen, in Pézenas. Er zijn maar 8 teams en er gaan er maar 3 door. Oei! We staan na één dag op de 4e plaats, niet zo geweldig. De 'Allo-allo's' staan natuurlijk weer bovenaan, maar met een beetje geluk komen we nog wel op de 3e plaats. We gaan het proberen. (Het dak van de auto was bevroren vanmorgen vroeg)

Later: gelukt. Eerste ronde vandaag ging heel goed, de tweede een stuk minder, maar het was alles bij elkaar genoeg voor de 3e plaats en door naar de volgende sessie in deze serie.
We moeten Dees 2x per dag die vieze emulsie in haar bek spuiten. Daarvoor wordt ze in een handdoek gerold en houdt Ko haar stevig vast; ik krijg ongeveer driekwart van de voorgeschreven hoeveelheid naar binnen. Hoop ik. 
Ik vind het vervelend voor haar en zou haar graag als het klaar is b.v. een snoepje geven. Helaas, we kunnen haar nergens blij mee maken in de vorm van eten. Maar een borstelbeurt is wat anders. Na de behandeling krijgt ze nu 5 minuutjes extra borstelen en dus ligt ze, zodra de medicijnennarigheid voorbij is, te wachten op wat speciale aandacht. Quality time, heet dat, maar we zouden geen onnodig Engels meer gebruiken!

8 maart Verjaardag van mijn lieve nichtje Noor, veel te jong gestorven. 
Het is een heel stuk minder lekker dan gisteren, toen was het 20°, vandaag maar 8, met wind ook nog. Bah! 

Dees heeft inderdaad colitis en moet nu door ons behandeld worden: vandaag 3x, morgen t/m zondag 2x per dag 4cc van een of ander smerig middel in haar bek inspuiten. Dat vind ze natuurlijk helemaal niks, maar ze is niet boos, zeker niet als ik haar daarná even een lekkere borstelbeurt geef! De aandoening is vaak chronisch, ik hoop dat de behandeling lukt. 

Gisterenavond hebben we bij een 'nieuwe' bridgeclub gespeeld. Met een redelijk sterk veld, natuurlijk veel bekenden, maar ook andere gezichten. Ik kreeg een keer 9 ruiten met AHVB en Ko had NB de 10 sec. Toch nog één down ...
Het ging goed, 54%, en het was gezellig. We moeten wel tussen de middag eten, want het spelen begint om 7 uur, dus ongeveer om 6u weg. Omdat we voor het eerst waren hoefden we niet te betalen en ergens stond een grote schaal met schijfjes harde worst en een andere met brood, voor als je trek had. Leuk! Ze hebben geloof ik ook middagen, we zullen aan het begin van de week een programma moeten maken, want ik wil de dierbare club 'sur les Allées' niet missen en af en toe Narbonne eigenlijk ook niet. 
Morgen competitie, raar schema: morgen 7 en donderdag 2 rondes. (Uiteindelijk viel dat mee, want er waren maar 8 teams en daar kun je niet meer dan 7 rondes mee spelen, dan heeft elk team tegen elk ander gespeeld. Het werd dus 5 rondes op dag 1 en 2 de dag erná).

7 maart Ko is aan operatie zwembad begonnen. Er is iets ergens mis en dat komt Paul volgende week? repareren. Maar daarvoor moet het leeg en schoon. Het moet ook opnieuw gevoegd worden.
Eerst het dek eraf en met afschuw kijken naar het resultaat van de winter: vies!
Het leeg laten lopen duurt een dag, helemáál leeg wordt het niet.  Dan moet de blubber eruit, dat kan ik goed, ik heb ervaring! een karwei met een emmer, een harde stoffer en een blik.  En de kostelijke blubber durf ik niet op de planten te gebruiken, want er verdwijnen emmers vol chemicaliën in het zwembad gedurende het seizoen.
Het is vandaag gelukkig fantastisch weer.

Daarna gaat Ko met de hogedrukspuit van buurman Willem aan de slag en ga ik planten knippen in de buurt, zodat ik kan helpen als het nodig is. 
Zoals een siamees betaamt komt Daisy kijken of haar personeel wel flink doorwerkt. Vanmiddag moet ze naar de dokter.

Weet je wat heel erg is? Zelf zwemmen we bijna nooit ...

6 maart Poes is al een tijdje niet OK. Ze schreeuwt het soms uit als ze op de bak moet, eet veel gras, heeft vaak diarree. Ik heb het al eens tegen de dierenarts hier gezegd en ook tegen de dokter die haar in Voorthuizen heeft behandeld, maar dat leidde tot niets. Vanmorgen ben ik op internet gaan speuren en ben er vrij zeker van dat zij aan colitis lijdt, een ontsteking aan de dikke darm. Morgen naar de dierenarts als het kan en als zij geen bezwaar heeft tegen mijn diagnose. Hopelijk kan er iets aan gebeuren.
3 maart Vandaag, 1ste donderdag van de maand: Roy René. Dat spelen we graag. Helaas ging vandaag werkelijk alles fout wat maar fout kon gaan en eindigden we als laatsten met ... 33%. Dan moet je wel verrekt slecht gespeeld hebben. Maar we hebben wel als enigen een keer 6 geboden en gemaakt. Pleister op de wonde!! 
Je hebt ook soms domme pech. Ik open, met een mooie hand, 1. Mijn linkerbuurman, die boef van een Garçon met zijn Franse snorretje!, doubleert. Ko heeft een opening mee met 5 harten en biedt (helaas blijkt achteraf) 4. Dat kan vrij zwak zijn met b.v. veel harten en een singleton, want met hartensteun en een opening bieden wij 3SA. Maar, zo had hij bedacht, met een opening bij de tegenpartij - waar het doublet op duidt - zit er niet veel meer in. Ik weet dus niet dat hij een opening heeft en ik pas. Moest 6 wezen. Die schooier had gedoubleerd, kwetsbaar NB!, met 3 vierkaarten in de andere kleuren en 7 punten!! Goeie actie trouwens!
Het toernooi wordt in heel Frankrijk gespeeld. Van de NZ lijn waren wij 5e van onderen (1051 paren)
25 februari Het is heerlijk weer vandaag, al waait het wel behoorlijk. Er bloeit al van alles hier, zoals de gele 'druifjes' in dit boeketje, die zo verrukkelijk ruiken, en wilde goudsbloemetjes, die het overal in de berm goed doen, maar niet in onze tuin willen. 

De gele druifjes hebben veel langere bloemaren dan de blauwe en bloeien al heel vroeg en ook nog eens weken achtereen. Echt een reden om ze eens te kopen. 
Muscari macrocarpum 'Golden Fragrance'
is hun officiële naam. 

23 februari Eindelijk - na 3 maanden - weer eens competitie gespeeld; het ging goed en het was ook gezellig.
18 februari Een vreemde dag. Onze auto had kuren een paar dagen geleden en stond in de garage voor een nieuwe dynamo. Ik had ook dringend nieuwe medicijnen nodig en daarom gingen we met het rode autootje - met de kapotte achterlichten - naar St Chinian. Ik naar de apotheek en Ko naar de garage. Bij de apotheek zeiden ze dat mijn 'ordonance' niet bij hen aanwezig was, maar ik wist echt zeker dat hij daar lag en achteraf was dat ook zo. 
De dynamo was er nog niet; we wilden ook nog wat boodschappen doen, maar eerst boog Ko af in de richting van een bedrijf waar hij zijn 'tronçoneuse' = motorzaag ter reparatie had aangeboden in november. Hij zou een telefoontje krijgen wanneer het klaar was en/of als het meer dan 60€ zou gaan kosten. Geen telefoontje, maar hij zou nu toch wel eens klaar zijn? Ja, dat was ie, bijna 135€ kostte het grapje! Niks aan te doen!
We wilden graag vanavond in Narbonne een toernooi gaan spelen, maar dat kon niet met een auto met kapotte achterlichten. Gelukkig belde de garage in het begin van de middag: auto klaar. Kosten: bijna 600€! Shit, duur dagje, niks aan te doen!
Om een uur of 5 gingen we naar Narbonne, we hebben altijd boodschappen als we ergens heen moeten, boodschappen gedaan, om ½7 kaarten. In Narbonne krijgen we het niet cadeau, moeilijke spellen ook, maar tot onze verrassing haalden we 57% en waren 2, ondanks een door mij totaal verziekt 6 contract, dat verder iedereen had gemaakt (ik 3!!! down). Na een avondtoernooi wordt er altijd pizza gegeten en er bleek iemand jarig te zijn - we kregen het verzoek om de dame in kwestie met een Nederlands verjaarslied toe te zingen - en daarom kwam er ook nog taart op tafel en de dag eindigde, zeker weten, in majeur.
16 februari In Frankrijk mag je nog gewoon een fikkie stoken. Ik neem aan dat je wel voorzichtig moet zijn. In de zomer is het verboden, van 16 maart t/m 15 oktober, om precies te zijn. 

Er is een nieuwe buurvrouw gekomen in het huis van Frank en Valérie, die zo plotseling naar la Réunion zijn vertrokken. Deze buurvrouw houdt van tuinieren en werkt zelfs bij een tuincentrum; ze is wel erg afhoudend. 
Ze maakt gelukkig geen lawaai, maar is vandaag haar tuinafval aan het verbranden, zodat bij ons de ramen dicht moeten blijven. Alle bomen zijn fors gesnoeid, mooi zo! Nu is ze onkruid aan het verwijderen. Ik sta er met plezier (discreet) naar te kijken!

Gisteren deden we ouderwets 'bardienst' bij de bridgeclub in Béziers. Daar was een competitie bezig, senioren/paren. Wij hadden vrijaf, want we spelen in de competitie alleen viertallen, maar uiteraard waren er veel bekenden. 
Als we bij LBC in Leiderdorp bardienst hadden gedaan waren we na afloop bekaf: grote zalen, massa's koffie schenken, kopjes ophalen, drankjes schenken, glazen ophalen, afwasmachine vullen en uithalen etc. Hier was er een enkel kopje koffie - daar moet wel elk kopje apart gezet worden door de machine - en tijdens de lunchpauze even druk: broodjes smeren, uitdelen, afrekenen en 'n paar glazen, meestal rode, wijn leveren, nog wat koffie en dan heb je het gehad. Tijdens het bridgen komt er zelden iemand iets bestellen. 

Buiten bloeien de amandel en mimosa. De mimosa - zelf gezaaid een jaar of 5 geleden - ruikt verrukkelijk. Dit is geen algemene soort en hij komt uit Australië: Acacia rubida. Wat ik indertijd wilde hebben was zaad van een prachtige mimosa met zilverig blad en citroengele bloemetjes. Ik kon hier een boom kopen voor 80€, een beetje veel. Maar op internet kun je natuurlijk alles vinden en ik vond een zaadleverancier in Australië. Daar moest je voor minstens zó veel bestellen ... Nog niet heel veel, anders had ik het niet gedaan, maar te veel voor één soort mimosa. Dus stelde de man in Australië voor: een paar andere soorten erbij? Goed voor in Frankrijk? OK.
Na een tijdje kreeg ik een envelop met een massa zaden in 3 soorten. Heel leuk, acacia zaaien: je moest de zaden overgieten met koken water, laten staan in dat water en ze na 24 uur zaaien. Na verloop van tijd komen er schattige plantjes op, met tegelijk kiemblaadjes en echte blaadjes. De Acacia fimbriata waar ik op uit was, heeft nooit veel gepresteerd. Er staat een ielig plantje beneden ergens, maar het wordt nooit wat. De andere 2 soorten - ik heb van elk één plant - staan op het ogenblik allebei in bloei en ik hoef er niet naar om te kijken. De overdosis zaad heb ik naar een bevriende leverancier in Engeland gestuurd. 
Ik ben trouwens niet goed in zaaien, laat mij maar stekken!
14 februari Plotseling gaf onze auto aan, dat er iets mis was. 'Check battery' zei hij: de auto spreekt ook al geen Nederlands: 'Controleer uw accu?' Bij de garage hebben ze een ding dat ze ergens insteken en dan komt er een diagnose. Soort thermometer, koorts? dan is er iets mis. De auto had geen koorts! Telefonisch consult dan maar en daar kwam uit dat w.s. de dynamo kapot is of zo. 
Zijn wij even blij met het rode autootje van Frans (vandaag 70!) en Gita. Inmiddels een hoogbejaarde dame van 19, waarvan er wel bepaalde onderdelen, zoals de ruitensproeiers, niet meer werken, maar ze rijdt nog al een tierelier. Laten we hopen, voor onszelf en voor onze gasten, dat ze het nog 2 jaar volhoudt! Voor donker thuis zijn, want de achterlichten doen het niet meer.
13 februari Gisteren waren we met buurman Cor op het plateau, dat we hiervandaan kunnen zien. Er staat een zendmast op en tot mijn verrukking vond ik een piepklein bolgewasje in bloei. Het is een soort gagea.

10 februari Maandag deden we boodschappen bij Auchan en daar vond ik bij de groenten het ding op de foto hieronder: een patisson. Altijd leuk, een onbekende groente proberen. Bij de kassa vroeg de mevrouw vóór me wat ik daar voor iets had en toen ik zei dat ik het niet wist, moest ze lachen. OK. Vandaag wilde ik hem gaan klaarmaken, stoven in de room. Ik zag het helemaal voor me. 

Ik kreeg alleen het mes er niet in en al spoedig vloeide er bloed. Ko weet wel raad op dat soort dingen en ging naar de garage om met een flinke zaag terug te komen. Het was nog altijd niet eenvoudig om het ding in tweeën te zagen, maar toen het eenmaal gelukt was zagen we allebei dat we maar moesten afzien van in room gestoofde patisson. Uitgedroogd. Gelukkig had ik nog een pakje rodekool liggen. Persoonlijk ben ik daar niet zo dol op, maar als ik dat nou eens stoof in kokosmelk ... 

8 februari Ik sla een willekeurige Libelle open en vind al op de eerste bladzijde: 'smoothies', salade'dressings; 'light' frisdranken en op de tweede, in het voorwoord: 'parttime'werken. Verderop kom ik al gauw een 'trendy' horloge tegen, een 'service' afdeling, ontvang de Tefal 'Actifry' en 'borderline' en, zoals dat is in een Libelle, dan ben ik nog niet verder dan de inhoud gekomen. 

Wat is er toch tegen het gebruik van Nederlands? Als je nu echt niet anders kunt, zoals met computertermen, OK, maar doe eens mee met mijn eenvrouwsactie: GEBRUIK GEEN ENGELS ALS HET NIET NODIG IS. Géén snoepjes met lemonsmaak, niet meer shoppen en scoren , maar winkelen en iets leuks vinden. Dat is niet altijd makkelijk, want was is er nu voor goed ander woord voor partner om maar eens wat te noemen?
En wat zie ik hierna staan bij 6 februari: de lunch! Zal ik er middagmaal van maken?

6 februari Zondag, naar de markt! Exotique is er niet meer, maar er staat een andere tent met oosters eten en die is ook prima.

Voor de lunch een volkoren stokje, 1,58€ en een klein stukje kaas, 4€. Het laatste teruggerekend naar guldens: 8,80. Voor anderhalf ons, met papier en met korst.

Absoluut verrukkelijk weer, 20+. Om 10 voor 4 kwam hier de eerste vlinder van het jaar langs.

4 februari Onze Prinses heeft zo haar heel eigen manieren om je duidelijk te maken wat Hare Majesteit wenst. Een schone bak, in dit geval. 

Het belooft een verrukkelijke dag te worden. Het is nu - 12 uur - al 14°, de zon schijnt en de wind is uitgedraaid: dat wordt genieten!

3 februari Lekker weer vandaag, 15°, maar wij hadden het gebruikelijke toernooi van de eerste donderdag van de maand: Roy René. Ging beter dan maandag, van de 2200 paren die  - in heel Frankrijk - speelden waren we 48. 

1 februari We hadden een vlotte reis zondag. Bijna geen verkeer, maar poes was niet blij en heeft 5 uur zitten jammeren. Daarna werd ze rustig en nu is het weer helemaal goed. 
Bij de Q8 vlak na Luik, waar we altijd koffie drinken, gaan ze verbouwen. De tumtummetjes zijn al weg en de koffiemachine wordt vervangen. Shit!
Ik heb amper op de nummerborden gelet, we hebben we nog niet de helft gezien, denk ik, en ook geen bijzondere nationaliteiten, op eentje na, die we niet goed konden plaatsen: een schildje stond er ergens op, waarvan de onderkant rood/wit geblokt was. Misschien Kroatië? Om ½ 9 waren we al thuis, 8 uur vertrokken. 

Hier alles OK. De amandelboom zit vol knoppen en de zelfgezaaide mimosa ook, een plukje gele krokussen in het perkje langs de straat en 11 Marokkaanse narcisjes, wow! (nog twee andere polletjes)

Gisterenmiddag zijn we wezen bridgen. We voelen ons altijd bijzonder welkom als we weer terugkomen, iedereen komt je gedag zeggen en vragen waar je al die tijd geweest bent, hartverwarmend. Het was de laatste dag waarop je hier in Frankrijk elkaar de beste wensen voor het nieuw jaar mag geven, dat kwam goed uit.

29 januari Hij kan kruipen, zitten en staan, heeft 3 tanden en Uggs!

De jongetjes bij AH in Voorthuizen konden geen van allen spellen: pyjama niet, staatsiekoets niet, hij verrast moeder niet en hij beleeft een avontuur ook niet. Ze waren met z'n vieren, ik had maar één voetbalplaatje. Toen kwam er een meneer met 3 voetbalplaatjes en een van de 4 jongetjes had zich niet aan spellen gewaagd: hij kreeg het mijne!

We zijn bijna ingepakt. Alleen nog schoonmaken en dan hopen we morgenavond om een uur of 10 weer thuis te zijn.

26 januari Het schiet al lekker op met januari. Februari klinkt al veel meer voorjaar!
Staan er een stuk of 8 jongetjes voor AH. 'Mevrouw, hebt u voetbalplaatjes?' Ja, ik heb er één, maar er staan veel jongetjes. 'Wie het beste kan spellen' zeg ik. 'Hij beleeft een avontuur. Hoe spel je "beleeft"?' Allemaal fout! 'Nou, "pyjama" dan?' En dat heeft een slimmerik goed.
Ik neem trouwens net een nieuw soort Libelle ter hand: Balance, heet het (waarom niet gewoon Balans?) en 'alles is liefde' siert de voorzijde. Ik lees een stukje over mohair en vind daarin 'Schapenwol wordt gewassen nadat het is gespind'. 
25 januari Iedereen is weer thuis van de familie. Dochter 2 en haar vriend bruinverbrand na een lang, avontuurlijk verblijf in het verre oosten. Ze waren met name enthousiast over het natuurschoon van onbewoonde eilandjes in de Filippijnen. Verder waren ze wezen fietsen door Vietnam naar Cambodja, maar in Cambodja mochten ze niet vrij kamperen, dus daar hadden ze het gauw gezien! 
J & J waren hier vandaag, gezellig, en heel lekker gegeten in ; De Bonte Koe' in Garderen. Om te onthouden!
Het Z. Afrika verhaal is voor drie kwart af. 
22 januari We zijn weer thuis, ook Daisy, die het heerlijk heeft gehad, net als wij. De eerste 2 dagen van de reis zijn te bekijken.
4 januari Straks gaan we Dees naar haar logeeradres brengen. Ze krijgt een auto vol bagage mee: kattenbak, grit en schepje; haar verwarmde mand; krabkleedje en borstel; brokjes, tinnetjes en voeder-/waterbakjes; een stapel truitjes; haar papieren; de rieten mand waar ze haar nagels op loslaat (en dan van stoelen e.d. afblijft). Wedden dat ik nog wat vergeet?

Ko heeft een koffer vol 'kabeltjes' en een flinke verzameling afstandbedieningen. Ik bewaar altijd lege doosjes en flesjes, omdat je nooit weet waar je ze nog eens goed voor kunt gebruiken.  Zo heeft iedereen zijn eigen vreemde tics. Op de foto uiteraard maar een deel van de verzameling.

Doosjes van de Chinees zijn helaas niet universeel. Ik zit regelmatig dozen en deksels bij elkaar te zoeken en blijf dan met een aantal niet passende exemplaren zitten. Die ik dan amper durf weg te doen!
Kleine potjes en doosjes gaan morgen mee in de tas die ik in Zuid-Afrika onderweg gebruik om zaden in te verzamelen.

Het vierkante doosje rechts is standaard voor de brokjes van Dees onderweg. Van de zalige tumtummetjes die je kunt kopen bij de Q8 pomp vlak voorbij Luik, waar ze, behalve die heerlijke snoepjes, ook zulke lekkere koffie hebben.

2 januari Bij LBC speelden ze vandaag een nieuwjaarsdrive en iemand was zo aardig om ons daarop te attenderen. Op naar Leiderdorp, waar vele bekenden met dit evenement meededen. Hartstikke leuk; heel slecht gespeeld, maar het laatste spel was 6, contract, voor een goed resultaat. 

Daarna met mijn broer en zijn vrouw lekker eten bij Soerakarta, een restaurant in Leiden, dat al minstens 25 jaar goed is voor een heerlijke Indische maaltijd. Het was even schrikken dat ze kwamen melden dat mijn favoriet saté kambing er niet was ... maar het viel mee, er was nog één portie. 

Kleinzoon Jacob lacht altijd en laat daar nu 2 tanden bij zien. Morgen gaat hij met zijn vader en moeder mee naar de familie in Nieuw Zeeland. Dochter twee zit in Cambodja, wij vanaf donderdag in Zuid Afrika en Tonkie blijft achter bij haar paarden om op Nederland te passen. 


Wie nog wat meer van 2010 wil zien kan hier terecht:  Jaaroverzicht 2010  
of klik op 2010 in het menu

Naar boven