Naar de onderkant van de pagina.
22 mei. Vandaag is een slechte dag. Mijn hart breekt bij de wetenschap dat Anne-Claire en Tinka elkaar voor het laatst zien en dat is voor allebei verschrikkelijk.

Een klein boeketje jasmijn uit onze eigen tuin, heel mooi en met een verrukkelijke geur, bleek een schot in de roos. Tinka wilde het de hele tijd in de buurt hebben. 

21 mei. Van de ervaringen in mijn leven is deze misschien wel een van de meest bijzondere. Met Anne Claire, die dus voor de 3e keer dit jaar uit Australië over is, en - als ze morgen terugvliegt opnieuw in quarantaine moet!! - ben ik een paar dagen geleden naar een tatoo shop geweest. van ongeveer de beroemdste tatoeëerder die er heeft bestaan in Nederland, Henk Schiffmacher. Hoe ouder hoe gekker? Ik heb Tinka's naam aan de binnenkant van mijn linkerpols laten 'zetten' zodat ik haar de rest van mijn leven bij me draag. Tinka heeft het dus nog kunnen zien en vond het mooi. Het schuurt een beetje als het gedaan wordt (door zijn dochter) en het moet een dag of wat genezen. Ik heb niks tegen Ko gezegd, want die is anti-tatoo, maar het is hem nog niet opgevallen. Zo erg is het niet, toch?

Claire beperkte zich tot een klein hartje.

15 mei. Vandaag in Amsterdam geweest. Het hospice ligt in een stille wijk, 2 begane-grond-woningen onder lage appartementen, met een tuin erbij. Ruim, schoon en bijzonder vriendelijk. Dagelijks kunnen 2 vaste familieleden in- en uitlopen en mogen 2 mensen op bezoek komen. Dat is de corona regeling! Tonkie, Anne-Claire en Natasja  - een heel goede vriendin van alle drie de dochters -  verdelen de vaste bezetting voorlopig en Ko en ik waren dus vanmorgen, Tinka op haar bed in de tuin,  vanmiddag kwam er een vriendin. Stevie is er al helemaal thuis, maar dat zijn we van hem gewend! Er is ook een parkeerplaats beschikbaar en dat is erg fijn, want we waren telkens een vermogen kwijt aan parkeren: 7,50 per uur!!  Vandaag ook de huisarts ontmoet, een kordate, lieve mevrouw, fijn. Als het nou ook nog een beetje zomer wil worden ... Tonkie had me gewaarschuwd en ik had een complete winter outfit aan, maar toch! Extra kleding in de auto leggen, lijkt me.
Tot mijn genoegen zag ik in die tuin een heggenmus en die had ik al twee jaar niet meer gezien; ook mezen, groene parkieten, houtduif en ekster. 
Er werken 70 vrijwilligers bij dat hospice, waar 4 personen kunnen verblijven. Er waren er ook heel wat bezig, o.a. in de tuin. Ja, die moest natuurlijk ook bewaterd worden, want o, wat is het droog.
Net als ongeveer iedereen lees ik 'De 7 zusters' (of liever The seven sisters) van Lucinda Riley. Lekker lezen, als je geen zin hebt in zwaarwichtig. Maar dan komt er ergens iemand pianospelen en dat blijkt Ravel himself te zijn en die gaat op die piano DE BOLERO spelen. Zou je dat boek toch gelijk in de prullenbak kieperen. Ai! Terwijl er zo veel superieure stukken zijn die Ravel wel degelijk op de piano had kunnen spelen. Jeu d'Eaux? 
13 mei. Stevie heeft hier een tijd gelogeerd, maar vorige week heb ik hem weer een dag mee naar Amsterdam genomen, want met Tinka gaat het niet goed. Stevie was blij om in Amsterdam te zijn en heeft daar uren lopen snorren. Maar het was duidelijk dat Tinka niet echt meer voor hem kon zorgen, want ze had grote moeite om uit bed te komen. Geen probleem: Stevie ging weer mee naar Zoeterwoude.

Inmiddels had ik aan vrienden die in Drenthe wonen in een grote boerderij gevraagd of ze eventueel Stevie wilden hebben. Stevie is een echte schat, maar Muts helaas niet en die vrienden hadden al eens aangegeven dat ze hem zo'n leuke kat vonden, en terecht, want dat is hij ook. Ze waren toevallig zondag hier en hebben hem gelijk mee naar huis genomen. Gezien ik daar al op gehoopt had al ik alle kattenattributen in huis. Stevie zelf vond het meteen geweldig daar - zie foto -  hij wilde alleen graag naar buiten, maar daar werd nog even mee gewacht. 

Gisteren is Tinka naar een hospice gebracht, want 4hoog in Amsterdam 24/7 zorg krijgen bleek vrijwel onmogelijk, zeker met die corona toestand. Gisterenavond belde ze op: ze mocht daar een kat hebben ...

Dus zijn we vandaag Stevie weer gaan halen in Drenthe! Het is fantastisch dat Tinka haar grote rooie vriend daar bij zich mag hebben en t.z.t. gaat de grote rooie weer naar Drenthe.

Morgen komt Claire opnieuw uit Australië. Ze blijft maar een week, want langer kan niet, en moet daarna opnieuw 2 weken in quarantaine. Tonkie staat ook de hele dag voor Tinka klaar: wat een geweldige dochters heb ik. En wat een geweldige man, want die reed wel even voor mijn dochter en een kat heen en weer naar Drenthe vandaag!!
30 april. Linda kreeg een tijdje terug een volwassen wijfjeseend ter verzorging, gewond aan haar nek. Linda kent alle eenden in de buurt, want vaak heeft ze ze zelf grootgebracht. zo ook dit vrouwtje, die ze 'Digger' had genoemd en voor Digger is Linda de moeder. Eenden kunnen heel goed onthouden, wie hun moeder is, n.l. degene dien hen heeft grootgebracht. 
Goed, Digger kreeg een plek in haar flatje en begon tot Linda's  verbazing een nest te bouwen! In een babybadje of zo! In dat nest kwamen  na een poosje12 eieren te liggen. Digger ging bovenop haar eieren zitten, in Linda's flatje. En nu zijn er 12 eendenkuikentjes in o.a. haar douche! Want ze moeten aan water wennen ...

Een eendenmoeder heeft maar héél weinig kans dat al haar kinderen groot worden. Maar in Linda's appartement zijn geen meeuwen, ratten of snoeken. Er zijn geen kinderen die het niet kunnen laten om dieren te pesten, er rijden geen auto's rond. Wedden dat deze twaalf allemaal gezond volwassen worden!

29 april. Gisterenavond hebben we met andere leden van LBC via 'Step bridge' een wedstrijd gespeeld. Georganiseerd door iemand van LBC en nu eens een keer iemand anders dan Ko. Je mist de gezelligheid van het ontmoeten van andere leden, maar het was een leuk initiatief. 
Ik vind het tamelijk vermoeiend en vergeet steeds een aantal dingen, zoals zelf alerteren voordat je een bod uitbrengt. Alerteren moet normaliter je partner doen als jij iets biedt dat een andere betekenis heeft dan de gewone.
De opening van 1 klaveren betekent standaard dat je voldoende punten hebt om te openen en dat je een vier+kaart hebt in klaveren. Maar bij ons - en heel veel anderen - betekent het dat je een opening hebt en minstens een 2+kaart klaveren (en dat is omdat we alleen maar harten of schoppen openen met minstens een 5+ kaart in die kleur). De 1 klaveren op moet in ons systeem door partner gealerteerd worden. Maar op stepbridge moet je het zelf doen. Dat is even wennen en dgl dingen leer ik niet snel.

Maar het is leuk dat er wedstrijden op die manier georganiseerd worden. Links: zo ziet het computerscherm eruit. Onderaan is er een mogelijkheid om mededelingen te doen.

28 april. Je wordt het wel zat, steeds maar binnen blijven. Maar gelukkig hebben we de Burger Puzzels in combinatie met leg - prima voor binnenzitten en nu ook regen! Gisteren en vandaag deden we september 1997. Al eerder gemaakt en dus bewaard. We hebben het beter gedaan deze keer, maar helemaal zijn we er niet uitgekomen. 
Twee grappige dingen:
Ik wilde kijken of 'wegge'(een U met een kruis erdoor is allicht wegge!) ook iets anders betekende dan alleen een soort brood. Ik nam het 3e deel van de dikke van Dalen ter hand en sloeg het open op de bladzijde waar wegge te vinden was!!! Blz 4193 of zo ...  Het werd trouwens geen wegge, maar gewas.
Toen we bedacht hadden, dat we niet verder kwamen - met nog 2 laatste opgaven niet gevonden (H10 en V6: V6 moet volgens ons vacant zijn en daar hebben we geen beschrijving van, maar H10 moet w.s. gratis zijn en daar is wel een beschrijving voor, maar we kunnen de rebus niet oplossen; ook in '97 niet. De kruisletter is c/g) - pakten we de oude puzzel erbij en daar stond een mooie kreet boven: 'Het hiernamaals lijkt me een geschikte plek om ongestoord van je oude dag te kunnen genieten'
25 april. Dat was allemaal getob, met die foto's én met Ko's computer ...

Stevie komt hier wel vaker. Hij is de eerste paar dagen altijd op zijn gemak, maar wel een beetje nijdig, want dan wil hij niet snorren. Op de 3e of 4e dag gaat hij overstag en gaat de motor aan: zo maar uit het niets en liefst op de keukenvloer met zijn poten tegen een kastje! Hij snort dan zó hard dat je het in de voorkamer kunt horen en begint gewoon, zonder dat ie geaaid wordt of zo.

Wat een fantastische advertentie van AH hiernaast!

22 april. Er is gisteren iets gebeurd met de browser(?), waardoor foto's gedraaid kunnen zijn.

20 april. Wij worden een beetje kierewiet van die corona toestand. We hoeven ons niet te vervelen hoor, want we hebben TV, de tuin, boeken een legpuzzel en de verschrikkelijk moeilijke puzzels van Piet Burger. En van die laatste worden we een beetje geschuffeld, want je moet ervoor in de raarste kronkels denken.  

Dit was de laatst gevonden opgave:    Het woord moest 10 letters lang worden en bekend waren een e op de 2e plek, een a op de 8ste en een s op de laatste. Wat wordt het? Ternataans!!! Met als beschrijving: Naar staten gebroken uit de Molukken. Niet dat je dat van meet af aan al weet, want de cryptische beschrijvingen staat door elkaar, maar was wel al direct héél eigenaardig. Zo gaat de oplossing: T erná t aan ST. Als je de oplossing gevonden hebt begin je echt wel een beetje aan je geestelijke vermogens te twijfelen, en zie je pas achteraf dat het ook een anagram is van 'Naar staten'. 

19 april. Wat zijn de asperges verrukkelijk dit jaar. Met Pasen kon ik ze nergens meer vinden, maar gisteren gewoon hier bij de buurtsuper. Heerlijk. Nog wel heel duur ...
15 april. Als je naar Amsterdam rijdt zie je bij Schiphol weet ik hoeveel vliegtuigen geparkeerd staan. We staan er niet voor stil en het is ver weg!

Je wordt die corona wel een beetje zat!

Stevie logeert een paar dagen hier. Tinka vindt dat hij tekort komt als hij steeds in  Amsterdam zit en hier kan ie de tuin in. 

Muts en hij kennen elkaar natuurlijk al een tijd, maar ze moeten wel steeds weer even aan elkaar wennen. Dat gaat elke keer sneller. Hij is er nu pas 2 dagen en ze liggen al samen op de bank. 

10 april. Goede vrijdag. Ik luister naar de Lucas Passion van Bach. Die is waanzinnig mooi, vooral het begin. Een openingskoor om van te watertanden en het 3e koraal is ook super. Zelfde melodie als Bin ich gleich von dir gewichen maar met een solosopraan (op mijn CD Charlotte Lehmann, prachtig!) erbij, wow! Je hoort hem nooit die Lucas. 
Opvallend is het 'menselijke element: de knecht Malchus, van dat oor, en de goede moordenaar versus de slechte in dit evangelie.
Johannes maakt ook gewag van Malchus.

 

Ik heb/krijg ze gelukkig weer in bloei. Deze, 'Lagoon', bloeit als voor de 6e keer, geloof ik.

9 april. Het is dus niks geworden met die broek en de plakstof. Einde broek, jammer. 

Het is nu weer jonge-eendjes-tijd en Linda heeft er twee die gisteren uit het ei gekropen zijn. Die wil ze liever niet onbeheerd thuis laten, dus waren ze vandaag hier. Schattig zijn ze, jonge eendjes, en al direct heel actief als ze tenminste wakker zijn. Linda is de 'moeder' van deze twee. Ze is moeder van weet ik hoeveel eenden in Zoeterwoude. De jonkies die ze jaarlijks onder haar hoede krijgt hebben allemaal een naam, ze kent ze ook allemaal en ze komen allemaal naar haar toe als ze in de buurt is. Verreweg de meeste eendenkuikens die door de echte moeder worden begeleid komen vroegtijdig aan hun einde. De meeste eendenkuikens worden opgegeten door vooral meeuwen en snoeken.

Lindag staat in deze tijd 's nachts elke 3 uur op om de beestjes te verzorgen. Tot eind mie is ze er druk mee.

6 april. Deze foto lieten wij kinderen maken voor onze ouders, die in augustus 1950 25 jaar getrouwd zouden zijn. De foto werd gemaakt op de verjaardag van Paula - het meest rechts - die op de dag van de foto 20 werd.
Het eerste wat mijn moeder zei toen ze de foto kregen was: 'Erna heeft een vlek op haar jurk'. Ja, dat is er al vroeg in gehamerd:  geen vlekken op of gaten  in je kleding!!!
En nu heb ik een gat in mijn jeans. Ik heb die broek al een jaar of 7 en mooi is ie ook niet meer met al die haaltjes van poezenklauwen, maar hij zit zo lekker. Van Marks & Spencer, waar ik ook graag kleding koop. Wat nu? Spijkerbroeken met gaten zijn een tientje duurder als er kapotte knieën en zo hebben, maar dat ga ik w.s. pas leuk vinden als ik de 90 ben gepasseerd, want mijn smaak op het gebied van mode loopt altijd een beetje achter. 

Ik ga proberen het op een creatieve manier te fiksen en heb een rood hartje in mijn hoofd. Van plakstof.

Tot mijn ongenoegen heb ik ook een minuscuul gaatje ontdekt in het kasjmier truitje dat ik gisteren voor het eerst dit seizoen aanhad. Nu is Peter Hahn wel zo, dat je bij aankoop van een kasjmier truitje een klein kaartje met een draadje van de wol erbij krijgt. Sterker nog, ik herinner me dat en weet zelfs waar het is! Het gaatje is al min of meer onzichtbaar gerepareerd. En laat ik nou ook nog rode plakstof hebben!!
Links een kaartje met een draadje kasjmier wol. Een rood hartje van wat ik hoop dat plakstof is. Plus een inmiddels wel een meter lange sjaal die ik voor Marleen brei bij de TV. De trui van dat spul heb ik al twee weken geleden afgehecht, maar er was nog een massa 'wol' (het mag de naam niet hebben, maar warm is het wel) over.

Ik kan me goed vermaken als ik binnen moet blijven door die Corona.

Helaas, blijkt geen plakstof te zijn ...
Ik keek  naar een oude Midsummer Murders. Het verhaal ging om moord en een fraudezaak met wijn, gekocht bij de Hema zal ik maar zeggen, vervolgens voorzien van nep oude etiketten en opgeslagen in een wijnkelder. Plus één echte oude fles, om te laten zien aan een potentiële koper, want de bedoeling is die gewone wijn als heel oude, dure wijn te gaan slijten. Opname van die kelder met dozen en rekken vol flessen wijn. Kalkpoeder eroverheen gestrooid om het stoffig te maken wordt erbij gemeld, maar in tijd van eventjes ook overdekt met spinrag. 'Dat kan niet!' roep ik naar Ko. 'Jawel hoor' zegt hij 'gewoon te koop in een webwinkel!!'  
5 april. Eindelijk weer voor de kasjmier truitjes. Ze pillen verschrikkelijk, maar ze dragen heerlijk. Helaas, behoorlijk duur en ik tamelijk zuinig. Peter Hahn verkoopt ze via minstens 1x per maand een fraaie, glossy catalogus. 
Ook met enige regelmaat krijg ik van P.H. een kortingsbon. Van 15% met mijn verjaardag en op een andere onlangs 20€. Ik denk meestal lang na voordat ik tot aanschaf overga, maar met alle narigheid de laatste tijd had ik zin om mezelf eens lekker te verwennen: 2 kasjmier truitjes? Ik heb per slot 2 kortingsbonnen! Ik bel Peter Hahn op en stel voor 'n truitje in de kleur 'Pompoen' te kopen met de ene bon en hetzelfde in 'Azuur' met de tweede. Dat kan wel, maar dan moet ik er vandaag eentje bestellen en morgen weer een. 
Dat vind ik nou superstom; ik ga nu echt geen tweede bestellen, want daar moeten dan weer dikke verzendkosten bij. Want ik blijf zuinig ... 
De PTT is het bedrijf waar ik de grootste hekel aan heb. Als er iets mis gaat met een pakje is altijd het jouw schuld of de schuld van de verzender, NOOIT van de PTT. Ik kreeg jaren geleden N.B. van een medewerker op een postkantoor al de tip om vooral geen zgn track&trace te gebruiken, want je hebt er niks aan. 
4 april. Muts heeft sinds een tijdje een voerautomaat. Omdat ze zo graag eet en dan schrokt en vervolgens alles weer uitspuugt ... 
De brokjes verschijnen op 5 momenten: 's morgens tegen 8 u, om ongeveer 9 u - kleine beetjes -, rond 12 uur en 's avonds rond 12 uur. Als wij 's avonds gaan eten krijgt ze een beetje 'blikje', tegenwoordig aangevuld met een brokje spinazie à la crème, dat ik wel tijdig uit de diepvries moet halen. Inmiddels weet Muts wanneer het bijna tijd is en spurt bij het geluid van het machien naar de keuken. En wij moeten er altijd om lachen, dus leuk voor iedereen.
31 maart. Afgezien van bridgen via de computer zijn er nog andere prettige bezigheden voor verplicht binnen! Zo heeft Ko nog alle zgn Burgerpuzzels in een map, compleet met oplossingen en uitleg.  Een 'Burgerpuzzel' is een rebuscryptogram, ooit verzonnen door Piet Burger uit Andijk. Hij publiceerde die puzzels 4x per jaar in de Elsevier. We maakten ze altijd met Frans en Gita en deden daar soms meer dan 2 weken over. 
Met de ouderdom komt ook het vergeten; als we ze nu opnieuw maken zijn ze weer als nieuw met wat o ja! Deze op de foto is van juni 1995. We hebben hem net af en liepen vast bij dezelfde woorden als ooit, haha!

Als je dergelijke puzzels wilt maken kijk dan bij: 
www.puzzels.vijnberg.nl

 

29 maart Coronabridge!. Vandaag hebben we gebridged met vrienden in Drenthe! Via de computers en het programma 'Jack'. Ko hier en Tjeerd in Drenthe zijn een tijd bezig geweest om e.e.a. voor elkaar te krijgen en uiteindelijk lukte het. Leuk!

Ko heeft Tjeerd in beeld en ik kreeg Noor even te zien, maar nog niet blijvend. We spelen al tijden regelmatig met elkaar, met een maaltijd, en altijd gezellig. Die maaltijden komen ook wel weer eens. Zij hebben nog saté kambing van ons tegoed!

28 maart. Vandaag is Tonkie jarig. Claire vliegt terug naar Australië (40 mensen in het vliegtuig, eindelijk eens lekker de ruimte) en Tinka blijft alleen achter en dat lijkt me verschrikkelijk voor haar, want ik heb gezien hoe lief en zorgzaam Claire voor haar is.

Tonkie zegt, dat ze het zelden zo leuk gevonden heeft op school. Die is natuurlijk gesloten, maar er zijn altijd wel een paar kinderen en per 4 of 5 kinderen één leerkracht. De leerkrachten hebben het dik naar hun zin met het maken van creatieve lessen voor deze rare dagen. 

Ko maakte de foto onderaan van moeder met dochters. Ai! Oud vrouwtje! Op de terugweg zijn we even bonbons wezen hamsteren. Bij Lidl. Geen Lidl dicht bij ons huis, Ko had al uitgezocht wáár in Amsterdam, voor het geval we er min of meer in de buurt zouden komen. Verdraaid lekkere bonbons en bovendien heel betaalbaar. 

27 maart. Claire mag weg: 900+ handtekeningen en iedereen bedankt!!, maar wanneer is nog niet duidelijk. En als ze in Australië is moet het hele gezin 2 weken in quarantaine. Er moet een hele stapel papier mee!!

Intussen probeert Ko met een onbekende meneer via o.a. SKYPE een computerprogramma te regelen waardoor wij bridgers met elkaar kunnen spelen via de computer. 

26 maart. Nadat ik gisteren een verzoek van Bondy, mijn schoonzoon, kreeg (uit Australië) om een petitie te tekenen, om ervoor te zorgen dat AnneClaire toestemming kreeg Australië weer binnen te komen, heb ik al mijn reguliere verjaardagsbezoek plus nog een stel andere mensen de petitie doorgestuurd en HET IS GELUKT. Nu moet ze nog een vlucht regelen ... Het zijn barre omstandigheden: Tonkie is zaterdag jarig, Tinka is doodziek, Claire moet terug naar Australië en ik mag hen niet knuffelen. 
24 maart. Vanmiddag, volgens belofte, even gesnoeid bij Els. Die woont in Leiden op de H. Rijndijk, hier ong 2 km vandaan. Ko bracht me weg, terug ging ik lopen. En kwam 3x!!!! asociaal gedrag tegen. 
Eerst was er een fietser, die me tegemoet kwam rijden - op het fietspad, ik op de stoep - die op het moment dat ie me passeerde begon te hoesten. Vervolgens 3 jonge jongens die naast elkaar in de Meerbrug zaten te vissen, maar wel uit elkaar schoven toen ik ze roepend van de weg vroeg of ze nog niet van de anderhalve meter gehoord hadden. En tenslotte even verderop waar ze aan het bouwen zijn, een auto geparkeerd op het voetgangersgedeelte. Kleine opening, man in die opening en reken maar niet dat ie even opzij ging. Ook een opmerking over gemaakt, maar w.s. een buitenlander, die me niet verstond of wilde verstaan ... De enige vrouw die ik tegenkwam week uit! 
23 maart. Claire is hier om nog wat tijd met Tinka door te brengen, maar ze kan, zoals het er nu uitziet, niet terug naar huis, want ze kan Australië niet in. 
21 maart. Dat hebben we lang niet gedaan!! Sinds Frankrijk niet meer. Ko heeft 'Jack' opnieuw geïnstalleerd en nu kunnen we weer samen een potje bridgen, ieder aan eigen computer, tegen een programma dat 'Jack' heet. Nou wint Jack altijd, helaas, dus soms is het een beetje deprimerend, maar het is wel leuk om weer eens te bridgen ...

In Frankrijk gebruikten we dit programma altijd om te trainen voor de vele wedstrijden die we daar speelden. Ko kon namelijk ook bepaalde handen genereren, b.v. sans-handen of slems. 

 

Claire zou vandaag terug gaan naar Sydney, maar gaat pas woensdag. 

20 maart. Vandaag las ik dat IDFA als positieve bijdrage aan deze crisis tijd gratis toegang tot documentaires geeft, ook alweer zo'n aardig gebaar. Ik heb er net eentje gezien, Cucli, over een trucker met een witte duif, die hem gezelschap houdt. Mooie documentaire.
19 maart. Het Leidsch Dagblad heeft op donderdag altijd een katern 'UIT', maar vandaag heette het 'THUIS' en stond vol met allerlei tips over hoe je je, bij het zo veel mogelijk binnenblijven, zou kunnen vermaken. Leuk!! 

Ook heeft een filmnet zijn voorraad films die anders tegen betaling kunnen worden bekeken, nu gratis ter beschikking gesteld. Zo zagen wij laatst de indrukwekkende film Bohemian Rhapsody. We zouden anders nooit op het idee gekomen zijn. Zeer de moeite waard.

 

Ik was in verwachting van medicijnen: van de oogarts en van de huisarts. Nu is alles lastig op het ogenblik en de apotheek belde me wel 3 keer op om over bezorging te praten. Ik legde uit dat ik geen haast had en alles tegelijk kon worden bezorgd. Uiteindelijk belde de apotheek weer en zou e.e.a. op vrijdag bezorgd worden: op de stoep gelegd en dan kon iemand het oppakken en geen contact. Mooi dat op woensdag de spullen van de oogarts aan de deur werden afgeleverd en die van de huisarts vandaag, donderdag dus, op de stoep werden gelegd. Gelukkig waren we nog thuis, want vanmiddag zouden we naar Amsterdam.  

Claire is een paar dagen! over uit Sydney om bij haar zus te zijn en te helpen. Ze heeft een ticket voor zaterdag weer terug en hoeplijk lukt dat ook, de corona maakt zaken extra moeilijk ... Met Tinka gaat het niet zo goed. Ze kan haar linkerbeen niet meer gebruiken. Morgen gaan de 3 zussen samen iets leuks doen. Geweldige meiden! 

18 maart. Cor - die in Lobith woont - stuurde me deze foto van de Rijn, die nu superbreed is als gevolg van alle regen de laatste tijd. Wij leerden op school dat de Rijn bij Lobith het land binnenstroomde, maar dat is niet meer zo. Wel dicht in de buurt. Imposante opname!
16 maart. Het corona virus grijpt om zich heen en nu zijn alle concerten afgelast (verdorie: Yuja Wang!!!) en wordt er niet meer  gebridged, heel vervelend. Rijst en w.c. papier zijn uit de schappen in de supermarkt verdwenen. Rare situatie.
M.i. zou het niet zo heel erg zijn als er veel mensen in Nederland aan doodgaan, ook al zou ik daar w.s. als 'kwetsbare' tachtigplusser bij horen. Krijgt Nederland weer een beetje lucht. Dat zou ik zelf op het einde w.s. niet hebben, dus als het echt een hopeloze situatie wordt hoop ik maar dat ze voor ons oudjes Drion-pillen gaan uitreiken ...

'Lichter dan ik' gelezen van Dido Michielsen. Zeer de moeite waard. 

5 maart. Leuke ringetjes dus! Maar vanmorgen was uit het blauwe exemplaar het middelste steentje verdwenen. Zo groot als op de foto helemaal rechts. Verdraaid ik vond het, op de keukenvloer. Altijd goed met Antonius kunnen opschieten!

4 maart. Ik mag graag bij de sieraden kijken op Aliexpress en heb een tijdje geleden 2 ringetjes gekocht. Vandaag zijn er 6 e-mails over het feit dat de ringetjes vandaag binnenkomen. Van dezelfde verkoper - eentje dus maar, 10 bij 10cm! -  en het kan gewoon door de brievenbus. 
De teksten luiden van 'Uw pakket is aangekomen' tot 'Vandaag staan wij tussen ... voor de deur'. Wat een onzin! Snoezige ringetjes trouwens.

3 maart. Ko is door de selectie gekomen voor 2 voor 12. Hij gaat dus tussen nu en over een jaar spelen, samen met Bas die we kennen via de balpenmoord, maar dat is een verhaal op zich en niet geschikt voor hier. 

Vandaag hadden we allerlei boodschappen en heeft Ko o.a. in kringloopwinkels rondgekeken naar geschikt naslagwerk. De speurtocht was redelijk succesvol!

Er stond al direct een fout in de kroniek ... Ravel is in 1937 gestorven, niet een jaar later: precies 2 weken voordat ik geboren werd!

2 maart. Zo kun je wel eens flink verrast worden. Ko en ik gingen gisteren naar een mineralenbeurs in Hoorn. Ik wilde proberen een steen te vinden voor de ring van Ko's schoondochter, want die was ze tot haar spijt kwijtgeraakt. Gevonden. Een turkoois uit Arizona; het moest natuurlijk precies de goede maat zijn.

Ik liet aan Tinka weten dat we erheen gingen en vroeg of ze eventueel mee wilde en ja, dat wilde ze graag. Tot mijn verrassing! Want het is nogal gedoe nu: ze moet in een rolstoel, omdat ze vrijwel niet meer kan lopen en ik was bang dat ze weinig zou kunnen zien, maar het was hartstikke leuk en ze genoot zichtbaar. Ze heeft het linkse van die twee lampjes gekocht, omdat ze er verrukt van was, maar had ook veel belangstelling voor allerlei gesteenten - kind van haar geoloog vader! - zoals hier een brok rooktopaas, dat ze in haar hand heeft. Een fijne middag voor moeder en dochter en lief van Ko, dat hij ons bracht waar we wezen wilden.

 

De verkoper op de foto had drie flinke stukken dioptaas. Uit de Tsumeb in Namibië. Hij vertelde dat er die morgen iemand bij zijn stand was geweest en 's middags weer was teruggekomen om een van de 3 brokken te kopen. Ik kwam (hier op de foto) voor de 2e keer en zei: 'Hé, u bent een stuk Tsumeb kwijt, want de naam dioptaas was even weg. Vandaar dat ik het verhaal hoorde!

In Naturalis hebben ze een schitterend brok dioptaas. Daar heb ik het ooit voor het eerst gezien. Dit kleine stukje komt uit Tsumeb zelf, waar de mijn inmiddels gesloten is. Ongeveer ware grootte.

 

Links is een ammoniet verworden tot opaal. Uit Madagascar. Onvoorstelbaar toch en miljoenen jaren oud!

19 februari. We hebben nu zo veel gele pennen dat een van de antieke bekers er speciaal voor gebruikt gaat worden! 
Poes houdt veel van TV kijken als er kleine beestjes op te zien zijn. Maar nu zocht ze toch ook contact met een panter. 
14 februari. Ik heb iets stoms gedaan. Vervuld van begeerte bij het zien van het beeldschone kannetje in Kurland (Z. Afrika) ben ik gaan zoeken naar porselein van Sophie Allport in Engeland en vond deze onweerstaanbare beker. Voor een fiks bedrag. En bezweken aan de begeerte. Hij kwam ongeveer per kerende post, heel goed ingepakt, uit Engeland: voordat ik me bedacht w.s. Wel erg leuk. 
Helaas had ik inmiddels ook in Nederland gezocht en vond dezelfde beker te koop voor ongeveer de helft; de verzendkosten waren ongeveer een zesde van wat ik in Engeland moest betalen.

Verhaal Afrika 2020 is ongeveer af.
6 februari. De 18e vertrokken wij naar Zuid Afrika. Een begin van het verhaal (dag 1 ...) is af. Hierboven nog leuke foto's van Abel in de oceaan en beide kleinzoons rechts. Claire is een enthousiast fotografe!!
13 januari. Dit is een beetje verdrietige dag, want Claire en haar gezin zijn weer op weg naar Australië. En dat betekent: minstens een jaar voordat ik die jochies weer kan knuffelen. We aten gisteren bij Tonkie en het eerste wat Abel me vroeg was, of ik wel appelmoes bij me had! Helaas, niet het geval. (Die grote bak hier op tafel was binnen de kortste keren leeg. Zelfgemaakte appelmoes, van verschillende soorten appels en met citroen en kaneel, is altijd een groot succes! Foto van eind vorig jaar).

Op de foto hieronder is iedereen moe ...

10 januari. Mijn drie dochters zijn naar Finland. Geregeld door Anne Claire, die het noorderlicht een keer wilde zien. En dat is in ieder geval gelukt, zie hieronder. 

Ze zijn met z'n zessen, Claire, Bondy en de kinderen, en Tonkie en Tinka zijn er ook. Ze hadden ons ook gevraagd mee te gaan, maar ik zag het niet zitten: ik heb zó'n hekel aan koud en donker, dat ik er w.s. chagrijnig van zou worden en daar heeft niemand wat aan, aan een kribbige oma!
Wat ik me niet gerealiseerd had was, dat het nauwelijks licht wordt zo vlak bij de Poolcirkel in deze tijd van het jaar. Met de kou schijnt het trouwens wel mee te vallen.
De jongetjes hebben genoten van skiën en snowboarden. Gisteren hebben ze een tocht met een hondenslee gemaakt. 
Deze hieronder zal ik 's even doorsturen aan zijn andere grootouders. 

7 januariBridge. 3 dagen kaarten in Valkenburg en er kwam geen enkel slem langs. Voor hen die niet weten wat een slem is: je moet 12 of 13 slagen maken en mag er dus hooguit één missen. Maken gebeurt vaker dan BIEDEN en maken. Bieden en niet maken gebeurt ook tamelijk regelmatig ...
Gisteren speelden we voor de eerste keer dit jaar weer bij LBC. Ik probeer de zoenen van gelukkig Nieuwjaar te vermijden en liefst ook de handen, want ik ben als de dood voor nog een keer griep!!! Dat ging vrij goed, slechts een enkele misser. 
Veel spannende spelletjes, waar ook veel goed ging. We hadden maar iets boven de 50%, dus die leuke spelletjes waren er voor iedereen. 3x slem! 
Het eerste was het meest bijzonder: Ko opende 3 klaveren en dat geeft een zwakke hand aan met minimaal 6 klaveren (als niet kwetsbaar tegen kwetsbaar). Dat werd rechts van mij gedoubleerd. Ik heb 18 punten, met een dichte 6krt ruiten en 3 klaveren met de heer mee, en redoubleer. Links wordt 4 harten geboden. 5 klaveren bij Ko, 5 harten links, ik pas, Ko biedt 6 klaveren (slem), wordt gedoubleerd en maakt dat! Het had ook nog +1 kunnen wezen, maar dan moet Ko klaveren vrouw bij de tegenpartij vinden.

Ook de laatste 2 spellen waren slem, maar op heel verschillende wijze. Ik opende 2 schoppen en dat belooft een hand met 6 - 10 punten en een 6krt schoppen als we niet kwetsbaar zijn. Gek genoeg wist ik al dat Ko 2SA zou antwoorden en dat is een bod waarmee hij mijn hand opvraagt. Soms weet ik intuïtief wat er gaat gebeuren: we spelen ook al héél lang samen! Ik wist dus ook al wat ik zou gaan antwoorden: 3 schoppen ('Ogust' heet de conventie) en dat betekent: in de range van mijn bezit ben ik maximaal, 9 of 10 punten dus, en ik heb 2 tophonneurs in die schoppen, waarop Ko- hij had 22 punten - plompverloren 6 schoppen bood. Het kon mis gaan via de klaveren en via de ruiten, maar allebei waren OK en ik maakt er 7. 
Het laatste spel ging op een meer conventionele manier: Ko 1 ru, ik 1 sch, Ko 2 ha (reverse, sterke hand en ik had het gauw niet eens in de gaten), ik 3 klaveren (toevallig echt, maar ook 4e kleur en mancheforcing), Ko 3 schoppen, ik 4 schoppen, Ko 4 SA (azen vragen), ik 5 klaveren: 0 of 3 van de 5 azen, waarbij troefheer voor 1 aas telt, Ko 6 en ik maak 7 net als alle anderen, maar 7 bieden is erg lastig en dat had dan ook niemand gedaan. 7 SA zit ook ... Leuk weer!

1 januari. Zoals gebruikelijk wensen we al onze lezers een goed en gezond 2020. Veel lachen, hè!!
Anne Claire, man en kinderen zijn over uit Sydney en zij gingen - samen met Tinka - na kerst naar Daalbroek, het huis van de dochters van Guus (en mij natuurlijk, maar dat huis was van Guus). Claires vriendin Natasja was er ook met man en 3 kinderen. Grappig: alle kinderen hadden een Bijbelse naam: Sarah, Jacob, Jonas, Abel en Markus. We brachten er een deel van deze dag door. Leuk om iedereen weer eens te zien.

 

 

 

De jochies vonden het erg leuk om met z'n allen oma in te maken bij een potje domino!

3 januari
De data lopen hier een beetje mis, omdat we met de jaarwisseling te maken hadden. We waren, zoals gewoonlijk, elders in Nederland en hadden deze keer voor Valkenburg gekozen, omdat Anne Claire en haar gezin in Daalbroek zou zijn en dat is in België, dichtbij Maastricht. 
We moesten bij aankomst gelijk dokken voor toeristentax en munten voor drankjes en zo. Kamer min of meer OK. Het bed was goed, de badkamer had genoeg ruimte voor spullen, prima douche, maar te dun wc-papier, het licht op de kamer onvoldoende (je kon er niet bij lezen) en geen stoelen, geen prullenbak. Heerlijke maaltijden en knisperig gebakken spek bij het ontbijt, dat weer wel!
Bij de zaal waar het bridgen plaatsvond was er een soort aquarium met vlammen i.p.v. water en vissen. Spannend!

De laatste dag van 2019 gingen we naar Aken, want, zo had ik gehoord, daar was een outlet van Peter Hahn en daar zou de fraaie kleding van dit bedrijf stukken goedkoper zijn dan normaal. Ik had een loods verwacht, ergens in een industrieterrein, maar nee hoor: een keurige winkel, midden in de stad en vlakbij de beroemde Dom. 
Ik vond maar één begeerlijk truitje en dat was inderdaad behoorlijk afgeprijsd: van 895€ voor 536€. Te  geef!!

Hierna koffie drinken en de Dom bekijken en die was onverwacht aantrekkelijk. 
Hoewel ik nooit van geschiedenis heb gehouden en er dus ook nagenoeg niks van weet, is de Dom van Aken in mijn brein onlosmakelijk verbonden met Karel de Grote (zoon van Pepijn de Korte). 
Wikipedia: hij werd er in 800 tot keizer gekroond. Daarvóór was hij al koning, op z'n 21ste. Hij trouwde 4 keer, had ook minstens 4 vriendinnen en een stuk of 17 kinderen. Zulke dingen vind ik altijd leuker om te weten dan wat voor oorlogen, veldtochten en overwinningen op de naam van een of andere vorst staan. Hij heeft bijna 50 jaar geregeerd!

c

Het leek me een aantrekkelijke stad, Aken. Het was er rustig, geen gedonder van jongetjes die met vuurwerk liepen te rotzooien. Maar de winkels die wel betaalbaar leken te zijn waren helaas dicht. 
Plein bij de Dom.

We reden terug over Vaals om het vierlandenpunt te zien (het punt zelf niet gevonden) en over Slenaken, terwijl we herinneringen ophaalden over de vroegere pastoor, Léon, die een goede vriend van Joke was en met wie er wel eens verrukkelijk hebben gewandeld en gegeten.

's Avonds in het hotel heerlijk buffet en een feest, met gezellige muziek. Opvallend veel Duitse liedjes, die een groot deel van de aanwezigen kon meezingen, maar wij niet. Wat ik leuk vond was, dat er een stuk of 20 geestelijk gehandicapten waren, met veel begeleiding. Die hadden enorme lol. 
Wie nog wat meer van 2019 wil zien kan hier terecht:  Jaaroverzicht 2019  of klik op 2019 in het menu

Naar bovenkant