Jaaroverzicht 2003
jan 2003 feb 2003 maart 2003 apr 2003

start bouw  

December 2003. De verbouwing en de verhuizing zijn achter de rug, dus kunnen we in alle rust (?) gaan wijden aan het wonen in Frankrijk. Afgezien van de komende bouw van het logeerhuis, werk in de tuin, schilderwerk en nog wat zulke aardse dingen zijn we op orde. Nu moeten we hier dus een leven gaan opbouwen, maar dat gaat natuurlijk niet in twee maanden. We hebben op de bridgeclub in Béziers wat mensen leren kennen, maar nog niet om over en weer thuis te gaan spelen. Wel de bedoeling! 

Lesgeven zit er voorlopig ook nog niet in, maar ik heb voorzichtig een beginnetje gemaakt met een van de assistenten van de tuinman, Benjamin, die graag Engels wil doen (hij spreekt het best aardig) in ruil voor correcties op mijn Frans. Eerst de winter maar eens afwachten. Sneeuw?  Hier? Helaas, ja.

Dus moet er nog wat bijgezocht worden. De tuin is superklein (ongeveer 10 vierkante meter van de 2500 is nu in cultuur gebracht en ik heb zowaar één onkruidje kunnen uittrekken deze week!) en bovendien is het winter (met nachtvorst, daar had ik niet op gerekend).  Dus stort ik me op culinaire experimenten: een heel nieuwe keuken met een inductieplaat, heel makkelijk, al gaat er wel snel een zo'n ding aan als je 'm per ongeluk aanraakt of als er een poes overheen loopt! En een nieuwe four/micro-onde(combinatiemagnetron), die ik moet leren en zelfs een nieuwe multimixer waarmee ik gisteren voor het eerst een velouté gemaakt heb, gewoon restjessoep, maar het zag er professioneel uit en smaakte ook zo. Koken is hier sowieso een groot avontuur, want je kunt van alles krijgen, maar ook van alles níet krijgen. Zo is het in Nederland populaire reepjesvlees hier onbekend, de zakken roerbakmix idem, brood is een probleem op zich: we missen ons volkorenbrood met zonnenpitten van AH waar we totaal aan verslaafd zijn en doen nu heel zuinig met het laatste van de broden die Joke en Joop in hun eindeloze goedheid voor ons meenamen. Bij de vleesafdeling liggen blote konijnen en andere enge dingen, maar gewoon blokjes varkensvlees (nasi-/bami-), pondjes gehakt, het al eerder genoemde reepjesvlees als shoarma of gyros, rookworst ... allemaal nergens te vinden.
Boerenkool, spinazie à la crème, gesneden kool, spitskool, kleine spruitjes, ook onbekend. Wel schattige pakjes met een minibloemkooltje en idem groen kooltje, heel aandoenlijk, maar peperduur. Lekkere basmatirijst, visolie, ketjap, allemaal uit Nederland meenemen. Maar er zijn wel zalige worstjes in allerlei soorten: vooral die met olijven van Géant zijn verrukkelijk. En nu we weer een redelijke vriezer tot onze beschikking hebben kunnen we weer zorgen dat we die achter de hand hebben. We komen wel een keer per week in Béziers om te bridgen en kunnen daarna nog naar een van de grote supermarkten die tot 7 uur of half 8 open zijn. In St Chinian zijn de supermarkten niet geweldig; die in Capestang, hier ong 13 km vandaan is goed (zalig bloedsinaasappel-ijs!! nergens anders gezien), maar als je denkt in termen van AH in de Winkelhof dan moet je naar de stad. 
Ik had al in mei op een stoffenmarkt stof voor gordijnen aangeschaft en die bij een van de scharen, de 'diamanten' geloof ik, hoek Papengracht/Breestraat, laten maken. Die moesten allemaal nog gezoomd worden, sommige waren te lang, andere bijna te kort, maar het is wel min of meer gelukt. Gek genoeg was er één in de lengte geknipt en alle andere in de breedte en natuurlijk zag ik dat pas bij het tweede zoomkarwei ... We hebben een deur dicht laten maken en dus een gordijn over. Die gordijnen zijn effen naturel en ik ga ze borduren. Mooi karweitje voor de lange winteravonden. Ik heb er twee gedaan en het resultaat is goed. Kringen en van allerlei afmetingen, van verschillende kleuren die passen bij tegels en al het blauw en uitgevoerd in verschillende steken. Dat had zuster Ida, die mijn handwerkvaardigheden in de vierde klas van de lagere school met teleurstelling bekeek, nooit kunnen verzinnen!  De poezen zijn niet superhappy. Het is niet egaal lekker warm, maar we hebben een schapenvachtje tegen een radiator gelegd en daar zijn ze redelijk gelukkig mee. Ik laat ze na een verhuizing na een dag al naar buiten, maar hier is buiten op het ogenblik ook tamelijk koud en bovendien zit er ook hier zo'n griezelige, zwartwitte terrorist, die al een paar keer tegen ze is uitgevallen. Tobben. En nu moeten de arme zielen binnenkort weer zo'n lange reis ondergaan! Van de zomer zal het heerlijk zijn en de zomer begint al in april.
april 2003. Eindelijk is de tuinman geweest. Met een soort minigraafmachine is het gedeelte achter het huis - waar wij tegen de tijd dat de zuidelijke zomer uitbreekt en het hier héét schijnt te wezen, vaak zullen bivakkeren omdat dat de schaduw- zijde is, onder het afdak wel te verstaan, ontdaan van de begroeiing en de toplaag onvruchtbare grond met duizenden stenen. 

Die begroeiing bestond uit: de vermaledijde kermès-eik, kleine, prikkende hulst blaadjes en talloze  uitlopers: agaves, die in Nederland nogal geliefd schijnt te wezen omdat hij er exotisch en fraai uitziet, maar aan het einde van elk blad een gemeen  scherpe stekel heeft en meterslange wortelstokken waaraan steeds weer kleine nieuwe agaves ontstaan; wilde asperges, die o zo lekker in een omeletje moeten zijn als je er tenminste voldoende kunt vinden, want als je er maar twaalf hebt op twee eitjes proef je niets! prikken doen ze natuurlijk wel ... en tenslotte natuurlijk helaas ook cistus en rozemarijn, die ik graag heb.  Nu het graafwerk gedaan is is een soort van ondiepe kuil ontstaan met rotsen erin en er zijn paadjes gemaakt waardoor je nu gewoon van a naar b kunt, hetgeen hiervoor niet mogelijk was. We kunnen nu om het huis lopen zonder hindernissen.
Maandag komt hij (tuinman) terug en dan gaan hij en zijn assistente muurtjes bouwen om het niveauverschil beplantbaar te maken. Dinsdag komt er goede aarde en als alles gaat zoals ik hoop dat het gaat kan ik woensdag eindelijk gaan planten. Het uiterst geringe aantal nog kleine planten zal in die grote kuil nauwelijks te zien zijn, maar misschien is er aan het eind van de zomer al een aanwijzing van hoe het ooit zou kunnen worden!!! 
Werk in uitvoering. We zijn begonnen aan het gastenhuisje. De natte groep van toilet & douche vordert goed. Betonnen vloer is gestort, plafond gemaakt, muur deels gestuukt, waterleiding gesoldeerd, afvoeren gemaakt. Als we deze week het tegelzetten (dagje werk?) klaar hebben, kan het sanitair geplaatst worden (inclusief de nodige broyeur/poepmolen voor de WC). Het enige wat dan nog gedaan moet worden is de warmwatervoorziening. We twijfelen tussen gas en elektrische boiler: het zal wel butagas worden. 

De eerste werkzaamheden aan het eigenlijke gastverblijf zijn nu ook gedaan. Het dak werd gedragen door een houten staander, die wat onpraktisch midden in het toekomstige woongedeelte stond. Die is weggehaald en vervangen door een horizontale stalen draagbalk. De volgende stap is het maken van een betonvloer. Lees hier de rest over de bouw
6 maart 2003.  Het lijkt wel of de lente is losgebarsten. Temperaturen van rond de 20 graden in de middag. De amandelbomen vinden dat ook heel lekker, en lopen dus helemaal uit. Een mooi gezicht vanuit de woonkamer

4 maart. Het weer is eindelijk opgeknapt. De eerste krokussen staan in bloei, ik heb een irisje, één bungelend sneeuwklokje (gekregen, tot mijn genoegen een Turks sneeuwklokje, breed, groen blad! Sneeuwklokjes zie je hier niet!) en om de amandelboom hangt een roze waasje. Tijd om eens lekker buiten te gaan werken. In de tuin is niet veel te doen: er is nog maar een paar meter tuin en elk onkruidje dat zich boven de grond waagt wordt met ferme hand verwijderd ...

Daarom heb ik me op de rand van het weggetje geworpen. Heel veel lang, dun gras verwijderd - dat komt uiteraard weer terug, want het is wortelstokkengras! -  kleefkruid en aanverwante zooi verwijderd, hier en daar wat gesnoeid en ook hier en daar wat leuks gevonden: een cistus met wollig, grijs blad, zaailingen van een alliumsoortje. Met een schepje en een bakje in de buurt rondgelopen en wat aantrekkelijk, bloeiend onkruid opgenomen en tussen de aanwezige beplanting gepoot. Er staan in de natuurlijke begroeiing van ons terrein erg weinig bloemen, i.e. weinig kleur. Al die grote stenen en rotsen zijn wel heel aantrekkelijk, maar er kan meer van gemaakt worden. Vooralsnog mik ik op a) een stukje echte tuin b) wildgroei, aangevuld met sterke tuinplanten die weinig verzorging nodig hebben c) wildgroei aangevuld met uit de omgeving gehaalde planten. Twaalf zakken van de gemeente vol tuinafval naar de stort gebracht. Je krijgt van de gemeente een aantal rollen hemelsblauwe vuilniszakken. (Beetje onbruikbaar, want ze zijn heel dun en te klein voor een behoorlijke vuilnisbak.) Die moet je op het gemeentehuis gaan halen in december of zo. Een buurvrouw kwam ze brengen, omdat wij natuurlijk niet wisten van deze aardige gewoonte. Ik blijf me maar verbazen over de enorme vriendelijkheid van de buren. Dat alleen al maakt ons verblijf hier heel aangenaam. 

13 februari 2003. Het blijft tamelijk koud, dus van in de zon zitten met dat beroemde bakje olijven (Ko) of lekker in de nauwelijks bestaande tuin werken (Erna) komt niet veel. Gelukkig is er in huis nog veel af te werken. Zo is de nis van de open haard inmiddels geschilderd in een perzikachtig tintje en gevuld met glazen plaatjes voor de collectie blauw glas en aardewerk potten. 

Geen plaats meer voor nieuwe aanschaf. Ik had toch al een tijdje de gewoonte om bij het vinden van een nieuw blauw prijsexemplaar een oud nonprijs- weg te doen. 

   

De nieuwe badkamer is af op de plint na. Ik ben niet kapot van het meubel dat wat log staat omdat de hele badkamer i.v.m. de helling waarop het huis is gebouwd via een trapje van drie treden in de slaapkamer bereikt wordt en je dus a.h.w. tegen dat meubel opkijkt: een groot beige vlak in een kleine ruimte, niet goed! Dus heb ik er 2 ludieke giraffen (stijl Afrika van slaapkamer) op getamponneerd, maar het blijft stom. Als we ooit weer geld hebben doen we er iets aan.

Nu wordt er ernstig gedacht over de aanpak van het gastenverblijf, dat van grote eenvoud gaat worden ...

Eigenlijk moet nu wel eens eindelijk het plafond van woonkamer (en keuken) geschilderd worden. De verf is al in huis, maar ik zie er erg tegenop. Verven boven je hoofd is stinkvervelend. Waarschijnlijk krijgt het ook een beetje kleur. Gek genoeg straalt een tegelvloer kou uit, in interieurtermen gedacht. 

 

In combinatie met witte muren en wederom koud blauw glas moet daar iets warms tegenover staan. Je kunt dat goed zien in die nis. Gelukkig is de kleurstof nog niet in huis, dus ik kan het nog een beetje voor me uit schuiven.

De tuin stelt nog niet veel voor. Ik had gedacht dat ik bij terugkomst uit Nederland, twee weken later dan voorzien, de iris "Cantab'' wel uitgebloeid zou zijn: mooi niet! We zijn alweer 3 weken hier en er zit zelfs nog geen kleur in ... Elke nacht vorst en tamelijk lage dagtemperaturen met een enkele ééndaagse uitschieter. Wel komt er een rose waasje over de amandelboom en staan overal mimosa's in bloei. Wie weet de truc om de bolletjes binnenshuis pluizig te houden?

24 januari 2003. Ziezo, we zijn weer 'thuis'... Woensdag is de nieuwe kleinzoon geboren, Louis Pieter, een flinke jongeman van ruim 8 pond. Mieke, Ko's dochter, was op weg naar de bevalling gaan stemmen!! Dat getuigt nog eens van ware burgerzin!! Alles is OK.

Dus donderdagmorgen vertrokken wij weer richting Frankrijk na nog eerst even wat onvolprezen grof volkoren met zonnenpitten te hebben ingeslagen. Kwart voor tien begonnen we aan de lange rit; Camilla had toen al een eerste reiniging ondergaan ...

In Rotterdam was een ongeluk gebeurd; tig km file en dus waren we pas tegen twaalven bij de Belgische grens of wat daar nog van over is. Ook laat in Parijs met nog wat file. We kozen dit keer voor een andere route t.w. via Clermont Ferrand, het zou iets korter, iets goedkoper en veel rustiger zijn had men ons gezegd. En bovendien erg mooi! Het was zeker rustiger en op het eerste stuk, dat we trouwens kenden, ook wel mooi, maar al gauw was het donker. Na Cl.F. gingen wij de hoogte in en zagen we de temperatuur - er zit een buitentemperatuurmeter in de auto - zakken. Het was al wat gaan regenen en dat werd dus sneeuw. Links en rechts zagen we vagelijk formidabele rotspartijen. Het was een beetje 'unheimisch', eenzaam, woest en sneeuw. We gaan nog een keer langs deze route, maar dan richting Nederland en in de zomer! 

Om 12 uur 's nachts waren we thuis, waar het dankzij de goede zorgen van buurvrouw Myriam heerlijk warm was. De meeste troep is inmiddels opgeruimd, flesjes visolie, ketjap e.d. in de kast, nachtkastjes in elkaar gezet en geplaatst (passen perfect bij ons fraaie kringloopbed, leve Leen Bakker!), van dattum. De poezen waren direct weer gewend, ze hebben zich trouwens perfect gedragen tijdens de reis, misschien went het nog wel eens. 

Het is hier goed koud geweest, na de bizarre sneeuw van 5 januari heeft het een paar dagen flink gevroren. Dat valt een beetje tegen, ik dacht (vroeger) dat het nooit vroor in Zuid Frankrijk. Moet ik tóch planten gaan beschermen. Vandaag is het zonnig, maar de wind is koud en vannacht is er ook wat vorst geweest.

We zitten met een groot raadsel: ons zwembad is afgedekt in november, maar toen Ko vandaag op inspectie ging zag hij een grote steen op de bodem liggen. Rara ..

Adres:  
Rue du Chateau d'Eau 1
34360 Pierrerue
 
 tel  +33 4 67 38 00 63
 
Hoewel de de post aan onze Nederlandse adressen hier ook aankomt, is het gebruik van de Franse adressen voor ons makkelijker ivm de beantwoording

 

top van pagina