2026  
Naar de onderkant van de pagina volledig scherm
22 augustus. Er staat nog van alles te bloeien, gewoon hier in de  bakken op het balkon.  natuurlijk de onvermoeibare Erigeron karvinskii,, hier links; en dan nog Acis het herfstbloeiend sneeuwklokje, Tinantia die de hele zomer doorgaat, een geluksklaver waarvan ik de naam niet weet - gezocht: Oxalis deppei 'Iron Cross'- en een cyclaampje.

21 augustus. De lange tafel in de woonkamer wordt vnl gebruikt om bij verjaardagen de maaltijd uit te stallen: Chinees en/of Indiaas en zelfbediening!

Nu Ko er een lamp boven gemaakt heeft is het er ook prettig puzzelen. Vandaag ligt er een 'van Haasteren'. Van iemand gekregen, maar helaas een fout exemplaar: geen inktvis!!! 
Ik maak nooit de rand, dat doet Ko altijd. Ik begin ergens middenin (net als kleinzoon Jacob trouwens, grappig genoeg) en bij een van Haasteren gaat mijn voorkeur uit naar de inktvis. Ik moet iets anders verzinnen!

Hoewel Ko vandaag jarig is ligt er toch een puzzel, want we gaan het deze keer elders vieren. Toen hij 80 werd was het corona-tijd en konden we niks bijzonders doen, dus dan, bij de 85! Hij zit nu aan de telefoon en de randstukjes zitten nog in het zakje ...

19 augustus. Heel gek om bij een TVreclame ineens in een heel bekende omgeving terecht te komen: reclame van de staatsloterij, opgenomen op het Gerecht in Leiden, pal tegenover het huis waar ik mijn jonge jaren gewoond heb! Links: daar woonden de dames Wagemans, waar wij kinderen regelmatig een snoepje van kregen. Rechts het Gravensteen: bij de laatste boog op de foto rechts konden we nét tussen de spijlen door. Het kuiltje waarin je je voet moest zetten om op het richeltje te komen zit er nog altijd. 
De 'Julianaboom', een lindeboom die sinds er 1948 staat, ongeveer waar de kar op de linkerkant te zien is, is weggewerkt, maar als je goed kijkt is ie op de rechterfoto nog een beetje te zien!
15 augustus. Terug uit Garderen waar het REGENDE!!! Gisteren was het in huis zelfs 28°, maar vanmorgen hadden we alweer een vest aan, want het was nog maar 23... Muts kwam voor het eerst op schoot zitten in de auto en langs de A12 en de N11 zagen we op de hoge lantarenpalen wel een stuk of 60 ooievaars. 

Adri, van Vogeldagboeken, bevestigde dat ze zich al aan het verzamelen zijn voor de trek!

 

Op het balkon bloeit Acis autumnalis. Ze doen het behoorlijk goed, maar de bolletjes moeten wel een beetje bedekt worden door andere planten. Muurleeuwenbek of zo. In een kaal stukje willen ze ze niet met deze hitte. De linaria is heel klein gebleven dit jaar, maar is er wel in zowel blauw als roze. 
13 augustus. Waarom zou jam toch altijd in potten zitten die je niet goed kunt leegmaken? Behalve dan de jam van Bonne Maman? 
13 augustus. Een interessant biedverloop gisteren: Ko: 1Sa, ik: 2Sa, Ko: 3Sa, ik: 4Sa, Ko 5 Kl, ik: 6Sa en veel was niet wat het leek! Mijn 2Sa belooft een onbekende 6kaart. Ko's 3Sa betekent: geen lek - dat lek is op zijn hoogst Bx. 4Sa = azen vragen, 5 Kl = 3 of 0. En gezien hij geen 1Sa qua puntenaantal kan openen met 0 azen (kan ik zien aan mijn hand) heeft hij er 3 en hoort 6 tot de waarschijnlijkheden en dat maakte hij ook! Ik had Kl AHVxxx, Ru x, Ha xx, Sch AHxx.
12 augustus. Zoals altijd werd ik wakker met iets van muziek in mijn hoofd. Vandaag was dat 'Malbrough s'en va -t-en guerre'. Mijn vader zong dat vroeger tijdens de afwas; Kees en ik moesten afdrogen (en onze mond houden). 
Ik ben eens gaan zoeken over dat liedje. Het is - bron: Nederlandse liederenbank - een spotliedje en gaat over de hertog van Malborough, die zogenaamd gedood was in een oorlog, maar pas vele jaren later echt dood ging, want hij is 72 geworden en dat was indertijd heel oud: 1650 - 1722. Hij was trouwens een Engelsman, maar dat zul je wel begrepen hebben. 
Slag bij Malplaquet, 11/9/1709, hieronder.

Het liedje bestond uit vele coupletten met maar één lange regel tekst, op de melodie van 'He is a jolly good fellow'. Malbrough, zoals ie in de Franse tekst heet, gaat dus op oorlogspad. Die t in va-t-en is erbij verzonnen, omdat je het anders niet goed kunt uitspreken. 
1) Malbrough s'en va-t-en guerre (mirlitons, mirlitons, mirlitaines) Malbrough s'en va-t-en guerre; qui sait quand reviendra. 
2) Il reviendra a Paques ... ou à la Trinité... en dan volgen er nog een heel stel strofen. Maar als mijn vader het zong hield het op, kort na de strofe 'Monsieur Malbrough est mort, est mort et enterré'. Dood en begraven dus, maar nog twee laatste strofen: 'Á l'entours de sa tombe romarin on planta' + 'Sur les plus hautes branches le rossignol chanta'. Dat heeft hij vast niet uit zijn duim gezogen; er bestaan meerdere versies van het liedje. Op de website gaat het nog over hoe hij ter plaatse begraven is en wat er met zijn kuras en wapen gebeurt en dat mevrouw Malborough nu zwarte kleren aan moet. En waar mijn vader zong over rozemarijn gaat het op de officiële versie een keer over laurier! Rara!

Aardig was wel weer, dat ik bij het zoeken een stukje tekst in de fonetische - zie half juli - tekens tegenkwam en en geleerd heb dat een omgekeerde hoofdletter R = een soort brouwende r weergeeft en sã  = s'en, waarbij de ~ aangeeft dat de klinker genasaliseerd wordt. Ook leuk! En Ko weet dat dat een ~ 'tilde' heet. 
9 augustus. We waren weer eens naar Garderen. Vrijdag was het tamelijk koud en de hele dag bewolkt. In huis zat minstens één muis en stuk of 25 badkamervliegjes. 
Een muizenkeutel en een badkamervliegje zijn ongeveer even groot, allebei zwart en ongewenst! 
Muts heeft nooit een vogeltje, maar wel 2x een muis gepakt; ze had geen belangstelling. Muts wordt oud! We zagen die muis NB door de kamer lopen en hoopten dat ie door de open deur was verdwenen, maar de volgende dag waren de (slechte) wilde perziken in de fruitschaal aangevreten, terwijl Muts sliep. Muizen kunnen overal bij en je begrijpt ook niet hoe ze in huis komen.
Vrijdag was een saaie dag: tamelijk koud en bewolkt. Naar Putten voor boodschappen, verder legpuzzel afmaken, lezen en wat TV kijken.
Gisteren, zaterdag dus, was het mooi weer en bood Ko aan om naar Rheden te rijden, waar - volgens Roots - op het kerkhof Heiderust wel eens een keizersmantel (vlinder) was waar genomen. Nu zijn we 2x naar Kootwijk gegaan in februari om daar het aangekondigde mos met de rode kapsels te gaan zien; beide keren tevergeefs. Ik stelde me dus maar niks voor van dat kerkhof. De rit erheen gaat vnl door de Veluwe en is mooi, dat moest dan maar genoeg zijn.  Het kerkhof bleek er eentje met veel hoge bomen en weinig bloemen ... Er waren graven die al meer dan 100 jaar oud waren.
Een eindje lopen kan echter geen kwaad en we kwamen daarbij langs een flinke bos Solidago, een plant die je niet in je tuin wilt, want hij woekert en valt moeilijk te combineren. Maar de plant zat vol insecten, lastig fotograferen: bijen!, zweefvliegen en onbekende soorten, zoals een wesp met zo'n dun middenstuk, wellicht een rupsendoder; een pikzwarte hommel, maar via zoeken eerder een soort vlieg; een vlieg met een grijs gestreept achterlijf: een soort bloemvlieg (foto van internet); een piepklein, 3/4 cm, wespje? met een met een naar binnen gekromd, rood achterlijf: allemaal interessant. (Gezocht in mijn boekje 'Insecten en spinnen' en op internet, maar niet alles kunnen vinden)
En, wow!, een goudwesp!! In het echt maar 1 cm groot. Mooi hè?

Ik kom hier in Leiderdorp ernstig tekort aan natuurbeleving: er valt gewoon niet veel te beleven, dus ik wilde wel even naar al dat gezoem op de solidago blijven kijken, maar Ko ging terug naar de auto.
Toen geschiedde het wonder: er kwam een keizersmantel aanfladderen. Ik had mijn camera niet paraat en het was een onrustig typje. Ook al tamelijk oud, denk ik, want niet meer zo heel mooi oranje. Maar toch!!
Ik denk trouwens dat ik hem één keer eerder heb gezien, maar ik was er indertijd niet zeker van.

Foto van internet.

 5 augustus. Vandaag heb ik de vakantie per camper in Amerika weer eens doorgelezen. Altijd weer fouten natuurlijk ...
 Ik was wel vergeten dat we het 's nachts zo enorm koud hadden gehad. Het door het campingbedrijf geleverde linnenpakket was volslagen ontoereikend, maar de afstanden zijn zo enorm, dat het lastig was om te proberen ergens een beter pakket te krijgen. Dus stonden we op sommige plekken heel vroeg op, mochten dan om 6 uur weg van de camping en konden op een parkeerplaats de generator aanzetten, douchen e.d. Het verschil in temperatuur nacht/dag was soms meer dan 20°. Maar heel leuke reis met veel onverwachte ontmoetingen.

Woensdagmiddag is natuurlijk bridgen en daar een uitzonderlijk spel: de tegenpartij opent 1 schoppen en na 2x pas zeg ik 5 ruiten, met een mooie 8-kaart, 2 kleine schoppen en een renonce klaveren, niet kwetsbaar tegen wél. Het bieden gaat door met schoppen bij de tegenpartij, Ko 5 ruiten, zij 6 schoppen en ik 7 ruiten!! Dat wordt merkwaardig genoeg niet gedoubleerd; ik ga 4 down, -200, maar het leverde wel 60% op. Uitnemen met 7 gebeurt eigenlijk nooit. Het moet 5 down gedoubleerd en dat zou een héél slechte score opgeleverd hebben : -1100.

4 augustus. De mafkees die me jaren geleden lastig viel m.b.t. de (balpen)moord op Mary is weer begonnen met zijn onzin. Er stond weer allerlei flauwekul in ons gastenboek, dat ik trouwens nooit lees. Nou ja, hij kan het niet helpen dat ie gestoord is; m.i. wel slim genoeg om te weten dat hij niet weer moet beginnen met stalken.
Marleen heeft nog échte rozen in haar tuin, rozen die geuren! En ook nog eens af en toe onbeschrijfelijk mooi zijn, zoals deze: 'Sweet pretty'. 

Deze heeft alles wat ik in bloemen mooi vind: mooie meeldraden, donkere stelen, enkel.                     
3 augustus.  Ik ga proberen een link die Cor ons stuurde hier over te nemen, maar ik ben tamelijk onhandig in dat soort dingen, dus misschien lukt het niet. Een oropendola is een soort wielewaal en komt voor in zuid Amerika. We hebben er ooit alleen maar nesten van gezien in Brazilië, veel nesten in één boom, maar geen vogels in de buurt en geen foto gemaakt ... 

Later zagen we de vogels in Costa Rica en in ons verhaal over die reis kun je een filmpje van ze zien, 6 februari '17.  Want afgezien van de fantastische nesten hebben ze ook een heel eigenaardige manier om zich te laten horen. 
Ook een boom met nesten, helemaal aan het eind van het CR-verhaal, 2017. Dat heb ik vandaag weer eens gelezen en ben weer 3 fouten tegengekomen: die ga ik nú verbeteren!
En dat is gebeurd, maar in mijn achterhoofd zit nog iets van antimug ... o nee, ging de over vochtige lucht op die boerderij!
TIPS: Niet altijd, maar vaak: je kunt muggen van je afhouden met 'Skin so soft' van AVON, te bestellen via internet; word je gestoken door een wesp of bij?: natgemaakte paracetamol erop tot de pijn is weggetrokken en je hebt nergens meer last van; heb je toevallig slokdarm-kramp?: kleine slokjes ijskoud water helpen direct.
2 augustus. We hebben de bagage uit Spanje terug. De meeste kleren zijn gewassen en het enige dat niet bij de spullen zat was de muggenolie ... Snel besteld!  
1 augustus.  Gisteren waren we bij het afscheid van Piet v. L., die we al zo'n jaar of 40 kennen via het bridgen. Het was heel vol in de kerk, want hij was een bekende en geziene figuur in Leiderdorp. Helaas konden we nauwelijks iets verstaan van de sprekers. 
 We vinden het allebei vervelend om op een kerkhof te staan en we zijn thuis gaan theedrinken, met medebridger Herman - die van de muziek - en zijn daarná naar hier de brasserie gegaan. Daar ontmoette ik een vrolijke jongeman, kleinzoon van Piet en winnaar van maar liefst 3 gouden medailles op de paralympics van februari: Jeroen Kampschreur. Dat is nou echt een bijzondere ontmoeting, toch? Krijgt zo'n afscheid een gouden randje.
31 juli. Het is hierboven ongelofelijk warm. Zelfs wij warmteliefhebbers vinden het soms te erg! Dus hadden we gisteren het raam open in de TV ruimte. Met alle gevolgen van dien: een mug in de slaapkamer; Ko heeft haar gehoord en Erna was de klos! 
Nu moet je een mug toch bewonderen: zij ruikt je  - je huid, het bloed zit in een gesloten circuit - van grote afstand: de 3e woonlaag van een torenflat. Dan moet zij in huis nog een flink eind vliegen om je slaapkamer te bereiken. Vervolgens moet ze zich zodanig schuilhouden dat ze de volgende morgen niet doodgeslagen wordt, want dat raam is inmiddels dicht. Knap maar hinderlijk!
Tot nu toe heb ik alleen maar stellen (aan wie ik het gevraagd heb) gevonden waarvan de een gestoken wordt, de ander niet! 
28 juli. Soms gebeuren er rare dingen. Zojuist werd ik gebeld door het Kankerfonds of hoe het ook mag heten, omdat ik een brief had teruggestuurd met er buitenop de mededeling waarom. Het kankerfonds heeft 1x per jaar een actie: 
4 februari is 'kankerdag' of zo - al mag je het w.s. niet zo noemen - en er is een verzoek om op die dag een paars lintje te dragen. Dat wilde ik wel, 4 februari was Tinka's verjaardag.
 Maar dat fonds is niet in staat het (al betaalde) lintje op tijd te sturen, vorig jaar niet en dit jaar weer niet: einde van mijn belangstelling.

Even later vond ik een e-mail van Amazon, dat ze me 18,50 gingen betalen wegens het terugsturen van de goudkleurige ballerina's ...  Die heb ik gekocht na ons overhaast vertrek uit Spanje, geen beeldschone schoenen, maar wel een handig kleurtje dat je overal bij kunt dragen. Ze bevallen me prima en ik heb ze dus NIET teruggestuurd. 
Ik houd niet van oneerlijk, dus heb ik contact gezocht met Amazon. Ik mag van hen de ballerina's als een cadeautje beschouwen. Trouwens: de tweede keer dat me zoiets bij Amazon overkomt. De eerste keer was het een boek waarvan ik verwacht had dat het plaatjes zou bevatten van een fotograaf en dat was niet zo, dus wilde ik het terugsturen. Mocht ik houden en ik kreeg mijn geld terug. 
Het ging om een boek over het werk van Andy Goldsworthy, 'Snow and Ice', met foto's van sculpturen uit sneeuw en ijs. Ik had het uitgeleend. Degene aan wie ik het geleend had ging dood en het boek bleek daarná spoorloos verdwenen. Ook niet meer te vinden, tenzij antiquarisch en verschrikkelijk duur. Nee, zelfs dat niet meer! 
Gelukkig heb ik later een ander boek over Goldsworthy gevonden en daarin staan een paar van die ijzige foto's!

'n  Foto van de kaft om je een indruk te geven.

26 juli. Naar huis en gelukkig wat regen.
25 juli.  Naar Keulen, lang onderweg, was gezellig om Cor en Werner weer eens te zien. Heerlijk gegeten! Werner heeft me foto's van zijn koikarpers beloofd. Hier zijn ze: een foto met oranje, geel en blauw, als een modern schilderij, waarin je nauwelijks kon zien dat het om karpers ging, heel spannend. Die open bekjes vind ik schattig.

Op de terugweg - 2u15min, heen 3 u! - een hele troep ooievaars vóór Arnhem.
's Middags van gisteren: naar Garderen. Daar was het droog, wel een beetje water gegeven. Weinig 'wildlife': 1 teek, 2 oorwurmen, 1 hommel, 1 merel en 1 houtduif!
24 juli.  Winkelen heb ik al jaren niet meer leuk gevonden. Vaak vervelende muziek in winkels was het begin van de afkeer, maar niet goed en lang meer kunnen lopen betekent uiteindelijk toch: stoppen met winkelen, de noodzakelijke boodschappen daargelaten. 
Maar ik ben toevallig wel dol op kleren, m.n. zomerspullen. Het vervelende is dus dat ik al niet van winkelen hou, maar ook in de buurt zelden iets begeerlijk vind. Daarom kan ik werkelijk urenlang bij TEMU zoeken. Daar is het gebodene altijd goedkoop en heel vaak erg leuk, maar je moet goed uitkijken. Een t-shirt b.v. is vaak van kunststof en zweet je eruit als het warm is. Maar ze zijn er ook van katoen en dat wordt wel degelijk vermeld. Kijk uit met de maat! 
Dan heb je bij TEMU een geweldig T-shirt, dat past bij de broek die je al had, nog een kettinkje erbij - van echte turkooizen kraaltjes - en je bent nog geen tientje kwijt! Af en toe een flinke misser, zoals schoenen - ook vaak heel leuk - die te groot of te klein zijn, is ook niet heel erg.

Je hoort vaak: daar moet je er niet kopen want het personeel wordt onderbetaald. Maar wat als het personeel werkeloos raakt, omdat er niks verkocht wordt?

23 juli. Vanmorgen was ik weer even bezig met Swahili. Wat een leuke taal is het toch! 
Ik heb het 'talige' w.s. van mijn vader geërfd en heb er in de loop van mijn al tamelijk lange bestaan een stuk of 10 bijgeleerd, waarvan 3 totaal vergeten. Latijn, Grieks, Frans, Duits, Engels op school, Gotisch bij mijn studie, en daarná nog e.e.a. voor de lol. Grieks, Gotisch en Zweeds zijn geheel uit mijn hoofd verdwenen, al hoor ik een enkele keer iets bekends bij Zweeds: tilbakka o.i.d. = terug en fan! = verdomme! en nog zo wat. 
Bij Engels hoef ik niet na te denken. Ko trouwens ook niet. Frans: lezen, spreken, telefoneren, maar geen brief schrijven zonder hulp van een woordenboek. Duits: lezen, als het moet een gesprek voeren, maar telefoneren denk ik niet. Italiaans, Spaans & Swahili: behelpen = lezen + eerst flink nadenken voor je iets zegt.  Papiamentu: redelijk goed lezen en o ja, Catalaans idem. Veel Catalaans is redelijk makkelijk te herleiden naar Spaans of Latijn - dat is blijven hangen door het gebruik van Latijn in de kerk - maar er zitten ook onbegrijpelijk van herkomst woorden in zoals 'amb' dat 'met' betekent. 'Láspecte de la façana de la Passió contrasta dramàticament amb l'amabilitat de la del Naixement' staat er ergens in mijn boekje, in het Catalaans, over de Sagrada Familia. Het enige rare woord is 'amb', toch? Bij Tonkie in de buurt vind je in winkels en zo alleen nog Catalaans, geen Spaans meer!
Er waren trouwens ook nog heel vroege kinderjaren met Maleis (baboes), met nuttige woorden als 'kipas'= waaier, en later bezoeken aan de familie in Polen. Met Pools kan ik niet uit de voeten. Standaardzinnetjes van dank-je-wel en goedemorgen en veel verder komt het niet. Ik weet wat 'ik ben dik, knap of lerares' is in het Pools en 'dat vind ik niet lekker' en 'waar ga je heen?' en nog een paar onbenulligheden. Pools heeft tig naamvallen en 3 geslachten en zelfs eigennamen worden verbogen. Om maar niet te spreken van al die accenten of verschillende sis-klanken. Gruwelijk moeilijk!

Mijn vader beheerste zijn Grieks nog toen ik op de middelbare school zat en hij zelf middelbaar was, want wat er in zijn hoofd zat, wat talen betreft, bleef er zitten!

22 juli. Muts' medicijn - een pijnstiller - was op en dus vroegen we om nieuwe. Daar betaal je bij de dierenarts 2x zo veel voor als elders ... (op internet 11,95, alleen op recept, bij dierenarts 24€). Muts maakt het niet heel goed en dat is niet zo gek, want ze is bijna 17. Van al onze katten is alleen Kleine Poes 18 geworden. 
'The world is six handshakes apart' heb ik wel eens horen zeggen. Ik kreeg antwoord over de paddo's van hieronder van Paul B. van Roots. Die had mijn vraag voorgelegd aan Hans A. die alles van paddenstoelen weet. Hans is de broer van Arno, een ex-collega van Ko en hij is de man van Mieke en zij is weer een ex-collega van Rinske B., de vrouw van mijn achterneef Koos en ik op mijn beurt weet wie Paul B. is, heb tamelijk vaak contact met hem gehad, maar nooit in den lijve ontmoet.

21 juli. Onze nieuwe benedenburen - sterk in het veroorzaken van herrie in de vroege ochtend door talloze verbouwingsbezigheden - krijgen vandaag een nieuwe schuifpui. 

Ik krijg de associatie van hoe het zou zijn als er ineens een brontosauris bij je naar binnen keek. Ooit, toen we in een bungalow met plat dak woonden, had ik het idee om een enorme brontosauris te laten maken; die achter in de tuin en dan over ons huis naar buiten te laten kijken. 

Zou je een vergunning nodig hebben om een polyester sauriër in je achtertuin te zetten?

 

18 juli. 
De tuin in Garderen is groen, met een met mos bedekt terras, veel heggen eromheen en allerlei verschillende varens en kleinbladige, rijkgevarieerde klimopsoortjes - prima bodembedekkers! - en dgl erin.
Soms verschijnt er iets dat je helemaal niet thuis kan brengen, zoals deze w.s. zwammen. Ik weet dat hier over een maand of wat 'aardsterren' zullen staan. Kijken of ik via Roots kan uitvinden wat het zijn. Kleine aardappelbovisten is het antwoord. Met dank aan Paul Bohre van Roots. 

Verder waren er maar weinig vogels; ik kan ze ook bijna niet meer zien zonder kijker en weet ik vaak alleen maar door de manier van bewegen of ik met een roodborst, vink of heggenmus te maken heb. Maar de gaai gaf geen herkenningsproblemen ...
In Garderen is het onbegroeide gedeelte van het tuintje niet écht onbegroeid, maar bedekt met een mostapijt. Ik heb nog nooit gemerkt, dat het gevaarlijk glad zou wezen en vind het mooier dan bakstenen. 

Een slak had er een fraai, zilveren spoor op achtergelaten. 
Het was aardig koel geworden en er waren nauwelijks bloemen meer, maar een groene tuin met veel verschillende bladvormen heeft echt wel wat.
16 juli. Als je talen niet leuk vindt kun je nu een heleboel overslaan!
Nog even over de talen-zonder-aanknopingspunten: Ko zegt dat Bretons ook erbij hoort! Laten we eens kijken of Co Pilot het Onze Vader ook in het Bretons kent. En dat doet-ie, zie verderop.
Aan het woordbeeld is duidelijk te zien, dat Welsh en Bretons aan elkaar verwant zijn en de andere twee ook. Opgezocht: het zijn allemaal Keltische talen die al ong. 2300 jaar geleden van elkaar verwijderd raakten. Het wonderlijke is dat Schotse Gaelic min of meer ten NO van Wales wordt gesproken en Iers idem ten ZW. Hoe is dat Welsh daar dan terecht gekomen (vanuit Bretagne)? 
Nee, zegt vriend Co Pilot, Bretons is vanuit Wales naar Frankrijk geëxporteerd via migratie. In de 12e eeuw, schijnt het, konden mensen uit die gebieden elkaar nog verstaan. 

Ko heeft 2 versies van het Onze Vader ingevoerd via MP3 bestanden, klik op de blauwe pijltjes als het wilt horen. In wat je hoort is de regel 'Want van u is het koninkrijk' etc, die pas een aantal jaren aan het katholieke Onze Vader is toegevoegd, te horen.

Bretons Hon Tad, a zo en neñvoù, Ra ve santelaet da anv. Ra zeuio da rouantelezh. Ra vo graet da volontez war an douar evel en neñvoù. Roit deomp hiziv hor bara pemdez. Skañvait deomp hon dleoù, Evel ma skañvomp d’ar re o deus dleet deomp. Na lezit ket ac’hanomp da gouezhañ en temptadur, Met hon dieubit eus an droug. Amen.
Welsh Ein Tad, yr hwn wyt yn y nefoedd, Sancteiddier dy Enw. Deled dy deyrnas. Gwneler dy ewyllys, megis yn y nef, felly ar y ddaear hefyd. Dyro i ni heddiw ein bara beunyddiol. A maddau i ni ein dyledion, Megis yr ydym ni yn maddau ein dyledwyr. Ac nac arwain ni i brofedigaeth, Eithr gwared ni rhag drwg. Amen. HT
14 juli. Mijn vader vertelde me ooit, dat als je een taal wilde leren, het bestuderen van de bijbel in die taal nuttig is ... Ik vind het een vreemd idee, dat er niet al te ver van ons vandaan 3 verschillende talen worden gesproken waar je niks in herkent. Frans, Duits, Italiaans, Spaans, Zweeds: ze hebben allemaal wel iets bekends, toch? Hongarije - ook met zo'n aanknooppuntloze taal - ligt in mijn idee verder weg dan Ierland of Schotland. Schotland, Wales en Ierland liggen onderling ook niet al te ver uit elkaar.

De uitspraak is een ander probleem. Ik kan fonetisch schrift voor Engels en van 50 jaar geleden, toen ik het voor mijn studie moest beheersen, nog altijd probleemloos lezen en gebruiken, maar daar is veel aan veranderd of liever toegevoegd. Er is nu een soort internationaal fonetisch schrift (als ik het goed begrepen heb) en dat heet IPA. Ik kan er hier helaas niet mee uit de voeten. Maar wellicht kan ik ergens iets vinden over hoe ik het kan leren, want fonetiek heb ik altijd leuk gevonden!
Een beetje zoeken: Bij www.ipachart.com  kan ik alle fonetische tekens zowel bekijken als beluisteren!!

Co Pilot heeft mij 3 teksten gestuurd van het 'Onze vader', met een soort 'fonetische' begeleiding, met Nederlands als uitgangspunt, maar dat klopt niet zo. 
Gaelic en Iers eindigen hetzelfde: Ach saor sinn o olc. Dat 'olc' = (het) kwade. 


Gaelic  Athair againne a tha anns na nèamhan, Gu naomhaichear d’ainm. Thigeadh do rìoghachd. Dèanar do thoil air an talamh mar anns na nèamhan. Thoir dhuinn an-diugh ar n-aran làitheil. Agus maith dhuinn ar n-aingidheachd, Mar a mhaitheas sinne dhaibhsan a tha ciontach rinn. Agus na leig ann an cùlsuidhe sinn, Ach saor sinn o olc.
Iers  Athair ár, atá ar neamh, Go naofar d’ainm. Go dtaga do ríocht. Go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Ár n-arán laethúil tabhair dúinn inniu. Agus maith dúinn ár bhfiacha, Mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin. Agus ná lig sinn i gcathú, Ach saor sinn ó olc. Amen. HT

Inmiddels ken ik 3 woorden in het Iers: Le do thoil, dat betekent 'alsjeblieft' (tegen één persoon) en je spreekt het uit als 'lè do hol': lè als in hè?, do met de o van bok en hol met een ch achter in je keel, alsof je een blazende kat nadoet. En dat laatste woord betekent 'wil' zelfst. nw en staat in het Onze vader. Toch een aanknopingspunt? Do zal dan wel uw betekenen.


'Áthair' het eerste woord in Iers en Gaelic - die lijken wel een beetje op elkaar -  betekent, zoals te verwachten: 'vader' en wordt ongeveer uitgesproken als [ahe], met een korte a, en een stomme e of schwa. Dat maak ik er tenminste van als ik via die fonetische tekens werk. Maar als ik luister via de computer dan klinkt het meer als 'hev'.
13 juli. Het is alweer een tijdje geleden, dat ik voor de laatste keer naar de tekst van Agorawd gezocht heb. Uit 'In these stones horizons sing' van Karl Jenkins. Ik vind het bizar dat er Welsh gesproken wordt in Wales en dat je daar helemaal niks in herkent. 
Nu maar eens vragen aan Co Pilot!! Die vertelt me dat die tekst onder auteursrecht valt en dat ik die niet van hem/haar? kan krijgen. Maar ik ken de eerste 3 woorden: 'Can yr alltud' en heb een Engelse vertaling van het geheel. En daarvan maakt Co Pilot iets moois, zie muziek pagina 2. Een klein stemmetje in mijn achterhoofd vertelt me dat je wellicht Welsh kan studeren bij Duo Lingo ...  Later: ik heb naar Iers gekeken, maar dat werd meteen al zó snel uitgesproken, dat ik er niks mee kan!
Mooi lied hoor, Agorawd. Het gaat over heimwee en het wordt prachtig vertolkt door Bryn Terfel en dat kun je weer vinden op YT. Of op de 2e pagina van mijn afdeling muziek, beetje onderaan.
12 juli.  Er schoot me onlangs te binnen, dat ik iets met nachtkleding heb. Ik weet b.v. nog hoe mijn pyjama er uitzag toen ik - ik was een jaar of 15 - door een oom, die bij ons logeerde, werd lastiggevallen. Hij wilde mijn nog amper aanwezige boezem zien, maar kreeg zijn zin niet. Niks ernstigs dus, maar iets dat je niet snel vergeet. 

Kort voordat ik in '64 trouwde nam mijn a.s. schoonmoeder me mee naar de 'Bonneterie', een sjieke winkel in den Haag. Ik kreeg van haar een crème, mousselinen nachtjapon met zo'n blauw-wit broderie kantje, beeldschoon. Niemand weet meer wat mousseline is of wat dat voor kantje was! En ook een setje, bestaand uit een 'babydoll' met bijpassende peignoir, lichtblauw met wat bloemetjes in roze en wit, smockwerk en Valencienne kant, ook al zoiets. Ze ging wel mee het pashokje in, die schoonmoeder, want ze wilde wel weten wat voor vrouw haar dierbare zoon zou krijgen, haha! 

Binnen een paar jaar waren Guus en ik al onze bezittingen kwijt na de Biafra-oorlog, maar de top van de babydoll heb ik nog altijd. Meer dan 60 jaar oud en zeer dierbaar, want ik had hem aan tijdens de geboorte van onze 3 dochters.

In 2024 liet ik per ongeluk mijn nachtpon achter in een van onze verblijven tijdens de reis in Tanzania. Ik had er maar 2, een blauw/een roze, de blauwe bleef achter. Had ik nog maar één pon en die ging mee naar het ziekenhuis in april. Daar had een van de twee andere dames met operaties een ongeluk met haar nachtgoed en gaf ik haar ruimhartig mijn roze met stipjes exemplaar. Ik had w.s. ook een pyjama bij me, voor als het niet heel warm was in het ziekenhuis? Weet ik nou al niet meer!
Ik bestelde 2 leuke nieuwe, lichtbruin met koffiekopjes erop, bij een postorder bedrijf, kreeg na een paar weken te horen dat die niet leverbaar waren en kocht daarom uit arren moede 2 weggooigevallen bij Zeeman, want de zomer stond voor de deur. Ja, en daarvan ligt er nu eentje in noord Spanje. Gelukkig kan nachtkleding me niet veel schelen, hoewel ik best dol op kleren ben. 

We kijken nu naar de finale heren/enkel van Wimbledon. Gaat wel even duren, want Zverev en Sinner zijn aan elkaar gewaagd. Ko en ik zijn  voor Zverev. Sinner is van de hele tijd zo'n vuistje, getver! Het is niet zo gezellig als Nadal tegen Federer. Ik kan helaas de scores niet meer lezen op de TV, maar nog nét wel de bal zien ...

9 juli. We hebben net gehoord dat de paarden van Tonkie weer 'thuis' zijn en Robert laat weten dat ze een giga-aggregaat van de overheid krijgen om elektriciteit, en dus ook water, te hebben.  

8 juli. Muts had het bij Jaap echt wel naar haar zin!! 

Het Spanje-verhaal is klaar. Tonkie en Robert kunnen vrijdag weer naar de molen, maar zoals verwacht : er is geen elektriciteit, het aggregaat waarover ze beschikken is onvoldoende en daardoor hebben ze er geen water - dat moet uit een diepe put komen - en zonder water kun je niks natuurlijk. Die paarden alleen al drinken 500 liter water per dag!

Het zou ook fijn zijn als er iemand dolgraag 6 ezels wil hebben.

 
6 juli. Vandaag werden we opnieuw geëvacueerd: ditmaal van de bridgeclub, want daar was ineens geen water!!! Kan niemand naar de W. Na 4 rondes werd zomerdrive van vandaag gestaakt. 
5 juli.  Terug uit Spanje wegens drama. Verhaal volgt! (Zie RTL nieuws van 4 juli 19:30) 
29 juni. Van dit bolgewasje heb ik ooit zaad gekregen, echt een hele tijd geleden, minstens 4 jaar, want zó lang wonen we hier al. In ieder geval zo lang geleden dat ik me de naam niet herinner. Ik weet alleen dat ik het vele jaren in de meer gewone rode uitvoering had op nr 29, onder het raam aan de voorkant.

'Rhodohypoxis' zegt mijn geheugen en meteen erbij 'maar dat is het niet!' Het lijkt er wél op, het bloemetje, maar niet de naam. Straks weet ik het. Maar blijft de verrassing dat het bloeit; ik had wel de sprietjes met regelmaat zien opkomen, maar heb de knop gemist ...

Ik heb héél lang moeten zoeken - de registers van alle bollenboeken doorgelezen -  en vond hem uiteindelijk op de site van de opvolger van Rita van der Zalm: Anomatheca laxa, meestal rood, soms wit.

28 juni. Nu het zo warm is - hittegolf - krijgt Muts een borstelbeurt speciaal: ik maak met even natgemaakte handen haar vacht een beetje vochtig en borstel langer dan anders.  Er komt wel e.e.a. af! 

Vanavond gaat ze naar Jaap, omdat wij morgen naar Spanje gaan. Bij Jaap is ze volkomen thuis, net als in Garderen. Ze is erg makkelijk, wat dat betreft.
27 juni. Joke en ik heb al jaren de gewoonte om elkaar te bellen als een van de kinderen jarig is. Vandaag is dat Resi, Joke's dochter. Goede gelegenheid om even bij te kletsen en vandaag ging het over onweer. Ik ben daar een beetje bang voor als gevolg van een minitrauma uit mijn jeugd en vertelde Joke erover. Waarop ze mij vertelde, dat haar moeder bij dreigend onweer wijwater sprenkelde in de hoekjes van het huis: veilig!! Wijwater was ooit bij ieder degelijk katholiek gezin in huis.  (Wij thuis waren maar half katholiek: mijn vader en de oudere broer en zussen deden niet mee! Geen wijwater in huis, wel een palmtakje achter het kruis aan de muur van de huiskamer) 
Joke stamt uit een goed katholiek gezin. Haar broer was missionaris in Brazilië en daar is zij hem ooit gaan opzoeken. Met dit mooie verhaal erbij:

Toen ze ergens met hem onderweg was kwam er een man naar hen toe en vroeg Frans (die broer, een Franciscaan ...) om zijn auto te zegenen. Dat gaf problemen, zei Frans, want hij had geen wijwater bij zich!! 'Nou' zei de man 'dan maakt u toch wat?' Frans was niet de beroerdste en prevelde enige woorden over hem voorgehouden water. Kofferbak open, motorkap omhoog en de auto kon gezegend worden. 
Het water werd ooit in de kerk o.a. op paaszaterdag 'gewijd', een ritueel met kaarsen en zout of zo, en daarna kon je flessen wijwater gaan halen. 

Rechts: een wijwaterbakje, zoals goede Katholieken aan de muur van de slaapkamer hadden om je vinger even in te dompelen voor het avond gebed of het kruisje op je voorhoofd (info van Joke!)

26 juni. Bijna niet te geloven: wij hebben vannacht naar voetbal gekeken!!!
 Eerst even een paar afleveringen van 'The rookie', waarbij we gemakkelijk - in onze heerlijk stoelen - in slaap vallen, toen nog eentje van 'Hallo, hallo',  die mij volkomen ontgaan is, en toen voetbal!!! Om ruim over 3 naar bed, helemaal klaar voor deze dag met code rood ... Ben benieuwd of de 40° gehaald is.
25 juni. Vanmorgen een afspraak in Alrijne Alphen, 8 u, dus de wekker zetten en voor dag en dauw op. Geen idee of het een intake-gesprek zou zijn of behandeling ... het ging over aangezichtspijn, iets dat je niemand gunt, want dat is hels. Een paar keer gehad en ik ben echt niet kleinzerig. Sodeju!
Het werd een intake-gesprek. Ze kunnen er iets aan doen, maar daar zijn risico's aan verbonden en ik moet nu eerst afwachten of het ooit terugkomt. Zo ja, dan kan ik aan de bel trekken!
Dan moet ik eerst naar een neuroloog ... en daar zie ik nou niks in. Neurologen hebben de akelige gewoonte om je te laten onderzoeken met naalden en stroomstootjes. Ik heb het één keer meegemaakt en had bijna Amnesty International gewaarschuwd. Vervolgens krijg je van die neuroloog te horen dat er niks aan je klacht te doen is. 

De ouderdom komt met gebreken natuurlijk en neuropathie is er één van. Daar ga ik ook niet mee naar een neuroloog, want je kunt al op het internet lezen dat daar niks aan te doen is. Daar heb ik vooralsnog geen pijn van trouwens.

Voorlopig is er niks aan de hand en gaan we ons voorbereiden op een weekje Spanje. Het armbandje - gisteren - hielp trouwens niet: 38%, ai!!! 


Ik koop zelden meer bloemen. Ze zijn duur, maar vooruit! Mijn bezwaar is meer dat ze vol gif zitten. Het wordt afgeraden/soms verboden ze op de composthoop te gooien als ze uitgebloeid zijn ... Aan het begin van dit jaar, toen mijn zus Trees overleed, heb ik een halve dag geprobeerd biologische bloemen te vinden, maar het lukte niet. Bio-vlees is al lastig, maar het wordt makkelijker, bio-bloemen zijn nog niet 'in'. 

Vriendin Noor is een kei met nepbloemen. Ze heeft altijd de beeldigste composities staan. Wat let me om dat ook eens te proberen. Vanmorgen kwam mijn zending van TEMU aan, niet zo mooi als die van Noor (maar die heb ik nog nooit ergens anders gezien), maar een potje knutselen, een goed vaasje en wat gedroogd plataargras uit eigen tuin (Garderen), levert best aardige resultaten op. 
Ik ben niet bang van TEMU: het kost allemaal 3x niks en is vaak mooi. Muts ging gelijk overal aan ruiken; edoch, een lekkere geur is er helaas niet bij. Niet dat ik dat ooit nog bij echte rozen tegenkom, behalve dan in de tuin van Marleen.

24 juni. Ko en ik houden wel van warm en zelfs nog wel van tropisch! Vandaag is het zelfs hier in Nederland tijd voor een tropenjurkje: katoen en zonder taille, een zgn 'shift', zodat het lekker doorwaait. In Frankrijk heb ik zulke jurken vaak gedragen, vandaag is het hier zo ver!

Ooit heb ik bij een bestelling van Ali - in China - van een aardige Chinees dit armbandje bij mijn bestelling gekregen. Zomaar een cadeautje en het kost allemaal ongeveer niks daar bij Ali! 
Ik heb het jarenlang naar al die bridgewedstrijden in Frankrijk gedragen als een soort van mascotte. Het past prima bij het tropenjurkje, maar of het hier in Nederland ook helpt bij het bridgen? We gaan het zien vanmiddag. Tropisch bridgen in Nederland, helemaal nieuw!
22 juni. Beetje droevige datum, want de langste dag is voorbij. Zoals ik altijd blij ben als het 21 december is: wordt het weer lichter ...
Jazeker, Cor wist het van die katten en dozen. Had ik eigenlijk ook wel kunnen bedenken, maar dierenarts Claudia Vinke gaf wel een leuk advies: als je te maken krijgt met kat en vreemde omgeving zorg dan ergens voor een doos die minstens half dicht kan ...

Met dank  aan Cor!!

Ik had hieronder net opgeschreven dat Cor wel zou weten waarom een kat zo graag in een doos zit en toen ging ik mijn e-mail lezen. Met een berichtje van ... Cor!!! over iets dat ik 8 juni schreef, omdat ik nooit weet op welke verdieping ik woon, 2e? 3e? en verdieping bovendien een eigenaardig woord vind. Heb ik het zelf het liefst over de 3e 'woonlaag', maar omdat helemaal onderin dit gebouw een kookwinkel zit is dat ook geen 'woon'laag, zegt Ko. Er is dus een winkel, met daarboven een appartement, dat binnenkort bewoond gaat worden na veel verbouwing, en daarboven wij. 
Volgens de lift: 2e verdieping.

Het is inderdaad opvallend dat we spreken van de begane grond en daarna van de eerste verdieping, en niet van de eerste verhoging.

De oorsprong van de benaming verdieping ligt in de late middeleeuwen, zo vermeldt het Etymologisch Woordenboek van het Nederlands. De huizen hadden tot die tijd vaak alleen een begane grond en een zolder. Die zolder (vlak onder de kap van de woning) was een lage ruimte: je kon er niet staan. Doordat men de vloer van de zolder ging verlagen (‘verdiepen’), werd de ruimte hoger en werd de zolder daardoor bruikbaarder. Zo’n zolder met een lagere vloer werd een zolder met verdiep genoemd. Toen er huizen kwamen met meer etages, raakte verdieping in gebruik voor álle woonlagen van een huis of gebouw.

In België is het woord verdiep overigens nog steeds in gebruik. In Nederland is verdieping veel gebruikelijker. Mogelijk is het beïnvloed door vliering.

21 juni. Vrijdag naar Garderen. Toen we de auto instapten en de radio meteen begon hoorde ik Rach, dacht Rach 3, maar even later: o nee, Paganini-variaties en wel vlak vóór de romantiek ... ik krijg er voelbaar kippenvel van, steeds maar weer. Het was ook nog heerlijk weer, 30+. Het kon niet beter. 
Maar wel ietsje slechter door een fikse file bij het benaderen van het een na laatste stuk van de route: Barneveld geeft vaak problemen en zo ook nu. Daarom niet getreurd.
Het was maar liefst 32° in huis en dat hebben we, dacht ik, nog niet eerder meegemaakt. De verwarming hoefde dus eens 'n keertje NIET aan ... Op de late avond kwam er een enorm onweer, dat kun je natuurlijk verwachten.
De volgende dag belde (achter)neef Koos: hij kwam gezellig op bezoek, met zijn vrouw die we nog niet hadden ontmoet. Leuk! Laat zij nou in hetzelfde hospice werken als Mieke A. ooit deed? Mieke is de vrouw van een collega van Ko en eigenlijk de enige uit die groep die ik goed ken en bovendien graag mag. Onze verjaardagskalender bevat nog geen 50 namen, maar zij staat er op!
Dozen hebben voor poezen een enorme aantrekkingskracht. Je zet er een op de grond en heb je een kat in huis dan zit die er geheid binnen de kortste keren in. Ik weet niet waarom, maar misschien belt Cor of schrijft hij een e-mail met verklaring.  
Weinig vogels, maar de lijster zong nog.

 

Toen moesten we poetsen en dat valt op je ouwe dag niet mee, maar voorlopig is het weer schoon in Garderen. Als de deuren openstaan omdat het warm is loop je wel de hele dag van alles naar binnen. Ko had donderdagmiddag het mostapijt buiten geveegd, maar vrijdagmorgen lag het na het onweer weer helemaal vol. 

We blijven jeugdige eikenbomen uittrekken, al heb ik in het najaar echt een enorme hoeveelheid eikels geraapt: gave exemplaren voor een bio-varkensboer in de buurt, de rest weg: kilo's!

 
18 juni. Vanmorgen met Muts naar de dokter. Ze is een beetje snotterig, maar slechts aan één kant, en haar ogen tranen. Omdat ze nauwelijks buiten komt en ik ook vind dat ze geen zieke indruk maakt, vermoed ik dat er iets anders is dan niesziekte. Vond de dierenarts ook. Mogelijkerwijs zit er ergens een sprietje achter in haar neus en haar gebit is ook niet best. Maar ze is wel al stokoud en voor een tandenbehandeling is een totale narcose nodig. Ze heeft een pijnstiller - drankje over het eten -  meegekregen en neemt die goed in. Over een paar dagen gaat ze een weekje bij Jaap logeren als wij naar Tonkie gaan en het is vervelend om hem op te zadelen met een zieke poes. Nu kunnen we nog een paar dagen kijken hoe het gaat.

Ik hoef nauwelijks iets van behandeling bij haar te proberen: ze heeft altijd meteen een groot aantal nagels! Maar bij de dierenarts is ze wonderlijk rustig ...

Hier op het balkon heb ik plantenbakken, maar veel wil er niet in groeien. Paddenstoelen, die heb ik al een half jaar en ik ben er niet blij mee. Rara, waar komen die vandaan? 
Vandaag bloeit er een plantje, niet meer dan 10 cm met roze/paarse bloemetjes. Nog een rara, waarbij ik direct denk aan andoorn. Flora erbij en ik zoek in het register andoorn op en moet op blz 893 zijn of zo, sla de flora open op ... blz 893!
Ik kom uit op akkerandoorn. Prima! Maar hoe komt die akkerandoorn in mijn plantenbak terecht?  

Die flora van o.a. Heimans en Thijsse (Verkade albums). Ik heb een uitgave uit '65. Toen kon je een bloem/plant naar Heimans opsturen om te vragen wat het was en kreeg je per omgaande handgeschreven antwoord: 'Hooggeachte mevrouw Collée,' staat er boven eentje die ik nog als bladwijzer gebruik! Nu krijg je een determinatie via je telefoon en ben je nooit meer 'hooggeacht'. En natuurlijk ook geen mw Collée.
16 juni.  Bijna een half jaar na Trees' overlijden is haar laatste wens uitgevoerd: naast Magda, met een mooie steen, begraven in Amsterdam noord. Ko's schoonzoon Henri maakte de steen!

 

Vanavond werden bij het nieuws op de TV door ene Eerdmans weer op een leuke stijlfiguur getrakteerd: hij had 'een offer gepleegd'.

14 juni. In Garderen waren de vogels weer volop aanwezig en dat was een pak van mijn hart: De merel kwam regelmatig pindakaas snoepen en over de merel maakte ik me echt zorgen. Er zongen gisteren zelfs twee lijsters: die minder begaafde van vorige keer, maar nu ook een ouderwets muzikale vogel met 'Egypt, Egypt' in zijn repertoire. Dat was weer dik genieten. Verder hout- en holenduiven, veel spechten in 3 uitvoeringen: ♂ en ♀ + kinderen met rode koppen, leuk!, boomklever, heggenmus, koolmees, maar geen pimpel-, vinken, gaai, roodborst: het was een drukte van belang. 

Het wilde roosje bloeide rijk aan de kant van het pad, ook al zo leuk. En er was een heel mooie oranje meconopsis. Meestal zijn die flets, maar deze had mogelijkerwijs nog een restje Frances Perry in de genen. Ooit op nr 29 in de tuin, van Roy in Engeland ... In de schaduw 's morgens was hij dicht, maar mooier van kleur dan later in de zon en open. 

En verder was het koud en hadden we de verwarming aan.

We speelden gezellig bridge bij Noor en Tjeerd in Drenthe en vandaag verwachtte ik achterneef Koos op de koffie, maar domme Erna had de e-mail per ongeluk niet verstuurd en we wachtten dus vergeefs met dure rondo's van de banketbakker in het dorp. Die waren trouwens minder lekker dan je voor de prijs mocht verwachten ... 

Ja, ik heb ook weer jeukende bulten die bij Garderen horen: gisteren liep er een teek over mijn hand, maar die kon ik tijdig wegwerken; ik hoop dat de jeuk niet van tekenlarven komt. In de gaten houden!
8 juni. Bij AH kost één gele kiwi in de bonus nog altijd 1,19. Maar de soep is deze week goedkoper, dus even flink inslaan.

Het lopen valt me nog steeds niet mee. Gisteravond liep ik een flink stuk, langs de (rust)bankjes richting Winkelhof tot de 3e flat zonder pijn in mijn rug, maar vandaag was het na 100 meter alweer mis. Verdorie. Kijken hoe het vanavond gaat.

Raar eigenlijk dat ons appartement op de 2e verdieping ligt (volgens de lift dan): het zou eigenlijk 2e verhoging moeten zijn, toch? Ik noem het maar 3e woonlaag.

5 juni. Verjaardag van mijn moeder ... Hier gebeurt niet veel. Ik kan inmiddels eigenlijk alles wel weer, maar een tijdje op non- actief is heel slecht voor je conditie. Dus het verplichte dagelijkse ommetje is een akelige opgave. Ik heb helemaal geen pijn in die heup, maar na 100 meter of zo krijg ik pijn in het midden van mijn rug. Geen idee hoe ik daar weer vanaf moet komen. Alle tips zijn welkom.

31 mei. De afgelopen weken hebben we op zondagavonden gekeken naar 'So you think you can dance'. Het was lang niet op de TV geweest, maar gelukkig weer terug van weggeweest. Ongelofelijk hoe geweldig jonge mensen uit Nederland en België kunnen dansen. Ik heb van het dansen echt genoten en had het helemaal mis met het kiezen van een winnaar ...

In de jury een Belgische Nora Nonsecour die af en toe eigenaardige outfits/make-up droeg, hip-hop man, Kenzo Alvares met veel haar en woeste kleren en Dan Karaty, die gewoon zichzelf was. Wendy van Dijk was de Nederlandse gastvrouw, als je het zo kunt noemen en er was ook een Vlaamse, die vanavond een corselet? bustier? over een trui droeg. Hoe kom je op het idee om zó op de TV te verschijnen. 
30 mei. Vandaag was de wandeling in 'De groene Jonker' bij Nieuwkoop.  In de tijd dat Tinka ziek was zijn we er 2x geweest en in mijn herinnering waren er brede paden, bankjes en blauwborstjes. Vandaag niks van dat alles: we waren dacht ik bij een andere parkeerplek, smal paadje, ik de verkeerde schoenen ... Maar wel een fitis en een koekoek gehoord en dat was lang geleden. Fazant gezien. Ijsje in de Weipoort, inmiddels één bolletje 2€, maar wel heel lekker.   

Vanmorgen voor het eerst weer wat grondoefeningen gedaan. Poes was gelijk ter plaatse voor een flinke borstelbeurt en kwam daarna als van ouds in mijn arm liggen snorren! Luchtfietsen durf ik nog niet zo goed, maar ik kon wel 20 tellen planken. Morgen wat meer!

29 mei.  Mijn conditie is beroerd na weken van geen/weinig lichaamsbeweging. Lopen dus ... even naar het varken in de Houtkamp heen en weer is ongeveer 1 km lopen en dat is al tamelijk ver: ik heb al snel behoefte aan een bankje! We zijn - Ko gaat voor de zekerheid altijd mee - een paar dagen geleden begonnen met een rondje om de kerk. In een onbekende straat (Ridderhof) zag ik deze in een tuin staan en ik heb veel in tuinen gezien, maar Asphodeline nog niet eerder. Het is een beetje rommelige plant van bijna 1 meter hoog; dat is lastig bij tuinieren, maar wel apart, toch? 

Ik dacht dat het een bolgewas zou zijn, met 6 kroonbladen kun je dat verwachten, maar het is een vaste plant die geschikt is voor een prairie-tuin.

Modebewust ben ik nooit geweest, maar ik hou wel veel van kleren, m.n. zomerkleren. De komende paar maanden elke dag heerlijk een andere outfit, want ik kan e.e.a. tot vervelens toe combineren. Een favoriet is een halflange, vaalpaarse, linnen broek van M&S. Het is verrassend wat je allemaal op paars kan dragen: vandaag een shirtje van Peter Hahn, donkerblauw met paisley print, waarin rood, paars en turkoois. Voor wat koelere dagen! Gisteren was het een lorrige broek van TEMU, ook paisley print met een lorrig shirtje van de markt, aardbei roze: een prima geheel van amper 15€! De broek heeft helaas geen zakken - ik kan nooit zonder zakdoek - maar het shirt heeft elastiek aan de onderkant waardoor een bloezend effect wordt bereikt en ik bovendien mijn zakdoek kwijt kan, haha! Sierraden erbij (die kleine armbandjes van TEMU zijn ook geweldig!) en dan voor de spiegel, hè, want ik moet het wel even zien ...

Veel mensen zijn bang voor kopen bij Aliexpress of TEMU. Je kunt wel eens iets verkeerds krijgen (je moet altijd op de maat letten; ik, met maat 40, kies voor XXL!!), maar het kost ook niks en kan desgewenst meteen door naar de kringloop. Ik ben nu in verwachting van een jas: nepleer, simpel van uitvoering, tot halverwege het bovenbeen = goed voor op een lange broek, wind- en waterdicht. Het vorige exemplaar begint onherstelbaar kapot te gaan, maar ik heb er wel een jaar of 8 plezier van gehad. Kost iets van 50€, maar lang niet zo lelijk als die populaire jassen met van die opgeblazen stukken erin: Michelinjassen. 
Het is wel uitkijken met shirtjes of tops: bijna altijd kunststof en te warm. Voor een broek is dat minder hinderlijk.
Helaas moet je nu bij TEMU voor een minimum-bedrag van 23€ aanschaffen en meestal is dat gewoon veel te veel; een tientje is al lastig!

De jas is vandaag, 30/5, aangekomen: perfect, maar XXL was al aan de kleine kant ...
28 mei. Zes jaar geleden alweer: ook op een donderdag en ook warm. We denken vandaag aan Tinka. 
27 mei. Wij krijgen nieuwe onderburen en ik ben voorlopig niet blij met hen, want ze hebben de vervelende gewoonte om 's morgens om 1/2 7!! herrie te gaan maken. Een schilderijtje ophangen of zo, even flink hameren en dan weer weg, want daarná is het vaak stil. .
26 mei. Een heerlijk Pinksterweekend in Garderen! Hieronder het bos in 50 tinten groen. De lijster zong uit volle borst en dichtbij! Ook andere vogels gehoord, maar niet gezien, op de houtduif na. Ko heeft wat een app heet op mijn tablet gezet en die hoort vogels in de omgevingen laat vervolgens zien welke; Intrigerend was daarbij een goudhaantje en dat kan ik niet meer horen, want zo bleek vorige week, 40% van mijn gehoor is foetsie, dus ik moet aan de apparaten, maar er is al zo veel gebeurd afgelopen weken, dus even wachten!! 
Een verrassing was er ook nog: Geranium phaeum 'Wendy's Blush', een fraaie  kweekvorm van André van Kingfisher, heeft de naam zich niet uit te zaaien, maar ik heb een zaailing, een meter of 4 van de moederplant, haha!

Primula polyneura bloeide nog steeds, alle vier de plantjes. Rechtsonder: zaailing van Helleborus 'Golden bullion' en er staat er nog een in het moshoekje. 

Ko heeft de tafel in mootjes gehakt, want die was totaal verrot, bij kringloop een klein metalen tafeltje gevonden voor nét 2 kopjes koffie of zo.Veel buiten gezeten. En binnen was het zowaar een keer 27° , dat maken we niet vaak mee. Toen we thuis kwamen zaten er een stuk of 5 bloemen aan de roze slaapmuts, maar ik kan het daar niet goed fotograferen.
                        Onder: zaailing van 'Wendy's blush.                            Hij is niet scherp, want door de ruit, maar wel leuk:                                                                                                                                                     Mospoes!

21 mei. Vorig jaar waren we in Engeland met Joke en Margriet en ergens bij een tuincentrum kocht ik wat zaad van T&M voor Marleen: roze slaapmutsjes. Ik hield ook een paar zaadjes achter. het leverde hier maar één plantje op en dat was tegen de tijd dat de zomer voorbij was niet groot genoeg om te bloeien. Maar .... het doorstond de winter en zie hier: een roze slaapmutsje. Voor de zekerheid heb ik het interieur maar bewerkt met een penseeltje, want ik hoop zaad te winnen en bestuivers komen hier niet vaak. 

Slaapmutsjes hebben een ingewikkelde Latijnse naam: Eschscholzia. Wonderlijk zo'n woord met 2x sch. Ze zijn meestal oranje, ook leuk trouwens, maar het past niet altijd bij je tuin. Daar zaaien ze zich vanzelf uit. In het crème vind ik ze ook erg mooi. 

Sinds de Brexit kun je hiervandaan helaas geen zaad e.d. in Engeland meer bestellen.
19 mei. De prinses op de erwt ... Dubbelgeslagen dekbed + klein kussentje en wie ligt erop? 
12 mei. Ik loop een beetje achter, geloof ik, maar er is ook niet heel veel te melden. De heup gaat goed. Naar Garderen geweest en gelukkig bloeide de bijzondere primula nog. Het was wel heel droog, maar er was ook een verrassing: 2 zaailingen van de geelbladige helleborus die ik indertijd met het rioolprobleem ben kwijtgeraakt. Eentje in de hoek met mooi mos en zo, de andere heb ik met behulp van buurvrouw Wanda in een pot gezet. Wonderlijk dat ik die 2 anderhalf jaar later tegenkom!
Gelukkig ook een merel gehoord en zelfs een lijster gezien, maar afgezien van een paar mieren in de keuken -  hè? nooit mieren in Garderen - nauwelijks insecten. 

Op de TV weer een zangeres waarvan je je afvraagt hoe die in vredesnaam als zangeres op de TV terecht is gekomen: ene Froukje. Die zong bij 'Even tot hier', gekleed in een onaantrekkelijke outfit, een saai lied met nauwelijks melodie en waarover het ging was ook niet heel duidelijk. O, Google weet het: Iedereen ontheemd. Van haar stem was ik al helemáál niet onder de indruk.

We kijken naar 'So you think you can dance' en waar het onder m.n. zangeressen bij mij niet aanslaat ben ik erg onder de indruk van het grote aanbod aan superieur talent . 

5 mei. De puzzel is af. Leuk is ie, hè? Hij was behoorlijk moeilijk, vooral de effen blauwe lucht. maar leuk om te prutsen aan het shirt van Abel of de sandaal van Claire! (vorig jaar zomer op het vliegveldje met de ulatra-light.)

4 mei. Vanmorgen zag ik in het parkje naast ons een grote bonte specht in de boom. Ik heb tot nu niks gehoord aan vogelzang, maar gelukkig wel iets gezien! 
3 mei. Er komt weer een liederenconcert aan en deze keer met Schumann, Duparc en Strauss. Hoihoi: 'Mondnacht', 'Phydilé' en 'Ständchen' met een beetje geluk ... 

Ik moet natuurlijk nog vaak rust nemen en heb op de TV een programma gevonden van een Amerikaanse dierentuin; daar kun je de hele dag naar kijken. Niet alleen komen er totaal onbekende dieren langs, maar een dier wordt wel eens ziek, of raakt gewond en dan krijg je te zien hoe ze dat behandelen. Of ze proberen dieren tot reproductie aan te zetten, omdat de soort bedreigd is en hoe ze dat aanpakken. 
Een soort rotshaan (vogel) b.v. gaat eerder tot voortplanten over als er veel luidruchtige mannetjes in de omgeving zijn. Maar bij gebrek aan mannetjes werden er modelmannetjes gemaakt in allerlei houdingen en die in de volière geplaatst en dat had succes!!

Gisteren was er een aflevering waarin ze het verzoek krijgen van de politie om maar liefst ruim 150 giftige slangen op te nemen. In het huis waar iemand die slangen hield was iemand anders gebeten en daardoor was de slangenfokkerij voor de verkoop? aan het licht gekomen. Een vrachtwagen vol kisten en dozen met giftige slangen! Die moeten allemaal nagekeken worden en in quarantaine. Bleek dat een paar van de dieren een virus-infectie hadden: alle dieren testen op dat virus en aangetaste dieren euthanaseren, want geen behandeling mogelijk, maar wel heel besmettelijk. 
Sommige soorten waren ook erg welkom en ook in andere dierentuinen was er belangstelling. Wat een gigantische klus!! Ik kan daar de hele dag naar kijken, verveelt nooit!

30 april. Vriendin Joke had het helemaal begrepen: een bio-boeketje met verrassingen uit de tuin, boshyacintjes, pinksterbloemetjes en wat zij schapebloemetjes noemt: klaver + madeliefjes. Schattig en verantwoord!

De revalidatie gaat langzaam. Er is één pijnlijke plek ergens in mijn bil, waarvan de fysio zegt dat het een spier is. Als ik er echt last van heb neem ik een pijnstiller, zoals gisteren voor het bridgen (waar ik beroerde kaarten kreeg, maar we ondanks dat tweede werden ...) of voor het slapen gaan en dan houdt de pijn daar wel op. 
Maar neuropathie en bijna bloedarmoede spelen me parten: nog altijd duizelig en soms op de raarste plaatsen pijn: enkel, kuit, daar waar de blauwe plekken nog niet helemaal weg zijn en wonderlijk: rechterbovenarm.  Dus gisteren kon ik daardoor de slaap niet vatten, maar kreeg wel een briljant idee: insmeren met die groene crème en verdraaid, dat werkte als een tierelier!! Na minder dan 10 minuten was de pijn weg.
Het is van Ambachtscrème, heet spier- en gewrichtscrème, en ik heb het NB gekocht bij een tuincentrum!!!
Soms gaan er dingen mis. Ik wist niet beter of ik had dinsdag een afspraak met Jacobien, iemand uit de huisartsenpraktijk, die in de gaten zou moeten houden of het wel goed met je gaat. Je niet vereenzaamt e.d. 

Jacobien woont boven, dus  ... voor het eerst in een traplift!

Er was iets misgegaan in de communicatie, want die afspraak bleek omgezet in een telefonische idem ... alsof je door de telefoon tegen Jacobien gaat zeggen: 'O nee het gaat helemaal niet goed met me.'
25 april. Verplicht dagelijks rondje, elke dag een beetje verder. Als we niet richting Houtkamp (gisteren met het lollige varken), maar richting kerk b.v. kan ik wel leuk tuintjes kijken. Tegenover AH bloeien daar ergens witte anemonen, die ik voordat we hier kwam niet kende. Ik tuinier niet meer, dus de naam weet ik nog steeds niet: ze lijken een beetje op herfst- , maar zijn veel lager. Wel mooi.
Vandaag zag ik in een voortuintje lelietjes-van-dalen in bloei. Zo'n 75 jaar geleden bloeiden die half mei! De moeder van mijn dierbare, oude vriend Doove, helaas al heel lang niet meer onder ons, was op 11 mei jarig. Ik was dol op haar en gaf haar altijd wat lelietjes, waarop ze reageerde met: 'O wat snuitig'. Ik geloof niet dat ik dat ooit door iemand anders heb horen zeggen.
Ik ben niet van bloemen kopen. Nou weet iedereen, dat ik dol op bloemen ben, maar in kweekbloemen zit enorm veel gif en dat gif moet ik niet. Toen Trees begin dit jaar stierf heb ik een halve dag geprobeerd bio-bloemen voor haar te vinden, maar vergeefs . Die zijn echt nog moeilijk te vinden en dan eigenlijk alleen maar in de zomer.

Nu ik een beetje zielig ben krijg ik vaak bloemen, van lieve mensen die niet weten van dat gif en zo.  Van Job, die wat hulp in Engels nodig had, kreeg ik gerbera's. Gerbera's zijn lastig, want ze laten vrijwel meteen hun kopjes hangen en zijn daarom meestal voorzien van een steuntje en een ijzerdraadje. Deze niet, dus ze gingen gelijk hangen. Laat ik nou een mooi rekje hebben: eigenlijk om stekken in te maken! 
Aan gerbera's heb ik trouwens een heel dierbare herinnering. Toen ik - in juni 70 jaar geleden - mijn eindexamen haalde kreeg ik van Evert Castelein  een bloemstukje met gerbera's en felicitaties. Het werd aan de deur bezorgd en dat alleen al was iets heel bijzonders. Evert Castelein was van de gelijknamige dansschool en bijna een begrip in Leiden. Ik heb het altijd goed met hem kunnen vinden, een bijzonder mens! Een beetje zoals Koos Mentink, de juwelier: twee heren van mijn buitenwereld aan wie ik met veel respect en w.s. ook liefde terugdenk.

Van José, de vrouw van de huidige voorzitter van LBC - zij wonen sinds een jaar ook in dit gebouw - kreeg ik deze beeldige roosjes hieronder. Rozen zijn ook vaak lastig en laten ook dikwijls direct het kopje hangen. Niet deze; ze staan al 4 dagen mooi te wezen. Jammer dat snij-rozen tegenwoordig niet meer geuren.

23 april. Als je geen tuin meer hebt moet je met minder genoegen nemen. Hier beleef ik veel plezier aan een eksterpaartje. We kennen de vogels sinds vorig jaar, toen ze een nest bouwden in de populier hier opzij.

's Morgens melden ze zich voor een hapje van het een of ander. Ik wuif naar hem of haar en bereid wat broodkruimels voor. Ze zijn niet tam genoeg om te blijven zitten als ik de deur naar het balkon open doe, maar zijn binnen 5! tellen terug als er kruimels liggen.

Ze schijten niet op het balkon en jagen de kauwen weg. En o, wat zijn ze mooi: zwart en wit met nuances van groen en blauw. 

Hun Australische soortgenoten zouden voor mij bijna een reden zijn om te emigreren: die zingen ook nog eens heel schattig en zijn tammer.

 
22 april. Ko heeft de laatste weken heel wat taken moeten overnemen  of erbij gekregen: mijn tenen afdrogen en sokken aandoen; de kattenbak schoonmaken en Muts borstelen. Allemaal nieuwe bezigheden voor hem.  

Maandagmiddag zijn we wezen bridgen, maar dat was eigenlijk nog niet zo'n goed idee. Zondag is de koningsdrive, wellicht gaat het dan beter: na elke twee spelletjes naar een andere tafel is w.s. beter dan telkens een half uur minstens blijven zitten. 

Wat ik heel vervelend vind in het hele post operatieve parcours is dat ik mezelf elke dag een prik moet geven. Het doet absoluut geen pijn, maar ik blijf het eng vinden. 
Toevallig ben ik dol op gerookte paling en heeft Ko, toen ik weer thuis was, een klein bakje paling gehaald. Nu beloon ik mezelf dagelijks met een klein stukje paling-na-de-prik. Hoe kinderachtig kun je zijn!

18 april. De verjaardag van Juffie. Toen ik een kind was hadden we juffie, kinderjuffrouw. Zij ging met mijn ouders mee naar Indië in 1938, toen ik een baby was en ik denk dat mijn moeder het prima vond de verzorging van baby Erna zoveel mogelijk aan juffie over te laten.
Ze verhuisde mee het kamp in en leerde me breien; daar heb ik eindeloos plezier van gehad. Ook heb ik en mijn broer Kees later ook, wel bij familie van haar gelogeerd in Rotterdam en dat vonden Kees en ik allebei geweldig. Later is ze getrouwd met een weduwnaar met een heel stel kinderen en wat zullen die blij met haar geweest zijn. Geen 18 april dat ik niet aan haar denk!

Deze dag werd nuttig besteed aan het regelen van een paar goede en mooie TV stoelen. Dat is bijna lastiger dan het kopen van aan andere auto ...  Maar het exemplaar in de winkel zat/lag zó verrukkelijk, dat ik in de winkel bijna in slaap was gevallen. Ze moeten nog gemaakt worden en ik krijg binnenkort een leen-exemplaar. 

17 april. Verveling kun je goed bestrijden met het spelen van (verslavende) spelletjes op een tablet. Daily mahjong is mijn favoriet, doorspelen totdat ik word uitgeschakeld. 
Vervelend is de reclame die de hele tijd langskomt en vaak lastig te verwijderen is. Maar vandaag was er eentje waar ik echt heel boos van werd: 'Men was er achter gekomen dat ik een 'volwassenensite' had bezocht en als ik niet binnen twee minuten gebruik maakte van de schoonmaakservice van een of ander bedrijf met een nep- Apple logo dan raakte ik al mijn contacten kwijt o.i.d.' 
Ja, en nu proberen onmiddellijk dit soort reclame aan te pakken. Co-pilot, een soort van computervriend die je vragen beantwoordt, zorgde voor adressen waar je je gram kwijt kunt, Ko non pilot  heeft het geregeld!!

16 april. Eergisteren lier ik weten dat de blauwe plek geel werd, maar dat was bovenop, waar ik het elke dag zie ...Gisteren zag ik toevallig de achterkant: Ko heeft er een foto van gemaakt, want nooit van mijn leven krijg ik meer zo'n mega blauwe plek: wel 15 breed en 50 lang ... Gelukkig doet dat verder geen pijn, maar het laat wel zien hoe hard er daarbinnen gewerkt wordt om de boel op te ruimen. Allicht dat je je dan wat slap voelt.

Het gaat alweer een stuk beter. Inmiddels krijg ik ook wel weer een beetje trek. eergisteren kwamen Joke, Margriet, Marleen en Meindert op bezoek en dat was heel gezellig; zij kennen elkaar inmiddels ook best goed.

Marleen had een verrukkelijk lasagne met paddenstoelen voor me gemaakt. Het helpt echt als je je maaltijd echt lekker vindt als je eigenlijk geen zin hebt in eten. Eten MOET, er wordt hard gewerkt daarbinnen.

Van de fysiotherapeut heb ik beter leren lopen: gewicht evenwichtig verdeeld, en niet alleen op links, schouders ontspannen en voeten afrollen. Dat lopen zoveel mentale inspanning kan vergen ...

 

 

 
14 april. Alweer een week geleden en voor het eerst weer in de gewone kleren. Afgezien van veel duizeligheid gaat het wel weer goed. De blauwe plekken worden lekker geel. 

De huisarts kwam gisteren even langs - hij is echt ontzettend aardig -  en suggereerde bloedonderzoek : lijkt me voor de hand liggend, misschien gewoon bloedarmoede of zo, maar ze komen pas vrijdag en dan duurt het dus nog een tijdje voordat bekend is hoe of wat.  Jasper huisarts vertelde dat zijn zoon in de brugklas problemen had met het begrijpen van present continuous en wat mij betreft komt de zoon in kwestie zo snel mogelijk langs zodat ik hem dat eens haarfijn uit kan leggen, want dat vind ik natuurlijk fantastisch ...
11 april. Pijn heb ik niet, maar gisteren wel de hele dag koorts. Daar was geen directe aanleiding voor. Ziekenhuis gebeld, maar dat had geen gevolgen. Hele dag geslapen.
 Vandaag was de koorts heel wat minder, maar nog wel veel geslapen en daar word je niet beter van ...
9 april. Je krijgt een hele zooi papieren mee: links het operatieverslag, waar je geen bal van begrijpt: vooral van die Hohmannen die ergens in moeten. Massa's papieren over pillen e.d. en ik kan nog geen 10 minuten onthouden welke pil voor wat.  

8 april. Ik was door het ziekenhuis om 1/2 12 besteld, maar om 1/4 voor 11 werd er gebeld waar we bleven. De communicatie is niet altijd (zo) optimaal (mogelijk, zoals we graag willen zeggen). Maar we zaten al in de startblokken en zijn in 10 minuten daar, dus het was niet zo ernstig. Direct door naar uitkleden-operatiejas aan. Dan wordt je op een verrijdbaar bed gelegd en naar de pre-operatie ruimte, met plaatsen voor 6, gereden. Ik herkende het nog van de pols.  
Je wordt voorzien van een polsbandje, een bloeddrukmeter, een ding aan je wijsvinger en een infuus. Ze vragen je ook wel 20 keer waarvoor je komt en wanneer je geboren werd ...
Die bloeddrukmeter ... wel 12 keer of zo werd die bloeddruk opgemeten, want mijn bloeddruk is laag, altijd al geweest. Ze vonden het zorgelijk. misschien ook omdat ik vaak duizelig ben. Na een paar maal kreeg ik zo'n kopje tuinkruidenbouillon uit een pakje en werd er 5 minuten later weer opgemeten: nu goed! Over dergelijke eigenaardige feiten blij ik me maar verbazen.

Dan een half uurtje wachten en vervolgens naar de operatiekamer, waar ene Thomas, versierd met vele tatoeages, de ruggenprik zou gaan toedienen. Hij vertelde mij dat hij steengoed was in die bezigheid: 'Ga maar voorover zitten met je rug naar mij toe en de armen ontspannen'.Ongeveer anderhalve minuut later deed ik mijn ogen weer open en was de hele operatie voorbij. Wat een rare ervaring. Ik geloof dat dat vooral komt omdat je niet droomt tijdens een narcose. 
Ik kwam terecht op een kamer met 2 andere 80+ dames, een heup en een halve knie, Ko kwam langs met een bloemetje en toen werd het best gezellig!!! Niemand keek naar TV met nieuws of voetbal wedstrijden, maar er werden veel ervaringen uitgewisseld. Mevrouw 86 had al veel narigheid gehad en mevrouw 84 droeg ook een medisch verleden met zich mee, maar toen de nacht voorbij was konden we alle drie weer lopen met behulp van rollator of looprekje en om een uur of 12 vandaag waren we weer thuis, met rollator i.p.v. krukken en nog wat aanpassingen, zoals een verhoogde w.c. bril.

Thuis was mijn eerste belangstelling voor even lekker douchen. Mij was verteld dat je van een dwars gehalveerde vuilniszak mooi een houd-het-pleister-droog doucherokje kon maken, maar het werkte niet erg goed, haha!
7 april.  Kijk, dit ontroert me nu enorm: het tulpje 'Tinka' heeft juist vandaag een eerste bloem. Alsof er een sterkte-berichtje uit de hemel komt. 
6 april. In Garderen geweest en vanmiddag met wat pijn in het hart vertrokken: voorlopig geen Garderen met de operatie morgen ...
Hartepijn door de a.s. bloei van e.e.a., met name Primula polyneura, een bijzondere primula, die ik met veel moeite gevonden heb in Duitslang: wollig, klimopvormig blad en paarsroze bloemen en over een dag of 10+ in bloei ... zie afdeling Garderen, vandaag de plant en foto bloem een paar jaar terug. 
2 april. Met het paasweekend voor de deur en in Garderen de winkels zondag/maandag dicht + volgende week moeizaam moeten we goed nadenken over hoe of wat. Boodschappen dus. De bio-slager op donderdag is aanzienlijk goedkoper dan die van maandag en heeft bovendien veel vleeswaren. AH is niet mijn favoriete winkel, maar wat groenten betreft véél goedkoper dan de man op de markt: daar moest Ko 4€ betalen voor een kilo krieltjes die we even later voor 2,50 bij AH zagen. Shit! Asperges, mmm, waren op de markt een tientje per pond. Daar zitten misschien 5 of 6 dikke asperges in ... maandje wachten?
We gaan in principe zaterdag naar Garderen en komen dan maandag terug: alles mee! Vanaf woensdag krijgen we maaltijden van een bezorgservice en verder zien we wel. Ik moet meteen lopen, maar staan koken is wellicht wat veel van het goede. We gaan het allemaal zien! 
De biopt, zo hoorde ik vanmorgen, is geen belemmering ...
31 maart. En de andere internet dierenzaak Zoo-plus - ik heb hun gevraagd een pakket blikjes samen te stellen in de smaken die Muts bevallen -  geeft geen antwoord, dus zullen we vandaag maar gewoon naar de dierenwinkel gaan, want de komende weken ben ik niet zeker van hoe of wat; volgende week staat de heupoperatie in de planning en dat vergt wat voor bereiding:
. blikjes poes halen dus (niet heel urgent, maar AH hier is ontzettend duur wat poezenblikjes betreft. Daar moet je altijd blauwe bessen halen, want die zijn iedere week in de aanbieding. Ik ben helaas niet gek op blauwe bessen, maar poes wél op blikjes!); 
. neuszalf en een joggingbroek regelen; 
. verhoogde wc bril + sta-op stoel regelen; fysiotherapeut regelen; . maaltijden regelen (al gedaan). Vandaag is onze vrije dag ...
Een wat onrustige moedervlek op mijn andere been wordt al een tijd door de huisarts in de gaten gehouden en onlangs stuurde hij me naar een huidarts. Moet je weer lang wachten, maar gisteren in alle vroegte, 8 u 's morgens en recent in de zomertijd!!! was het zover en dat resulteerde in een zgn biopt. Vanmorgen belde de preoperatie-mevrouw om e.e.a. door te spreken en die was al op de hoogte van die biopt en hoopt dat er geen uitstel van operatie gaat plaatsvinden. Je wilt immers geen melanoomdeeltjes in een heup-operatiewond, want later melanomen in je lijf schijnt niet gezellig te wezen. De uitslag van het lab komt pas over 2 weken, maar morgen mag het pleister van die biopt eraf en dan zal het toch wel dicht zijn over een dag of 5?
Zo rotzooien we maar wat aan:'it never rains but it pours', nietwaar? Ik kan me er niet erg druk over maken, maar het is allemaal best interessant. 

Zo vertelde de pre-operatie mevrouw - kun je met je vragen terecht - me een trucje om straks te kunnen douchen (pleister moet 2 weken blijven zitten en mag niet nat worden): een vuilniszak dwars door knippen en het bovenste deel met het dichtbindmateriaal gebruiken als een soort rokje. Geweldige vondst!

Vanmorgen droomde ik over in Frankrijk wonen, mensen over de vloer, weg moeten om met Antoine te gaan bridgen, maar niet kunnen omdat er een blauwe vrachtwagen in de weg stond: dat soort idiote dingen die je droomt, maar er hoorde muziek bij: Gabriels Oboe van Morricone ...

Het is wel weer de tijd voor de Passionen. Matthäus was op de Radio/TV (die TV kan Ko regelen) met m.i. een geweldige evangelist en de countertenor mocht er ook wezen, maar het vreemd om Aziatische mensen de Matthäus te zien zingen. Vandaag Lucas, met vooral m.i. heel mooi eerste deel: openingskoor wow! 

25 maart. Koop geen dierenvoeding bij Brekz. Ik heb andere blikjes - niet allemaal - voor Muts gekregen dan ik besteld had (in een verpakking met veel blikjes), daarover twee keer naar hen geschreven en ze nemen niet de moeite om te reageren. Toen ik dit meldde aan iemand die ook in de dieren is, vertelde zij dat ze nog iemand wist die dit was overkomen. Je bent gewaarschuwd. Helaas heb je als klant vaak weinig in te brengen: ik doe het dus maar zó!
24 maart. 19 februari opgepot en vandaag 4 bloemen aan 'Green Valley'.  De andere doen het niet heel goed dit jaar. 'Misty' die in zeker 7 jaar hiervoor steeds gebloeid heeft, heeft een kind gekregen en wellicht daarmee haar energie verspild, want ik zie geen bloemknop! Het kind is al een bol van een cm of 5, dus wie weet over een jaar of 2? Maar het is maar de vraag of ik dat ga meemaken.  
24 maart. Gisteren hadden we een afspraak met mijn nichtje in Antwerpen. Dat was heel gezellig trouwens. Uiteraard moesten we tanken: 80 ct per liter goedkoper dan in Nederland.
Jutte had voor ons een flink aantal blikjes kervelsoep ingeslagen: we kunnen weer 2 jaar vooruit, hoera.

Wél heel opwindend: lila corydalis in combinatie met een beeldschoon soort longkruid met halfzilverkleurig blad. Ik weet de naam even niet meer. En dat in mijn geliefde mos-hoekje. Pulmonaria 'Diana Claire'. 

18 maart. Hier volgt het ongelofelijke verhaal van 'Misfit'. Zo heeft Linda een van 'haar' eenden genoemd. Linda ontfermt zich elk jaar over een flink aantal jonge eendjes. Jonge eendjes hebben een maar weinig kansen op deze wereld met meeuwen, snoeken,  auto's die te hard rijden, kinderen die niet geleerd hebben ontzag te hebben voor de natuur en nesten verstoren, erger nog: kinderen die dieren treiteren. Er kan van alles misgaan in het leven van een eendenkuiken.  
 

2 jaar geleden verdween ze in de na zomer, maar 8 maanden later stond ze in het voorjaar van 2025 ineens in het park achter mijn appartementencomplex. 13 april 2025 was ze wederom verdwenen. Jammer! De dagen veranderden in weken en later in maanden en de hoop, dat ze nog eens zou terugkomen werd wel erg klein!.
Maar gisteren kreeg ik bericht van Liv, iemand die ook veel van eenden houdt, dat zij Misfit had gevonden! Ik rende naar beneden, sprong op m'n fiets en race'te naar de plek toe. En ja hoor: daar stonden Liv en haar zusje  ... met Misfit, (en haar nieuwe man!) Ze begon meteen te kwekken toen ik haar riep. Dus ik pakte een bakje eendenvoer en ze begon meteen gulzig te eten. Alsof ze nooit was weggeweest kwam ze weer bij me staan en kon ik haar oppakken, 
 
10 jaar oud  is ze en daarmee mijn oudste eenden'dochter', en ook vast en zeker de slimste. Zo ongelofelijk en bijzonder, wat een cadeautje!

 
17 maart. Vandaag naar M&M, altijd gezellig, in Monnickendam. Maar omdat we dan langs Amsterdam komen en Ko mijn 'nieuwe' telefoon - moest van de ING - in een winkel voor gebruikte zaken in Amsterdam had gekocht en ik daar 'n (bleek) klein probleempje mee had moesten we  daar eerst even langs. Die winkel lag in Amsterdam/Osdorp: een winkelstraat met in het midden een trambaan. Ik vond de straat verrassend gezellig: winkels met o.a. een uitstalling van vers fruit, een luifel erboven zodat je droog bleef, mensen uit de hele wereld zo te zien en het leek me dat je daarmee zomaar een praatje kon gaan maken; hier en daar een Canta op de stoep. Het leek me een prettige plek om te wonen, heel onverwacht. Het motregende N.B. 

14 maart. Op mijn verzoek had Ko zich ingeschreven voor een workshop 'handmassage'. Ik blijf maar last hebben van linkerhand en -pols, na de breuk een paar jaar terug. Dat was dus vanmorgen, in Alphen. Stuk of 10 mensen vnl. vrouwen. Één dochter met haar bejaarde vader. Twee dames die in de zorg werkten en - heel lief - iets meer voor hun cliënten wilden betekenen. 

Ko deed het bij mij. Ik voelde nog niet meteen verbetering, maar het was redelijk aangenaam en het werkte een beetje op de lachspieren: vingers behandelen en de opgewekte energie weggooien ...
13 maart. Gisteren een dag bezig geweest met het sorteren van de CD's en kwam ik tot de verrassende conclusie dat ik Liszt soms mooi vind. Zie muziekblog. 

Vanaf het weekend maken we altijd 4 puzzels: 2 cryptogrammen en 2 sudoku's. Ko krijgt ze van iemand en zelf heeft hij weer een website waar mensen 'Burgerpuzzels' kunnen ophalen, die gruwelijk moeilijke rebuscryptogrammen die we lang geleden maakten, meestal met Frans en Gita, en waar we soms weken mee bezig waren. We maken ze nog steeds wel eens, maar nu kunnen we Piet Burgers' rebussen makkelijker 'lezen'. 

Met de weekend crypto's hebben we meestal niet veel moeite, zondagavond of heel soms maandag zijn ze af. Ik do heel graag de sudoku van de foto, meestal heel moeilijk. Links 1 t/m 9 in vakken van onregelmatige vorm, rechts moeten 1/9 ook op beide diagonalen staan en het 'gezamenlijk' vierkantje speelt een belangrijke rol.  Vanmorgen pas had ik hem af!!!
11 maart. Vandaag naar een orkestrepetitie in het concertgebouw. M.L. ging mee en bij haar in de tuin stond Corylopsis pauciflora te bloeien en ik had hem nog nooit zo mooi gezien. Helaas had ik met Ko's telefoon video gemaakt i.p.v. een camera, dus scherp is ie niet en de detailfoto is gepikt. 
Leuke repetitie, relaxed zoals altijd. Ze speelden Bernstein, the Beatles, Dvorak en de Moldau! 

We kijken naar een ziekenhuisserie: New Amsterdam, niet heel geweldig, maar houdt je van de straat. Op het ogenblik is het coronatijd in New Amsterdam, dus dacht ik: 'Hoe was dat ook weer?' en las vandaag het blog van 2020 weer eens door. Het verdrietigste  jaar van mijn leven, al lag dat niet aan corona, maar aan de dood van Tinka. Tranen dus. 
Maar ik haalde er ook weer 5 fouten uit, meest spatie-, maar ook spel-! Altijd hetzelfde!
7 maart. Terug in Leiderdorp iets heel eigenaardigs: in de bak rechts op het balkon staat één witte corydalis onder de jasmijn. Nu in bloei.  Maar daarvoor witte paddestoelen en toen ik wat beter keek op meer plaatsen in die bak. Ook in de andere bak stonden er twee, die waren wat verder 'uit', platter en met een hoed van een cm of 7. Rara! We wonen hier al bijna 4 jaar en waarom zouden er nu ineens paddestoelen - in het voorjaar! - in de bakken groeien. 

7 maart. We zijn net weer terug uit Garderen en daar was het lekker weer. De krokussen waren klaar, de roze helleborus en  corydalis bloeiden volop en er waren bijen en hommels. De helleborus bij de heg voor is enorm, iets van 50cm in diameter met weet ik hoeveel bloeiende stengels. 

Maar er waren wederom weinig vogels; ik heb een gaai gezien, een merel, misschien een appelvink. Vorige week hoorde ik vinken, nu alleen maar een roodborstje, houtduiven en af en toe een specht, maar helaas geen lijster en zelfs geen merel. Er kwam wel weer een eekhoorntje langs. Die neemt dan een hazelnoot mee, gaat hem ergens begraven en komt terug voor de volgende. Elke noot wordt wel gecontroleerd op zijn kwaliteit!! T.z.t. staat het hele bos vol hazelnootstruiken, ik heb er al 2 in de tuin, waarvan één inmiddels meer dan een meter hoog.
Van de bijzondere primula, die met de roodpaarse bloemen(naam even kwijt) ziet een plant er heel goed uit en ik zag nog een kleintje in aantocht; geduld!! van de gewone soort had er eentje een eerste bloem.

 

Op de terugweg zagen we tussen Hazers- en Zoeterwoude in één weiland wel een stuk of 30 witte reigers. Ik zou dan het liefst direct stoppen, foto's maken, naar Adrie van Vogeldagboeken sturen en vragen wat er aan de hand was.

Bij Barthe gisteren kwam ik een foto van mijn ouders tegen: iets meer dan 100 jaar geleden gemaakt, ik denk hun verlovingsfoto. Mijn vader kijkt nijdig, zoals op elke foto, met één uitzondering, maar die weet ik nu even niet meer. Ja, gevonden: op de Fam. Ulden pagina, daar staat een familiefoto van vlak vóór de oorlog en meteen daaronder eentje van vlak na de oorlog en daarop kijkt mijn vader vriendelijk!! Blij dat de oorlog voorbij was misschien ...
3 maart. Drukke dag! Eerst, 1/2 10, de lieden die het gerammel uit de weg gingen helpen: de zonneschermen aan de buitenkant  van het gebouw zaten niet goed meer in hun? draad?  en maakten veel lawaai; als het waait. En dat doet het tamelijk dikwijls. Ze zouden er een dag mee bezig zijn, maar dat wisten we pas om 1/2 4. Het werk moest aan de buitenkant gebeuren en de mannen die het deden werkten van uit een 'gondel' die soms hoger en soms lager moest via een knop binnen aan de muur. Zulke dingen laat ik liever aan Ko over.
Ik had vroeg in de middag een afspraak met de huisarts en bofte met het mooie weer, want ik kon lekker gaan wandelen. Met de rollator kan ik dat prima, maar Jasper huisarts dacht dat een heupoperatie wel méér wandelen mogelijk zou maken. In de wachtkamer raakte ik trouwens gesprek met een mevrouw die in '68 uit Praag naar Nederland was gevlucht en vertelde dat ze hier de hemel op aarde had getroffen. Zo is het maar net!!! 
Toen dat allemaal klaar was naar Barthe om fotoalbums (of zou het fotoalba zijn?) terug te brengen, maar de Jan v. Houtkade en de Witte Singel in Leiden liggen open en dat gaf wat verkeersproblemen. We hadden ook nog dingen voor Jaap, daar niet ver vandaan en Jaap had het mandje van Muts nog. En zo kon er veel van het to-do-lijstje worden geschrapt.
2 maart. Piet Hein zat bij zijn moeder omdat Maarten jarig zou zijn geweest (kun je het nog volgen?) en toen ik dus belde om dat te gedenken kon ik aan Piet Hein vragen wat hij van Froukje vond. PH weet alles van POPmuziek en hij vond Froukje de moeite waard, want jongeren konden haar zeer waarderen. Ai! 
Geef mij evenzogoed maar Sting. Die heeft tenminste een sexy stem. Vragen of PH dat ook vindt?
28 februari. Heerlijk weer in Garderen, donderdag, maar nauwelijks vogeltjes. Ik hoorde vinken (en roodborstjes, maar die hoor je bijna het jaar rond), een specht, holen- en houtduiven en zag een paar merels, mezen en een gaai. En een eekhoorntje.  

 
Ook was er al longkruid in bloei, de gewone soort, en massa's helleborus, van die donkere rozerode, die zich enorm uitzaaien. Hè, heerlijk dat het voorjaar er weer aankomt.
We hebben vandaag gepoetst, zodat we er weer tegen kunnen voorlopig. 

Gisteren zijn we naar onze voormalige buurvrouw in Frankrijk geweest: Ankie. Ze is iets jonger dan ik en woont in een tehuis voor demente bejaarden. Maar ze is nog altijd even vrolijk en praat honderduit! In grammaticaal correcte zinnen en met de juiste zinsmelodie; verder kun je er geen touw aan vastknopen. Behalve dat ze ooit dol op haar vader is geweest, want die kwam regelmatig langs in haar verhaal.
Wat een wonderlijk verschijnsel toch!

 

 

25 februari. Er was weer een pop-zangeres bij Lubach. Deze heette Froukje. Zij 'zong' een liedje dat 'Iedereen gaat vreemd' heet en behalve dat je dat af en toe hoorde was de rest niet te verstaan. Het had ook amper een  melodie. 
Deze  zangeres droeg een kuitlange lichte broek waar onderaan draden uit hingen, eigenaardige schoenen en een shirt met daaronder een stukje blote buik.  Er werd voor geapplaudisseerd.
24 februari. Dinsdag is onze  vrije dag, dus hebben we van alles te doen. Haren wassen, want straks komt Yolanda knippen, maar daarvóór naar de toko in Rijswijk. 
Dat is een gigantische winkel waar je allerlei heerlijks kunt kopen als je de weg weet. Die weten wij niet heel goed, maar 20 kilo rijst, Vietnamese loempiaatjes uit de diepvries & te bereiden in de airfryer en de verrukkelijke groene saus, die ik in een dressing gebruik, weten we te vinden. En dan kom je natuurlijk nog wat tegen zo hier en daar.
Het mistte al niet meer in Leiderdorp, maar er was nog laaghangende bewolking langs de snelweg en daardoor zag je de wieken van windmolens telkens onder de wolken uitkomen, want die hingen tot ongeveer het draaipunt van zo'n molen: een wonderlijk gezicht! 

Hippeastrum 'Green Valley' heeft al een bloem- en een bladknop. 5 dagen geleden opgepot! 'Misty' laat een puntje blad zien. Ik hoop dat het krijgen van een kind haar niet belet te bloeien ...
21 februari. Op een verjaardag onlangs kwam het gesprek op TV programma's. Op tafel kwam 'Podium klassiek' en vaak vind ik het niks en gaat het uit als Ko het ook niks vindt. De presentator vind ik wel heel leuk: 'een stuk met krulletjes' zou hij in de conversatie tussen Tinka en mij geheten hebben. Soms staat de geboden muziek ons aan en kijken we verder.
Ik houd echt veel van muziek, maar er is m.i. heel veel vervelende muziek. In de afdeling POP kom ik maar zelden iets tegen dat ik aantrekkelijk vind. Een tijdje b.v. zong er ene Maan in het programma van Lubach, waar we vrijwel altijd naar kijken. Het had geen melodie, ik kon haar niet verstaan en ze had ook nog een rare kleren aan. Vind ik dan. Maar Sting heeft een liedje over een boxer die leert dansen: 'The night that the pugilist learned how to dance'. Een liedje met inhoud, Sting met zijn sexy stem, een aardige melodie  en goed verstaanbaar. Niemand kent het. Kijken of ik het kan uploaden. HT

Ik liet op diezelfde verjaardag weten dat ik graag ziekenhuis series kijk. De reacties waren bijna 'Wat valt ons dát nou van je tegen' ... 
Gisteren in 2 voor 12 kwamen er twee vragen over ziekenhuis-series. Eentje wisten we, want die hebben we met veel genoegen bekeken en die is inmiddels in een tweede serie weer op de buis, waarbij we helaas moeten wachten op de wekelijkse aflevering: 'The Pitt'. Het antwoord op de andere vraag was: 'New Amsterdam' en die kenden we nog niet. Hoera, 89 afleveringen op Netflix.. 

19 februari. Breien - verderop - kan ik ook in de schemer of het halfdonker, dus eerst het karweitje van het jaar vandaag: de hippeastra wekken. En dat ga ik nú doen! (7 min over 2) Ze zitten er in: 5 voor 3. 
Een leuke verrassing: mijn favoriet 'Misty' had een kind gekregen en dat was al een aardig bolletje van een cm of 5! In een apart potje en of ik nog mag meemaken dat ze ooit in bloei komt is de vraag. 

Vervelende verrassing was er ook: 'Wild Amazon' had geen wortels. Ik dacht eigenlijk dat ik die al kwijt was, want maar één keer gebloeid, en toen ook niet zo goed, jaar of wat geleden. Maar er zat een kaartje bij, dus maar even proberen.

Nu nog even de troep opruimen.
Marleen wil graag dat ik een muts brei, die gedragen gaat worden bij 'Melt the Ice', een protestbeweging. De mooiste kleur rood die ik ken en heel dunne wol. Het patroon dat ze heeft deugt van geen meter, maar ik weet inmiddels wel hoe het eindresultaat er uit moet zien en - al zeg ik het zelf - ik kan goed breien. E.e.a. moet dus plaatsvinden op pennen 2 en ik heb uitgerekend dat er 192 steken moeten worden opgezet. Een karweitje waarbij je vooral niet moet worden afgeleid: opzetten en de eerste pen breien moet in alle rust geschieden, temeer daar het garen makkelijk splijt en je zo maar een van die 3 draadjes laat hangen. Als je in die eerst naald een steek laat vallen moet je opnieuw beginnen. Maar het werk is inmiddels tot ruim 1 cm gevorderd. het eerste stuk moet in boordpatroon en het gaat nu eenmaal makkelijker op 2 dan de rest straks op 3 of 4 naalden. Zo ver is het nog lang niet, want ik moet wel ongeveer 1000 steken breien voor ik weer iets meer dan 1 cm  erbij heb!

15 februari. We kijken veel Olympisch schaatsen. In die witte plek in de legging van schaatsers en -sters zit een transponder. Geeft de precieze tijden aan. Heeft Co-pilot me verteld!  
14 februari. We zijn net weer terug uit Garderen. We waren er lang niet geweest, dus ik verwachtte veel rommel in de tuin, maar dat viel mee. Er bloeiden krokusjes en die had ik dit jaar nog niet gezien. Leuk.
 Maar er was ook een probleem en wel in de vorm van een niet eerder geziene kat. Hier op de foto (door de ruit, dus niet scherp). Hij kwam donderdagmiddag en stond 's avonds om 11 uur nog tegen het keukenraam naar binnen te kijken: een lief beest, kater, ong. een jaar, leek me. 
Vrijdagmorgen zat hij er nog steeds. Goed benaderbaar, maar volgens mij niet van iemand in het park. Ik heb daarom de dierenambulance gebeld en er is iemand komen kijken, maar zij van de dierenambulance mogen geen kat in een recreatiepark meenemen, want dat is kidnapping!! Ze moeten 4 dagen wachten. 
Er is een foto gemaakt en hij is gemeld bij Amivedi. Jessica, die zich over hem ontfermde, is er niet altijd en was vandaag al weg, wij ook. Mogelijkerwijs kan de dierenambulance hem later wel ophalen en naar een asiel brengen. Ik vermoed dat iemand hem gedumpt heeft en er schijnt er minstens nog eentje te zijn met dezelfde soort vacht. Altijd vervelend zoiets.

Wel leuk: de merel met de witte staart liet zich weer zien en de staart is nu helemáál wit.

10 februari. Gisteren lekker woeste spellen bij het bridgen: 5x slem, waarvan 3 bij ons en gemaakt. 2x een biedverloop waarin we allebei met een hoge kleur openden en de ander een 6-kaart had in die kleur; en beide keren zaten de 2 overgebleven kaarten 1-1. En dan nog een keer een biedverloop dat heel zelden voorkomt (en niet vergeten!!!): Ko 2 klaveren (altijd sterk), ik 2 ru: wat heb je? Ko 3 harten = mancheforcing in harten. Ik had er 0, maar toch goed genoeg voor 4 harten. Leuk!

Dinsdag is onze 'vrije dag' en moeten we dus altijd van alles doen. Ko: bloed prikken, naar de apotheek om verouderde medicijnen in te leveren, Joke jarig, 's middags ik een gezichtsveld-meting en daarna kwam een nieuwe wasmachien. 

Hierboven: de wanddecoratie bij de ogenafdeling in Alrijne.

Tussendoor kijken we naar de Olympische spelen. We hebben nogal wat ijsdansen gezien, waarbij ik erg onder de indruk was van de Japanners. Een Française, die hoge ogen gooide, had een ordinair pak aan. Daar worden blijkbaar geen punten voor gegeven. Een Japanse droeg een heel dun flodderig rokje en daaronder een string ... puntenaftrek!! Ik zit niet in de jury! Ik weet trouwens niks van geworpen rietbergers, swivvels of viervoudige selsjoeks. Dat moet je vast anders schrijven. 
Wij kijken ook heel graag naar biatlon. Soms even naar skiën of zo of een paar minuutjes curling. En schaatsen uiteraard, al is de 10 kilometer wel vervelend en de 5 ook wel een beetje. 

De nieuwe wasmachine draait en het dekbed, dat erin zat toen de oude het begaf, is weer schoon!

6 februari. Ik heb nog steeds nergens zin in, dus breng ik de dag tamelijk stompzinnig door met het spelletje/mahjong, soms een paar bladzijden lezen, legpuzzel en TV. De TV levert nogal eens een lachertje op. Een of andere mevrouw in een programma over politiek moest knelpunten doorhakken en een ander iemand die in Milaan liep om iets van de Olympische spelen bij te wonen had daar in Milaan al veel internationalisten gezien.
 Ik kijk graag naar de uitzendingen vanuit de dierentuin van Steve Irwin, al is er wat onnodige show bij. Vandaag werd een gevaarlijke, maar zieke slang behandeld: hij had last van zijn nieren. Gisteren kreeg een zeeschildpad medische verzorging. Heel interessant vind ik dat. Een paar dagen geleden zag ik er voor het eerst een pasgeboren koala-jong. Dat lieten ze zien in de buidel en het leek het meest op zo'n jelly-snoepje: heel klein, knalroze en gummiachtig. Zo'n jong moet zelf naar de buidel kruipen over de buik van de moeder, als ik het goed begrepen heb en blijft daar heel lang in; iets van 4 maanden.
5 februari. Wij hebben te maken met een heel bizar gesternte deze week: eerst begaf het broodrooster het en gisteren de wasmachine ...Ko zegt: je moet niet aan Ko vragen wat voor gesternte dat is, maar aan Co-pilot! 
4 februari. Poes Muts, die door haar vorige eigenaar als min of meer achterlijk werd beschouwd, verstaat heel goed wat ze horen wil. 'Nee', verstaat ze niet?, maar als ik - bij de keuken - zij in diepe slaap op de stoel bij de TV: toch minstens iets van 8 meter verderop, op normale spreektoon vraag of ze belangstelling heeft voor borstelen ligt ze meteen op het kleed voor de dagelijkse beurt. 
Dagelijks, omdat ze niet heel goede ingewanden heeft en er bij het likken veel haar naar binnen gaat, zie foto. En borstelen is het toppunt van heerlijk, met ook nog eens 3 snoepjes toe! 
Muts verstaat ook: Muts, kom, en: eten. Verder kan ze ook goed duidelijk maken wat ze wil: Ko mag niet met z'n benen over elkaar zitten als ze op schoot wil b.v., dan begint ze met haar kop tegen het bovenliggende been te bonken. Of ze tikt op je hand als ze geaaid wil worden.En als ze echt iets wil en wij reageren niet, gaat ze over de piano lopen! We moeten ook niet vergeten die 's avonds dicht te doen als we gaan slapen.
2 februari. Vanmorgen ging ik maar eens op de weegschaal staan, want ik moet wel mijn gewicht in de gaten houden. Verrassend resultaat:  8888 kg, best veel voor een oud vrouwtje van 88!! (Er zal wel weer een nieuwe batterij in moeten. Na batterijwissel 56,6)

Voor het eerst sinds weken weer gebridged, en afgezien van elk één blunder ging het niet al te beroerd. Toen we uitgespeeld waren was het voor het eerst weer NIET DONKER buiten: we gaan de goede kant op!
Ik heb Herman maar wat gezelschap gegeven. Ik ben altijd dol op poppen geweest en heb er nog altijd een paar. Zoals Amanda, met een groen jurkje; Jet, een ouderwets typje met van de vlechtrolletjes langs de oren en Maryse, hier op de foto. En het poppetje dat lang geleden in de wieg lag voordat Tonkie erin lag; Tonkie heeft haar nooit een naam gegeven ...

Ik heb altijd graag mooie jurkjes en zo gemaakt, Maryse draagt hier een blauw/wit ruitje waarop ik me uitgeleefd heb in 'stofversieren'. (Sokjes breien op pennen 1, 4 dagen werk per sokje!)

Nu mag ze een tijdje functioneren als ouder  zusje van Herman. En mocht er iemand zijn onder mijn lezers die dol op poppen is,  laat het weten.  

Zie ook poppen.vijnberg.nl, de site die ik lang heb bijgehouden, met veel poppenhuis- en ook een brei-afdeling.

Een nieuwe telefoon dus. Wat doe ik met mijn telefoon? Gebruiken bij inloggen bij de bank en telefoneren met de dochters in het buitenland, een doodenkel what's appje. Maar ik vind, nu Ko de inhoud van mijn oude telefoon heeft overgeheveld, weet ik hoeveel foto's, waarvan ik de meeste nog nooit gezien heb, laat staan dat ze me hevig zouden interesseren. Dus heb ik net een minuut of 20 foto's van mijn 'nieuwe' mobieltje zitten verwijderen, want ik vind foto's op je telefoon irritant, zij het ook af en toe nuttig. Boodschappenfoto's zijn nuttig, zoals welke soort kattenbakkorrels gebruiken we het liefst; maar foto's van je kleinkinderen om aan anderen te laten zien niet. Ik kijk ook niet graag vaker dan een of twee keer naar het nieuwste kleinkind van iemand. Ik heb nog wat prullenbakwerk te doen: tig foto's van sneeuw in Polen ...

30 januari. De feestverlichting hier beneden is eindelijk uit. Daarmee wordt het uitzicht niet veel beter, dus Ko is zo vriendelijk geweest om voor een tijdje ons bosgordijn op te hangen. Als de zon schijnt is dat stukken beter dan de grauwe gevels aan de overkant. En als we er genoeg van hebben is het in een paar minuten weer opgeruimd!
29 januari. De ING vindt dat ik een andere mobiele telefoon moet hebben, iets van security of zo. Echt iets voor mij - zoals iedereen weet ben ik dól op mobieltjes, maar niet heus! -  maar gelukkig heb ik een man die daar veel verstand van heeft. Dus heeft Ko een andere telefoon voor me geregeld, die weer voor een paar jaar (?) security bij de ING gaat zorgen. Ko is de hele dag bezig geweest met alles overladen van de telefoon die ik had naar de telefoon die ik nu moet gaan gebruiken en de Australische magpie (telefoon) en de kikker (chat-bericht) staan er ook weer op. Echt geweldig, zo'n handige echtgenoot!
Één ding vind ik echt fijn van de mobieltjes: lekker kletsen met mijn dochters in het buitenland en dan kan ik ze nog zien ook!
27 januari. Het gaat gelukkig wat beter. Ko loopt nog wat te hoesten en te snotteren en bij mij is de koorts eindelijk gezakt, maar ik ben zo slap als een vaatdoek. Als ik gedoucht heb moet ik eerst weer een uurtje gaan liggen, van dattum.
Veel geslapen, verder ben ik bezig geweest met een heel klein beetje lezen, luie TV series kijken zoals 'Death in paradise' en met een spelletje op de tablet, met mahjong steentjes. 
Ik heb mijn leven lang mahjong gespeeld, zij het met grote tussenpozen, als kind al, nog in het kamp, met steentjes die mijn creatieve zus Magda gemaakt had. Ik weet niet of iedereen dat heeft, maar ik had een duidelijke voorkeur voor bepaalde stenen en een beetje een hekel aan andere. Ik ben niet van de stokken/bamboes b.v.  en ben ook niet van de 'locomotief' = 8 ballen ... Die voorkeuren zijn er nog altijd merk ik: de karakters, de winden en de rode en groene draak. 

De bedoeling van het spel is dat je de stenen opruimt en dat mag als ze op een of andere manier vrij tegenover elkaar liggen. Op de linkerfoto - onder - aan de rechterkant kun je zo 5 stokken opruimen, door op een steen te tikken. Dan kun je 6 stokken op de een na bovenste rij aanraken en één plaats naar rechts schuiven, waardoor beide stenen verdwijnen. 

Op de tweede rij aan de voorkant zit een van mijn favorieten, maar ik weet niet welke steen die in het spel mahjong is. Een van de karakters - of, zoals ze bij ons thuis heetten: 'krekken' - waarschijnlijk. Maar het kan ook een wind zijn, want er zit verder maar één wind in het spel en dat is volgens mij de noordenwind. Die op de rechterfoto in de bovenhoek zit. Tussen die twee rode draken ken ik ook niet!
Het is ietwat verslavend en je moet goed opletten, want je zit zó vast!!
Tijdje gezocht: mijn lievelingssteen is w.s. de noordenwind, maar wat is dan de steen links in de hoek?  Oostenwind? Hieronder: tablet, rechts een paar van de stenen om mahjong mee te spelen! Dat zijn er totaal 144, maar je speelt niet met de 'seizoenen' (8). Van elke soort zijn er 4 dezelfde: 1/9 bamboes, 1/9 ballen, 1/9 karakters, 4 winden, 3 draken. Plus 8 seizoenen. Leuk spel!

26 januari. Het was niet zo heel eenvoudig om kleding voor Herman te vinden, maar uiteindelijk vond ik bij Ali deze outfit, Het is niet geloven hoe goedkoop, maar je moet wel afwachten of de maten een beetje kloppen. Het kan ermee door, toch, al past het totaal niet bij de pop zoals hij, bijna 100 jaar geleden bedoeld was. 

 Het zit allemaal aan elkaar vast, i.e. geen los truitje en spijkerbroek. Voorlopig zit hij er weer netje bij.
23 januari. Een vriend van ons is op reis in Midden Amerika. Hij stuurt Ko veel foto's van wat hij allemaal ziet en  gisteren was er eentje van een heel nieuw soortje. 

22 januari. Nog steeds niet OK! 
 20 januari. Ko loopt nu ook te snotteren en ik heb volgens mij bronchitis. Gaat wel weer over, maar ik word het na een week al aardig zat. 
15 januari. Inmiddels zijn we 7 pakjes zakdoeken en 40 niesbuien verder ... 
13 januari. Zo, we hadden weer een aardig ingeplande vrije dag ... Eerst naar de 'hartcardiologie' en dat moet op z'n Leidsch worden uitgesproken. De aangetroffen lichte afwijking had te maken met mijn degenererende zenuwbanen - dat heet .... even weg - en er is niks aan te doen, dus ik kan er niet mee zitten. De heup kan gewoon geopereerd worden en de cardioloog was verbaasd om iemand te zien binnenkomen die geen rollator nodig had! Altijd weer lachen! en dat is goed voor je gezondheid. Neuropathie, ik weet het weer. 
Ik kon zelf naar orthopedie om te zeggen dat de cardioloog zijn goedkeuring gaf aan de komende operatie en zelf heb ik gevraagd of ze konden uitstellen tot de chirurg terug zou zijn van zijn reis naar de zuidpool, ergens in april of zo. De planning was tussen kerst en nieuwjaar en al met al is maar goed dat het i.v.m. het hartfilmpje uitgesteld is. 

Herman had ik een mutsje beloofd en zo heb ik lekker zitten prutsen na een aantal jaren geen poppenkleertjes maken e.d.  Ik had nog een patroontje van een muts ooit gebreid voor een kleinzoon en hoe je zoiets moet verkleinen zit nog wel in mijn hoofd, maar de handen hadden wat meer moeite.  E.e.a. geschiedde op 4 pennen nr 2, want ik houd niet van dik breiwerk op grove pennen. Ik had nog superzachte kasjmier in een goed tint bruin en daar gaan we. Mijn pennen zijn aan de lange kant en van metaal en je laat zomaar een steekje vallen en dat betekent vaak terugsteken. Dat is weer lastig, want klein en 4 pennen zitten elkaar wat in de weg. Ko zorgde voor een goed lampje, direct op mijn vingers. 
Het lastigst was het laatste stuk waarbij veel geminderd moet worden. Absoluut geniaal is het eind: dan brei je een soort slurfje en dat ging in dit geval over 5 steken, die je blijft breien en steeds weer naar de voorkant van de naald - zonder knop - schuift waardoor dat slurfje ontstaat. Als dat lang genoeg is hecht je af en legt er een knoop in. Geweldig!!! 

Herman is flink beschadigd, hij is ook al bijna 100 jaar oud. Zijn gezicht moet blijven zoals het is, maar de kapotte heup gaat wellicht naar de poppendokter. In april misschien?

12 januari. Het was wel weer gezellig, jarig zijn met wat vrienden om je heen, maar het blijft lastig om niet te veel te bestellen, want er verdwenen weer dozen vol rijst en wat chicken tikka in de vriezer ... Mette L.  was 'nieuw', ik hoop dat ze het naar haar zin heeft gehad.  

9 januari.  Gek hè, wat je kunt dromen. Ik moest vannacht Nederlands geven en merkte dat de leerlingen iets niet konden. Dus ging ik op mijn oude school eens kijken hoe het daar was gesteld. De school was, zoals gebruikelijk in een terugkerende droom, verhuisd, maar deze keer kon ik het gebouw wel vinden. Tot mijn verrassing was er een aparte afdeling waar de lokalen voor talen waren gevestigd. 
Ik toetste het probleem bij leerlingen van de 3e of 4e klas: De opgave was een zin afmaken: Wij .... hem dat we niet konden komen. Gebruik berichten, mededelen of laten weten. Elk met een eigen probleem (misschien). Niemand kon er wat mee!
 8 januari. Vanmorgen om iets over 7 ging de bel! O jé! markt vandaag en de auto staat hiervoor geparkeerd. Gelukkig kwam iemand waarschuwen. Toen we van de schrik bekomen waren - Ko moest in pyjama de auto verzetten!! - hebben we nog een paar uur kunnen slapen. 
 Het was één keer eerder gebeurd en toen heeft slimme Ko op zijn telefoon een soort hard geluid - motorfiets - gezet dat op woensdagavond afgaat; denk erom: morgen markt! Maar hij had gisteren uiteraard zijn telefoon uitgezet. 

Hè, ik kan weer aan een project, want Herman moet in de kleren: zijn broek is te groot en zijn shirt te klein. Bovendien is zijn linkerbeen bijna los. 
Indertijd ben ik begonnen met een ander soort blog: poppen, met daarin een afdeling breien. En ja, daar staat gelukkig nog hoe ik jaren geleden een mutsje voor Jacob heb gebreid. Jacob was er niet bij, dus toen het af was was e.e.a. te klein, maar wel geschikt voor Abel. Ik zal iets moeten ondernemen met pennen 2 zonder knop, echt een lekker karweitje. Er staan gelukkig ook nog twee patroontjes voor te breien poppen-onderbroeken op. 

Vanmiddag gingen we naar de film. Hier beneden is een soort Kijkhuis met af en toe een beter soort film. Dat is tenminste de bedoeling. Vandaag was dat 'The North' en het ging over twee mannen die samen 600 km gingen lopen in de Schotse Hooglanden. Volgens mij hadden ze aan het eind lang geen 600 km gelopen en bleven er raadsels: waarom groeit van de witte man de baard niet? Waarom regent het zo weinig? Hoe laden ze die telefoon steeds op als ze bijna nooit in de bewoonde wereld komen. En, meest van alles: waar bleven nou die diepzinnige gesprekken die ons beloofd waren? 
Een film om ervoor te zorgen dat je nooit in Schotland een heel eind moet gaan wandelen en dat je op het pad moet blijven als je het toch doet. 
Ik heb ooit met Joke 100 km in een week in Ierland gelopen en dat was heerlijk. Maar we sliepen gewoon ergens in een bed en de bagage werd, op een rugzak na, vervoerd. Het regende gelukkig bijna nooit, maar het was evenzogoed een heel eind.
7 januari. Vandaag is Trees dus begraven. Zij hield van eenvoudig en niet opvallen. Evenzogoed werd ze op 2 november geboren, vroeger was dat een nationale 'feest'dag (Allerzielen), nu nog een groot feest in delen van midden-  en zuid Amerika. Ze stierf op Nieuwjaarsdag, een feest in het westelijk halfrond en w.s. ook Australië en zo en werd begraven toen Nederland moest omgaan met hevige sneeuwval en code oranje!!!  (en Brigitte Bardot ook begraven werd)

Het was lekker rustig op de snelweg en het kerkhof lag er mooi wit en verlaten bij. Er waren geen andere bezoekers ...

De rieten mand waarin zij werd begraven werd gedragen door haar zoon Matthias, Ko, Barthe, 2 kleinzoons en Olga, de vriendin van Thijmen. Ze kwam te liggen naast mijn zus Magda en dat is nog een heel verhaal waar niemand iets vanaf wist. E.e.a. kwam pas aan het licht toen de begrafenisonderneemster ging zoeken naar Magda's graf op een ANDER kerkhof. Bizar!

Afgezien van kinderen, kleinkinderen,  Ko en mij was er ook nog de hond van Roos, Trees' kleindochter. De pop Herman, die Trees naar ik vermoed gekregen heeft toen ze 4 werd. Hij mag nog een tijdje bij mij logeren, want hem heb ik ook mijn hele leven gekend. 
Na afloop hebben we gezamenlijk geluncht en werd het - zoals vaak - nog best heel gezellig. 
Wat ik ook bijzonder vond was, dat er een foto van Trees aan het hoofdeind van de tafel stond en dat dat min of meer dezelfde was als de foto die ik hieronder had uitgekozen, alleen iets meer en face!

V.l.n.r.: Matthias, Roos, Olga, vriendin van Thijmen,  Anne en Remi, resp. dochter en zoon van Matthias, Erna, Rachel, de vrouw van M., Barthe, Thijmen, Koen, vriend van Roos en Margriet, vrijwel onzichtbaar. 
6 januari. Ik heb een foto van Trees gekregen: uit Nieuw Zeeland! Je moet soms ergens wat moeite voor doen ... Deze foto is wel van heel lang geleden, maar is me altijd dierbaar geweest. Ik denk dat ze een jaar of 18 was. Zie begin van het jaar, hieronder. Er zijn geen goede of duidelijke foto's van haar op latere leeftijd. te vinden.
Het sneeuwt al dagen en voor morgen, als Trees begraven gaat worden, wordt er 6 of 7 cm sneeuw verwacht ...
3 januari. Zo heb ik Leiderdorp nog nooit gezien en we wonen hier toch alweer ruim 3 jaar. Het eksternest van het vorig seizoen is nog goed te zien. Een tijdje later is de meeste sneeuw weg en zie je weer de narcissen die al in bloei staan!

Begin van een nieuw jaar. Alle lezers van dit blog: heb het goed in 2026!
1 januari. Het is de bedoeling dat je vandaag elkaar een goed 2026 wenst. Dat wil ik best graag doen en BIJ DEZE!!, maar voor mij persoonlijk begint het niet goed:

Vannacht is mijn laatste zus, Trees, overleden. Zij - altijd even bescheiden - is terwijl het overal om haar heen knalde en flitste, stilletjes vertrokken. Ze was al sinds kort in een soort hospice.

Van mijn 4 zussen was zij degene met wie ik het vaakst ben opgetrokken: ik heb regelmatig bij haar gelogeerd toen zij net in Amsterdam woonde; zij heeft mij en Tonkie in '67 opgevangen toen we overhaast uit Nigeria moesten vertrekken i.v.m. de beruchte Biafra-oorlog; we zijn een paar keer samen op (vakantie)reis geweest, vóór en na die tijd. Lieve Trees, die als geen ander de kunst verstond om van iets eenvoudigs iets buitengewoon ingewikkelds te maken. Wat zal ik haar missen.

Niemand meer over die ik mijn hele leven heb gekend en ik kan nooit meer aan iemand vragen: hoe was dit of dat vroeger thuis ...

Wie nog wat meer van 2025 wil zien kan hier terecht:  Jaaroverzicht 2025  of klik op 2025 in het menu

Naar bovenkant