2026  
Naar de onderkant van de pagina volledig scherm
29 juni.   We gaan voor een rustig weekje op reis naar Tonkie in Spanje. Dat betekent: Muts naar Jaap de dag ervoor en dan op maandag met de auto naar Eindhoven, parkeren bij het vliegveld etc.  We zijn net voor het donker 'op de molen', zoals het complex van Robert en Tonkie heet. Robert is in Nederland, want hij heeft niet lang geleden een operatie ondergaan en moet herstellen. 
Na aankomst zitten we al gauw in de open keuken aan een glas van de verfrissende energiedrank die ze daar in Spanje hebben: Istonk. We hebben er vorig jaar naar gezocht, maar het is in Nederland niet te koop.

Kippen gaan blijkbaar in de avond ergens 'op stok' omdat het volgens hun instinct moet. Tonkie's haan heet 'Sir' en hij en zijn kippen vinden de TV de meeste geschikte plek.
Als ze een tijdje zo zitten is het eenvoudig om ze te pakken en naar elders te brengen, t.w. het nachthok. Er zit minstens één vos in de buurt, dus dat nachthok is goed afgesloten. Overdag zijn er twee honden. Niet dat dat altijd helpt.

Als je bij de molen komt parkeer je ergens en loopt via een open trap, die straks nog ergens gefotografeerd in beeld gaat komen, naar beneden. Daar staat een enorme tafel met een soort zeil erboven en opzij de 'open keuken', hier links op de foto. Dat is de centrale plek op de molen. Iets verder naar links is het gedeelte waar gekookt wordt e.d. 

De foto is in de vroege avond gemaakt, om een uur of 8, want de kippen zitten al op de TV!

We hebben een Chinese huurauto en Ko noemt hem: een tablet op wielen. Hij maakt allerlei geluiden en je moet maar weten waarvoor die dienen. Eentje betekent b.v. 'Houd je ogen op de weg' en een andere 'Je richtingwijzer staat aan' of 'je rijdt over een witte lijn'. 

Vervelend is dat hij vaak het alarm laat afgaan als je net een eindje weg bent om iets te gaan doen ...

1 juli. Gisteren hebben we niks bijzonders gedaan: boodschappen en zo en hebben we 's avonds in Palamos gegeten. Pizza.
2 juli. Het is wel prettig als je je een beetje nuttig kunt maken en ik ben te oud voor veel nut, maar Tonkie heeft wel een karweitje voor me: de knopen uit touwen knippen. Die touwen zitten om de hooibalen en kunnen later - als ze ontward en ontknoopt (letterlijk) zijn nog overal een nutfunctie hebben. 
Ik heb hier trouwens nog een zomertortel en een wielewaal gehoord!
Om een uur of 4 komen de muggen ... ze zijn geniepig, geluidloos en vrijwel onzichtbaar en ooit kan ik er w.s. wel een foto van krijgen. Ze blijken ook gestreept te wezen ... oei! Muggen vinden mij heerlijk, dus in no time zit ik vol jeuk. Het is voor het eerst dat ik niks aan mijn wondermiddeltje 'Skin so soft' van AVON heb. Daar hebben de muggen van 2026 geen bezwaar tegen en ze steken door je kleren heen! 
Maar ze komen niet naar de tweede etage, dus we kunnen vluchten en boven is er TV waar we tennis kunnen kijken. Vorig jaar waren er ook muggen, maar andere, niet zo venijnig, maar weer wél wel op de tweede woonlaag. 
De muggen zijn volgens Co-pilot: Aziatische bosmuggen. Ze zijn actief tussen 4 en 8 uur; je voelt ze niet steken; je hoort en ziet ze niet; ze gaan niet naar de 2e etage of hoger en je krijgt er hevige jeuk van als je gestoken wordt. Ze leggen hun eitjes in kleine containers met water, zoals onder bloempotten e.d.. Ik zal Tonkie dat t.z.t. laten weten, maar ze heeft nu wel wat anders aan haar hoofd, zoals verderop zal blijken.

De zoon van Roberts geadopteerde dochter logeert/werkt deze zomer op de molen. Hij is een wat mensenschuwe jongeman met heel mooie blauwe ogen en muzikaal talent. Hij speelt gitaar, dat levert altijd bonuspunten op in mijn beleving. Op de foto zit hij op die trap waarover ik een eindje terug iets meldde, een stukje voor me te spelen dat hij zelf gecomponeerd heeft. 

Ik heb gevraagd of hij het voor me wilde opnemen, maar ik geloof dat hij daar niet veel voor voelde.

 

Om een uur of 8 zijn de muggen klaar en moeten de kippen naar het nachthok. Als ik meedoe met het transport hoeft Tonkie maar twee keer te lopen i.p.v. vier. Het is onbegrijpelijk, maar die kippen hebben daar niks van en het levert een leuke foto op!

De avond erná ben ik met kip en al gevallen. Die kip schrok zich een ongeluk, maar vond zelf de weg naar het nachthok. Ik had een gaatje in mijn knie, maar verder niks. Dacht ik, maar liep toch 2 gekneusde ribben op of een rib met twee gekneusde plekken. Dat begint pas later pijn te doen en het duurt tot 6 weken voordat het klaar is; weet ik uit ervaring. Over het algemeen is het goed te doen, behalve als je moet hoesten of niezen. Ik ben niet zo van de pijnstillers, maar die werken nu prima! 

De mee-gevallen kip was de volgende dag nergens te vinden. Tonkie had die morgen een vos gezien bij de paarden, maar de honden waren thuis ... Later vond ze de kip terug: die was van de schrik broeds geworden en zat ergens onder op een nest. Zo maak je nog eens wat mee!! Maar er stond meer op het programma!

 

2 juli. Wij naar Frankrijk! We waren er een tijd niet geweest. Ko gaat even zoeken hoe lang niet. In '22 voor 't laatst. 
 Eerst naar Gau. Dat is de kwekerij tussen Pierrerue en St Chinian. Ik ben al een paar jaar op zoek naar een struikje waaraan ik veel plezier heb beleefd in Frankrijk en dat het in Spanje ook goed zal doen, maar ik kon het in Spanje nergens vinden. Leuk om hier weer te zijn: niks veranderd en de mevrouw bij Gau - zo heet het niet meer  - vindt Coronilla glauca en nog twee andere planten die ik graag meeneem naar Spanje. 

Daarna gaan we even kijken in Pierrerue en Maraussan en treffen Monique en Antoine thuis en het was goed hen weer eens te zien, zonder allemaal andere mensen en paëlla (zie 2022).

3 juli Een dag die we nooit meer zullen vergeten. In de - wat heet - vroege morgen is er in de verte rook te zien. Er is bosbrand ergens boven Calonge, de eigenlijk woonplaats van Tonkie en Robert. Het is ver weg, maar we houden de lucht goed in de gaten.  
Je kunt absoluut niet inschatten hoe ver of hoe ernstig. Er komen steeds blusvliegtuigen over, van die gele die we ook in Frankrijk aan het werk hebben gezien, en soms een helikopter. 

Tonkie begint zich behoorlijk zorgen te maken: wat moet je met 12 paarden en 6 ezels als er brand dreigt?  En ja: later op de dag begint er as te vallen en moeten we evacueren. 

Wij gaan met de 'kleinzoon' van Robert en de twee honden (Spetter, links, en Raffi) naar Palamos, waar Robert een appartement heeft en gaan daarná Robert, die ondanks zijn recente operatie besloten heeft naar Spanje te komen, ophalen in Girona. 

Spetter is een heel aanhankelijk hondje. De spetter zit rond haar andere oog, niet zichtbaar op de foto. Ze is niet blij als Tonkie niet in de buurt is, maar als die er is is alles OK. 

Tonkie heeft hulp gekregen: 4 paarden gaan met eigen trailer en 8 via iemand anders allemaal bij elkaar in een vrachtauto of zo (dat moet ik nog even uitzoeken; paarden kun je niet zomaar inladen, daarvoor moet je de paarden en hun karakters kennen!) gaan naar een vriendin: Katrien. 
Katrien is iemand die gaat fietsen Chili, dus je begrijpt dat zij en Tonkie het goed met elkaar kunnen vinden. 
Katriens man heeft een caravanstalling aan de buitenkant van Palamos. Via hen mag Tonkie een stuk aangrenzend gras van een buurman gebruiken voor de paarden en Tonkie zelf weet alles over het maken van een tijdelijke wei! De ezels mogen op een veldje ernaast. Die worden opgehaald door 6 man personeel van de caravanstalling: 6 mannen, sommige op teenslippers, die nog nooit iets met een ezel te maken hebben gehad, lopen elk 7 kilometer naar beneden met een ezel. Het is niet te geloven hoe hulp - soms met de as - uit de hemel komt vallen!!!

's Avonds konden we in Palamos nog zien hoe er geblust werd.

Later op de avond konden we het vuur aan de overkant goed zien, maar we konden niks uitrichten, dus slapen maar.

Het is ook ietwat ongemakkelijk om met een ons onbekende jongeman in een appartement te zitten. Voor de jongeman in kwestie natuurlijk ook. Hij had wel lekker gekookt, reuze aardig.

Het appartement was op de 2e woonlaag. Onderin woonde iemand anders, met beschikking over een leuk binnentuintje en een totaal onbekende bladplant. Opzoeken. Inmiddels gezocht: Farfugium japonicum.
(Terwijl ik met dit verhaal bezig ben: we zijn net uit de bridgeclub geëvacueerd. omdat er geen water was!! Kan niemand naar de W en dat kunnen we niet hebben. Na 4 rondes is de zomer-drive van vandaag beëindigd. Ik hoop dat het voorlopig afgelopen is met de evacuaties!)

4 juli. We hebben gehoord dat een team van RTL Tonkie en haar paardendrama gaat filmen voor het nieuws vanavond. Om een uur of 12 denken we, dat dat wel klaar is en gaan we kijken hoe het is met iedereen, maar RTL moet nog beginnen. 
Hieronder een deel van de noodwei en rechts met een nieuw brandhaard verder weg.

Hieronder: in gesprek met Jeroen Wetsels van RTL en rechts een kaartje van het gebied dat door de brand getroffen werd. Ik zal proberen RTL te bereiken en vragen of we het nieuws op RTL hieronder mogen publiceren. Tot nu toe geen reactie, dus we gebruiken het gewoon ...

   
 5 juli We kunnen verder nergens bij helpen, daarom besluiten we eerder dan we van plan waren terug te gaan naar Nederland. 
Belangrijke tip: mocht je bij Ryanair een andere vlucht willen dan die je geboekt heb: vergeet de tickets die je had en boek opnieuw, dan ben je goedkoper uit dan de vlucht laten omboeken. 
Dat hebben wij dus niet gedaan en moesten via een agent - die in N.B. Krakau dingen zat te doen voor Ryanair - veel betalen voor het omboeken. Daar staat tegenover dat de rolstoelservice op het vliegveld van Girona stukken beter was dan ooit. Ik kan best een stukje lopen, maar niet 20 minuten of langer in een rij staan wachten. We krijgen een rolstoel, hadden geen bagage (vrijwel alles is achtergebleven op de molen) en Ko duwt zelf. 
We worden wel op een geheel nieuwe manier in het vliegtuig gehesen: In een container/karretje worden we, samen met nog een andere rolstoelbewoner, naar het vliegtuig gereden. Daardoor krijg je een ander zicht op een vliegtuig dan je normaliter hebt ...

Daarna worden we met een hijswerktuig bij de achterkant van het vliegtuig afgeleverd en kunnen we instappen. Allemaal onder de begeleiding van de gezellige dame op de foto!

Daarna waren we weer in Eindhoven en reden via Utrecht vlotjes naar huis. Rijst met aubergine en daarna 12 uur slapen!!

Naar bovenkant